Ama: ชาวประมงหญิงฟรีไดวิ่งของญี่ปุ่น

ในสมัยโบราณวิธีเดียวที่จะรวบรวมอาหารและทรัพยากรอื่น ๆ เช่นฟองน้ำและไข่มุกจากท้องทะเลก็คือการกลั้นหายใจและดำดิ่งสู่ก้นทะเล - เทคนิคที่เรียกว่าการดำน้ำลึกหรือการดำน้ำฟรีไดวิ่ง ยิ่งนักดำน้ำสามารถกลั้นหายใจได้นานเท่าไหร่ก็ยิ่งอยู่ใต้น้ำได้นานเท่านั้นและยิ่งสะสมได้มากขึ้นโดยไม่ต้องขึ้นไปสูดอากาศ เครื่องช่วยหายใจที่ทันสมัยทำให้อาชีพที่เป็นอันตรายนี้ล้าสมัย ทุกวันนี้การดำน้ำลึก ดำเนินการในรูปแบบของการแข่งขันเพื่อแสดงทักษะและความอดทน แต่ยังมีวัฒนธรรมทั่วโลกที่เจริญเติบโตเพื่อให้มีชีวิตแบบฝึกหัดนี้ Ama เป็นหนึ่งในนั้น

นักดำน้ำอะมาที่โรงงานผลิตไข่มุกแห่งเกาะมิกิโมโตะ รูปถ่าย: Stefan Lins / Flickr

Ama หมายถึง "ผู้หญิงทะเล" เหล่านี้เป็นนักดำน้ำหญิงอิสระชาวญี่ปุ่นที่ทำมาหากินจากมหาสมุทรรวบรวมสาหร่ายหอยหอยเม่นทะเลไข่มุกและหอยเป๋าฮื้อเพื่อขายในตลาด ผู้หญิงที่ไม่มีความกลัวนั้นสามารถดำน้ำได้ลึกถึง 40 ฟุตลงไปในน้ำเย็นโดยหายใจได้นานถึงหกสิบวินาทีต่อครั้ง

บันทึกทางประวัติศาสตร์แสดงให้เห็นถึงประเพณีที่สืบทอดกันมาอย่างน้อย 2,000 ปี ในช่วงที่เหอเหมินของญี่ปุ่น (794 ถึง 1185 AD), อะมาเป็นที่รู้จักกันในการดำน้ำสำหรับอาหารทะเลและได้รับเกียรติกับงานของการเรียกคืนหอยเป๋าฮื้อสำหรับศาลเจ้าและจักรพรรดิจักรพรรดิ ผู้หญิงเป็นที่นิยมเพราะพวกเขามักจะมีชั้นไขมันเพิ่มในร่างกายของพวกเขาซึ่งช่วยป้องกันพวกเขากับน้ำเย็น

ตามเนื้อผ้านกพิราบ Ama สวมเพียงfundoshi (ผ้าขาวม้า) เพื่อบรรเทาการเคลื่อนไหวในน้ำและtenugi (ผ้าพันคอ) เพื่อปกปิดผม พวกเขาผูกเชือกรอบเอวของพวกเขาเชื่อมต่อพวกเขากับเรือ เมื่อเสร็จแล้วพวกเขาจะดึงเชือกเพื่อส่งสัญญาณให้ลูกเรือทราบว่าพวกเขาพร้อมที่จะขึ้นบนผิวน้ำ ประเพณีดังกล่าวยังคงอยู่ในบริเวณชายฝั่งหลายแห่งของญี่ปุ่น แต่ตอนนี้นักดำน้ำอะมาคลุมผ้าเปลือยสีขาวของพวกเขา คนอื่น ๆ ยอมรับเทคโนโลยีที่ทันสมัยเช่นชุดดำน้ำและครีบ

รูปถ่าย: Iwase Yoshiyuki

Ama ทำงานได้ในหลายกะโดยใช้เวลารวมใต้น้ำประมาณสองชั่วโมงต่อวัน ระหว่างกะพวกเขาใช้เวลาบนชายหาดอุ่นขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์หรือไฟ กฎเกณฑ์การตกปลาในท้องถิ่นกำหนดให้ทำงานไม่เกิน 4 ชั่วโมงต่อวัน แต่ในอดีตนักดำน้ำอะมาใช้เวลาดำน้ำมากถึง 6-8 ชั่วโมงทุกวัน

การดำน้ำลงไปในน้ำเย็นอุณหภูมิที่เย็นจัดและแรงกดดันที่รุนแรงตลอดเวลาขณะที่กลั้นหายใจก็เป็นการลงโทษทางร่างกายที่นักดำน้ำอะมาหลายคนรู้กันว่าสามารถลดน้ำหนักได้หลายกิโลกรัมในช่วงฤดูการดำน้ำในเวลาไม่กี่เดือน กระนั้นนักดำน้ำจำนวนมากยังคงทำงานต่อไป ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะพบนักดำน้ำอะมาในอายุเจ็ดสิบและแปดและยังคงมีความสำคัญในด้านสุขภาพ

เด็กผู้หญิงที่เกิดในครอบครัวอาม่าเริ่มฝึกเมื่อพวกเขามีอายุเพียงไม่กี่ปี พวกเขาเรียนรู้ทักษะจากแม่และหญิงชราคนอื่น ๆ ในครอบครัว เมื่อถึงอายุ 14 พวกเขามักพร้อมที่จะดำน้ำ

เมื่อมีนักดำน้ำอะมาหลายพันคนทั่วญี่ปุ่น แต่จำนวนของพวกเขาลดลงอย่างรวดเร็วเนื่องจากผู้หญิงรุ่นใหม่หลบหลีกจากอาชีพของแม่ จากการสำรวจในปี 2010 พบว่ามีนักดำน้ำอะมาเหลืออยู่ในประเทศเพียงสองพันคนเท่านั้น ส่วนใหญ่อาศัยอยู่รอบ ๆ Toba และ Shima ในจังหวัดมิเอะซึ่งมี บริษัท ไข่มุกที่เพาะเลี้ยง ผู้ประกอบการญี่ปุ่น Mikimoto Kōkichiและธุรกิจการเพาะเลี้ยงไข่มุกของเขามีหน้าที่รับผิดชอบในระดับใหญ่ในการฟื้นฟูอาชีพที่กำลังจะตายนี้

รูปถ่าย: Eishin Osaki

ภาพถ่าย: Fosco Maraini

ภาพถ่าย: Fosco Maraini

อะมาดำดิ่งในเรือ ประมาณ 1950

อะมาดำน้ำประมาณ 2493

นักดำน้ำมุกสองคนลุยน้ำในท่าถืออวน รูปถ่าย: Horace Bristol / CORBIS

รูปถ่าย: Iwase Yoshiyuki

นักดำน้ำอะมะที่เกาะไข่มุกมิกิโมโตะ รูปถ่าย: Fg2 / Wikimedia Commons