ความในใจถึงลูกของแม่

ความในใจถึงลูกของแม่

ลูกรัก...

ก่อนที่แม่จะมีหนู แม่ก็ไม่ค่อยมั่นใจหรอกว่า แม่จะดูแลหนูได้ดีแค่ไหน

จำได้ว่าช่วงที่แม่ท้องแก่ พอนึกถึงกำหนดคลอด แม่ก็จะแอบกังวลนิดๆ ว่าแม่พร้อมที่จะดูแลหนูหรือยังนะ

แม่..ซึ่งก็มีหลายๆอย่างที่เป็นข้อจำกัด มีนิสัยไม่ดีของตัวเอง จะดีพอที่จะเป็นแม่ของหนูหรือเปล่า

เมื่อวันที่หนูลืมตาดูโลก แม่ก็ไม่มีเวลาที่จะกังวลเรื่องนี้อีกเลย เพราะชีวิตแม่นั้นยุ่งเกินกว่าจะมีเวลาคิด อีกทั้งความกังวลของแม่ต้องแบ่งไปให้เรื่องอื่นๆ เช่น
...นมแม่ที่มีนั้นพอให้หนูอิ่มท้องหรือไม่
...น้ำหนักตัวของหนูขึ้นตามเกณฑ์หรือเปล่า
...หนูนอนหลับหลายชั่วโมงแล้วควรจะปลุกมากินนมได้หรือยัง
...วันนี้หนูยังไม่ถ่ายอุจจาระจะเป็นอะไรไหม
...หนูสะอึกไม่หยุดเลยทำอย่างไรดี
ฯลฯ

แม่เองก็เพิ่งเริ่มต้นเป็นแม่ในวันเดียวกับที่หนูเริ่มต้นเป็นลูก
หนูก็ใหม่ แม่ก็ใหม่
เราจึงต้องใช้เวลาปรับตัวเข้าหากันซักพักกว่าจะเข้าใจกันมากขึ้น

เมื่อได้มาเป็นแม่ ก็ทำให้แม่เข้าใจมากขึ้น
ว่าชีวิตการเป็นแม่นั้น ไม่ใช่การยิ้มแย้มมีความสุขกับเด็กน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มอย่างที่เราเคยจินตนาการ
หากแต่มันครบเครื่องทั้งสุขและทุกข์ เต็มไปด้วยอารมณ์สมหวัง ผิดหวัง กังวล กลัว โกรธ รู้สึกผิด โล่งใจ ฯลฯ
ซึ่งแม่คิดว่า การเป็นแม่นั้นเป็นบทเรียนชีวิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งเลยทีเดียวจ้ะ

แม้ว่าแม่จะง่วงแค่ไหน แต่ตอนตีสอง ลูกตื่นมาหิวนม แม่ก็ต้องลุกมาให้นม

แม้ว่าแม่จะเครียดจากการทำงาน แม่ก็ต้องพยายามจัดการกับอารมณ์ วางมันทิ้งไว้ไม่หยิบกลับมาบ้านด้วย เพื่อที่แม่จะได้เล่นสนุกกับลูกของแม่ที่รอคอยเวลาหลังเลิกเรียนมาทั้งวัน

และแม้ว่าแม่จะเหนื่อยกับงานเลี้ยงลูกที่ไม่มีวันหยุด แม่ก็ไม่เคยคิดจะทิ้งหน้าที่นี้ไป อย่างมาก แม่ก็แค่หลบไปพักผ่อนให้หายเหนื่อยโดยเร็ว แล้วก็รีบกลับมาดูแลลูกเหมือนเดิม

แม่มีความสุขที่มีหนูอยู่ในชีวิต มีความสุขที่เราได้เติบโตไปพร้อมๆกัน ตอนนี้แม่ก็เติบโตขึ้น หนูเองก็เช่นกันจ้ะ

ถึงตอนนี้ แม่ก็ยังตอบตัวเองไม่ได้อยู่ดี ว่าแม่เป็นแม่ที่ดีพอสำหรับหนูหรือเปล่า แต่ว่าแม่ไม่ได้สนใจคำถามนี้แล้วล่ะจ้ะ

เพราะถ้าหนูสังเกต ก็จะเห็นความพยายามของแม่คนนี้ ที่ทำทุกอย่างอย่างเต็มที่ที่สุดเพื่อหนูเสมอ

และหนูก็มั่นใจได้เลยว่า ไม่ว่าชีวิตหนูจะต้องเจออะไร หนูก็จะมีแม่อยู่เคียงข้างเหมือนวันแรกที่เราเจอกันอย่างแน่นอน