ใครมีประสบการณ์เรื่องวิญาณ บ้างค่ะ

ใครเคยมีประสบการณ์ชีวิตที่เห็นวิญาณ บ้างมั้ยค่ะ จริงๆแล้วเรื่องแบบนี้ทุกคนก็คงบอกว่า ผีมีจริงแต่ถ้าในแง่มุมนักวิทยาศาสาตร์ก็คงต้องหาข้อเท็จจริงถึงจะเชื่อ ฉันเป็นคนที่ไม่ค่อยเชื่อเรื่องผีอยู่บ้างเพราะคิดว่าเขาอาจมาขอส่วนบุญหรือไม่ก็ยังห่วงลูกหลานเลยยังไม่ไปเกิด

จนกระทั่งฉันได้มาเจอกับตัวเองตอนอายุประมาณ11ปีบ้านของฉันเป็นห้องเช่านึงที่ค่อนข้างกว้าง และเงียบสงบ เจ้าของผู้ดูแลห้องเช่าชื่อว่าลุงตู่ ซึ่งฉันไม่เคยเห็นคุณลุงมาก่อน(แม่เป็นคนบอกฉันมาค่ะ) จนกระทั่งคุณลุกแกเสียชีวิตจึงฝากให้ญาติของแกคนหนึ่งมาเป็นผู้ดูแลห้องเช่าจนคนในห้องเช่าเล่ากันมาว่า ทุกคืนวันพระคุณลุงผู้เป็นเจ้าของจะออกมาเดินดูแต่ละห้องห้ามมีใครเปิดทีวีหรือเปิดไฟเด็จขาดเพระาคุณลุงไม่ค่อยชอบให้คนที่มาเช่าห้องอยู่เปิดทีวีหรือเครื่องใช้ไฟฟ้าอื่นๆทิ้งไว้เพราะคุณลุงขี้เกียจที่จะจ่ายค่าไฟ ค่านำ้

จึงอยากให้ใช้ไฟกันประหยัดจะได้ไม่เสียเงินเยอะ คืนวันนั้นพ่อฉันเป็นคนชอบดูบอลมากส่วนฉันกับแม่ก็นอนหลับพ่อก็เปิดทีวีดูบอลอยู่นั้นก็ประมาณสัก5ทุ่มหรือไม่ก็เที่ยงคืน ขณะที่ฉันนอนหลับอยู่นั้น ฉันก็ได้ยินเสียงใครคนหนึ่งอย่างแผ่วเบาตรงหน้าต่างและเรียกชื่อเล่นฉันตั้งหลายครั้ง ด้วยความไม่รู้จึงตอบกลับไปว่าเสียงใครแล้วเสียงนั้นก็เงียบ

ฉันจึงหันมาถามพ่อว่า"พ่อเรียกหนูทำไม"พ่อหันมาหาฉันแล้วบอกว่า"พ่อไม่ได้เรียกลูก"จังหวะนั้นแหละฉันรีบเอาผ้าห่มคลุมตัวเองทันทีเรื่องนี้ฉันเลยไม่ได้เล่าให้ใครฟัง มาต่อกันที่โรงเรียนที่ฉันศึกษาอยู่นั้นใกล้บ้าน ต้องตื่นแต่เช้ามีเรื่องเล่าดังนี้ ประมาณชั่วโมงสี่ ที่กำลังรอครูมาสอนนั้นฉันกับเพื่อนก็นั่งอยู่แถวริมข้างขวา ทางประตูหน้าห้องเรียนแถวหลัง

ขณะที่ฉันกำลังง่วงอยู่นั้นจึงไม่มีอะไรทำจึงนั่งส่องนาฬิกาตัวเองเล่นๆไปมา ด้วยความง่วงจึงหันไปหาเพื่อนแล้วฟังเพื่อนด้านหลังคุยกันแล้วหันกลับมาแล้วมองดูนาฬิกาตัวเองอีกทีก็เห็นเป็นเด็กผู้หญิงไม่มีหน้าผูกคอตายอยู่บนพัดลมที่หมุนอยู่นั้น ฉันสะดุ้งแล้วขยี้ตามองมาในนาฬิกาอีกที ก็ไม่เห็นอะไร เพื่อนที่นั่งอยู่ข้างฉัน หันมาถามว่าเป็นอะไรมั้ย ฉันเลยบอกว่าไม่เป็นอะไรฉันมองไปที่พัดเก่าที่กำลังหมุนอย่างช้าๆ ฉันเลยตบหน้าตัวเองแล้วคิดว่าสงสัยคงเพราะความง่วงจึงเผลอคิดอะไรไปเล่นๆ นี่และที่ฉันเคยเจอ