"ตัดมือคนเป็น" เพื่อแลกกระสุน 1 นัด!! นี่คือชะตากรรมของชาวคองโกที่ถูกกดขี่ในยุคอาณานิคม

“ABIR Congo Company” เป็นบริษัทที่ตั้งขึ้นใน 1898 โดยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของกษัตริย์เบลเยียมและนายทุนจากประเทศอังกฤษ เพื่อดำเนินธุรกิจการค้ายางพาราในประเทศคองโกโดยเฉพาะ

บริษัท ABIR Congo Company นั้นถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่าเป็นหนึ่งบริษัทที่หากินกับ “เลือดและความตาย” ของชาวคองโกนับแสนคน และนี่คือเรื่องราวทั้งหมด……….

กษัตริย์ Leopold ที่ 2 แห่งเบลเยียม

ย้อนกลับไปในช่วงปลายศตวรรษที่ 19

บรรดาชาติเจ้าอาณานิคมในยุโรปนั้นส่วนใหญ่แล้วจะมีดินแดนอาณานิคมอยู่ในแอฟริกาซะเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งชาติต่างๆ ในแอฟริกาก็จะถูกสูบทรัพยากรธรรมชาติกลับไป

รวมไปถึงประชาชนที่ต้องถูกจับนำมาเป็นทาสแรงงาน พวกเขาต้องทนกับชีวิตที่ยากลำบากมากๆ และ “คองโก” ก็เป็นหนึ่งในประเทศที่ตกเป็นประเทศอาณานิคมของตะวันตกอย่างเบลเยี่ยม ซึ่งในขณะนั้นสินค้าที่เบลเยี่ยมรีดเอาจากคองโกก็คือ “ยางพารา”

การบริหารงานของ ABIR Congo Company

บริษัทแห่งนี้จะใช้หน่วยทหาร Force Publique ที่ตั้งขึ้นโดยกษัตริย์ Leopold ที่ 2 แห่งเบลเยียม เพื่อดูแลความสงบในคองโก โดยจะเกณฑ์ชาวคองโกที่จงรักภักดีต่อเบลเยียมมาทำหน้าที่ต่างๆ ภายใต้การบังคับบัญชาของนายทหารชาวตะวันตก

หน้าที่ของทหารพื้นเมืองก็คือการควบคุมแรงงานชาวคองโกให้ทำสวนยางพารา โดยจะตั้งเป้าให้ว่าในแต่ละปีนั้นจะต้องมีส่งเข้าบริษัท ABIR Congo Company เท่าไหร่ นายทหารที่ดูแลหมู่บ้านนั้นๆ จำเป็นที่จะต้องทำยอดให้ได้ตามที่กำหนด ซึ่งแน่นอนว่ามันเป็นวิธีที่โหดร้าย

การควบคุมแรงงานของหน่วยทหาร Force Publique

เรียกได้ว่าโหดเหี้ยมเป็นอย่างยิ่ง แรงงานที่ทำงานช้า อืดอาดจะถูกฟาดด้วยแส้ที่ทำมาจากหนังวัวเพื่อกระตุ้นให้ทำเร็วขึ้น

นอกจากนี้ชาวคองโกที่สังกัดหมู่บ้านในแต่ละพื้นที่ยังไม่ต่างอะไรกับสิ่งของระบายอารมณ์ของทหาร พวกผู้ชายมักจะถูกซ้อมอย่างไร้เหตุผล ส่วนผู้หญิงนั้นก็เปรียบเสมือนเครื่องระบายอารมณ์ทางเพศของทหาร

และสิ่งที่น่าสลดใจก็คือบรรดาเหล่าทหารที่ทำเช่นนี้นั้นคือชาวพื้นเมืองแทบทั้งหมด ซึ่งการกระทำเหล่านี้บรรดาผู้บังคับบัญชาที่เป็นชาวตะวันตกก็ล้วนรู้เห็นทั้งหมด แต่ไม่ได้ห้ามปรามอะไร………

หากทำผลผลิตไม่ได้ตามเป้าล่ะ?

ชาวบ้านที่ไม่สามารถทำยอดน้ำยางพาราได้ตามเป้า ก็จะถูกลงโทษขั้นสูงสุดนั่นคือ “การประหาร” โดยการลงโทษจาก Force Publique จะเป็นการประหารด้วยอาวุธปืน ทั้งหมดก็เพื่อเป็นการกำราบให้ไม่มีใครกล้าหือ และต้องพยายามทำยอดให้ได้ตามเป้า (ด้วยความกลัว)

ในการยิงแต่ละครั้งนั้นทหาร Force Publique จำเป็นต้องเขียนเบิกกระสุนจากส่วนกลางด้วยการนำหลักฐานว่า “นำไปใช้ฆ่าคนจริงๆ” ไม่ใช่เอาไปยิงหมาแมวเล่น

ซึ่งวิธีการนำหลักฐานไปเบิกนั่นก็คือการตัดมือและเท้าของเหยื่อกระสุนไปด้วยเพื่อทำการเบิก ซึ่งวิธีนี้ทำให้มีช่องโหว่ในการทุจริตกระสุนด้วยการหาเหยื่อมาแต่ไม่ยิง

เลวร้ายยิ่งกว่าสัตว์!!

พวกเขาจะใช้วิธีการตัดมือหรือเท้าของเหยื่อไปเลยโดยที่ไม่ฆ่าเพราะจะนำมือที่ได้นั้นไปเบิกกระสุน นอกจากนี้ความโหดของเหล่า Force Publique นั้นยังรวมไปถึงการฆ่าล้างหมูบ้านเพียงเพราะว่ามีการกระด้างกระเดื่องเกิดขึ้น

ชาวคองโกต้องทนทุกข์ทรมานจากการกดขี่จากเพื่อนร่วมชาติที่ได้รับการสนับสนุนจากต่างชาติเป็นเวลาร่วม 30 ปี และรออีก 70 ปี กว่าที่เบลเยี่ยมจะหมดอำนาจไป

เมื่อได้รับอิสรภาพ

ทางการคองโกได้ปรับปรุง Force Publique ให้เป็นกองทัพแห่งชาติคองโก โดยไม่ต้องผ่านการควบคุมจากต่างชาติอีกต่อไป และทิ้งไว้เพียงประวัติศาสตร์ที่ครั้งหนึ่งเคยได้กระทำต่อเพื่อนร่วมชาติอย่างโหดร้าย