คลายเครียด!! กับสองสาวหมวย หุ่น เชพบ๊ะ

อะไรเป็นการแสดงลามกอนาจารขึ้นอยู่กับมาตรฐานของความสุภาพเรียบร้อยในชุมชน ซึ่งต่าง ๆ กันไปเริ่มตั้งแต่มาตรฐานที่เข้มงวดเช่นในประเทศอัฟกานิสถานและซาอุดีอาระเบีย ซึ่งบังคับให้ปกปิดกายเกือบทั้งหมด จนไปถึงสังคมชนเผ่า เช่น คนปิราแฮน (Pirahã) หรือคนเมอร์สี (Mursi) ซึ่งการเปลือยทั้งหมดเป็นเรื่องปกติ

แม้ในชุมชนเดียวกัน อะไรเป็นอนาจารก็จะขึ้นอยู่กับสถานการณ์ด้วย ยกตัวอย่างเช่น เป็นเรื่องปกติที่จะเห็นคนเปลือยในหาดเปลือยกาย แต่ว่า แม้แต่ในหาดเปลือยกาย ก็เป็นเรื่องที่ไม่ปกติที่จะเห็นกิจกรรมทางเพศแบบโจ่งแจ้ง

มาตรฐานความสุภาพเรียบร้อยต่าง ๆ กันตามกาลเวลา ยกตัวอย่างเช่น ในโลกตะวันตกสมัยวิกตอเรีย การแสดงขาและแขนเป็นบางส่วนของหญิง ถือเป็นเรื่องอนาจาร แม้แต่ผมก็ยังบังคับให้ปิดในงานพิธีต่าง ๆ โดยใช้หมวก จนถึงบางส่วนของคริสต์ทศวรรษ 1950 ทั้งชายและหญิงที่อาบหรือว่ายน้ำในที่สาธารณะ จะต้องใส่ชุดว่ายน้ำที่ปิดสูงจนเหนือเอว หญิงที่เปิดสะดือถือว่าเป็นอนาจารจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1970 และแม้แต่บางส่วนของ 1980 แต่ค่านิยมทางศีลธรรมก็ได้เปลี่ยนไปอย่างมากในช่วงทศวรรษ 1990 และ 2000 และดังนั้น เกณฑ์ของการแสดงอนาจารก็เปลี่ยนไปด้วย การแสดงสะดือไม่เป็นไรในช่วงทศวรรษ 1990 ในที่ต่าง ๆ เช่นชายหาด และในทศวรรษ 2000 การแสดงก้นก็ไม่เป็นไรถ้าใส่กางเกงว่ายน้ำแบบ thong แต่ในปัจจุบัน เป็นเรื่องค่อนข้างสามัญที่จะเห็นหญิงเปลือยท่อนบนในชายหาดสาธารณะทั่วยุโรปและอเมริกาใต้ และแม้แต่บางที่ในสหรัฐอเมริกา

• กางเกงในแบบ thong

• 

   

 

• 

   

 

• 

   

ปรากฏการณ์ที่รู้จักกันว่า flashing เป็นการที่หญิงแสดงหัวนมโดยเปิดเสื้อหรือยกทรงขึ้น ซึ่งอาจจะเป็นเรื่องที่ไม่ได้ตั้งใจ แต่ว่าก็ยังเป็นการแสดงอนาจารในสาธารณชนและผิดกฎหมายหลายรัฐในสหรัฐอเมริกา^[4]

แรงจูงใจในการแสดงอนาจารบางครั้งอาจจะเป็นเพราะว่ามันเป็นเรื่องแปลก เพื่อเรียกร้องความสนใจ ปลุกอารมณ์ทางเพศ หรือในกรณีที่เป็นการประท้วง เป็นการแสดงความดูถูกต่อพวกตรงข้าม ผลที่ได้รวมทั้งผลลบ อาจจะขยายผลเพราะมีการเผยแพร่ภาพหรือวิดีโอของเหตุการณ์ที่ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ซึ่งบางครั้งรวมการเปิดยื่นก้นให้ดูด้วย^{[ต้องการอ้างอิง]}

ส่วนการให้ลูกดูดนมแม่ในที่สาธารณะไม่เป็นการแสดงอนาจารตามกฎหมายของสหรัฐอเมริกา แคนาดา ออสเตรเลีย หรือสกอตแลนด์^[5] ในสหรัฐอเมริกา ทั้งรัฐบาลกลางและรัฐบาลรัฐโดยมากได้ออกกฎหมายโดยเฉพาะ เพื่อป้องกันมารดาจากการก่อกวนโดยผู้อื่นเมื่อเลี้ยงลูกด้วยนม ซึ่งมีตั้งแต่ยกเว้นการให้ลูกดูดนมจากกฎหมายแสดงอนาจาร จนถึงการป้องกันสิทธิอย่างสมบูรณ์แบบเพื่อให้ลูกดูดนม