หม้อ Moche Sex Pots

ชาวโมเช่อาศัยอยู่ทางตอนเหนือของเปรูใกล้กับโมเชและทรูจิลโลในปัจจุบันระหว่าง 1,900 ถึง 1,200 ปีมาแล้วก่อนหน้าอาณาจักรอินคา Moche ไม่มีภาษาเขียน แต่มีความเชี่ยวชาญในเครื่องปั้นดินเผาและเซรามิกอย่างไม่น่าเชื่อซึ่งใช้ในการสื่อสารความคิดและแสดงชีวิตของพวกเขาโดยการบรรยายฉาก การล่าสัตว์ การต่อสู้ การบูชายัญ พิธีและการเผชิญหน้าทางเพศ โดยละเอียดอย่างน่าตกใจ รายการสุดท้ายนี้เรียกว่า "Sex Pots" เป็นเรื่องของการวิจัยและการศึกษาค่านิยมทางเพศในเปรูยุคก่อนโคลัมเบีย

หม้อ Moche Sex Pots เป็นเสาดินที่ใช้งานได้จริงโดยมีช่องกลวงสำหรับใส่ของเหลวและมีรูปทรงโกลนสำหรับเทซึ่งมักอยู่ในรูปของลึงค์ ภาพเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงผู้ชายผู้หญิงและสัตว์ที่มีส่วนร่วมในกิจกรรมทางเพศที่หลากหลายซึ่งส่วนใหญ่มักเกิดจากการมีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนัก เมื่อผู้รุกรานชาวสเปนค้นพบพวกเขาการพรรณนาถึงการเล่นสวาทและการสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองอย่างไม่ย่อท้อจึงเป็นการดูถูกความเชื่อของคริสเตียน

เครดิตภาพ: www.metmuseum.org

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการมีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนักนั้นเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในรูปแบบที่หลากหลายซึ่งบ่งชี้ว่าเกิดจากศิลปินต่าง ๆ ในช่วงเวลาอันยาวนาน เพื่อขจัดข้อสงสัยใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้นในใจของผู้ชมเกี่ยวกับเพศของรูปร่างที่ทะลุออกไปศิลปินมักจะแกะสลักอวัยวะเพศอย่างระมัดระวังแม้จะมีขนาดเล็กเพื่อแสดงให้เห็นว่าเป็นทวารหนักไม่ใช่ช่องคลอดที่กำลังเป็นอยู่ ทะลุ ฉากของการเจาะช่องคลอดนั้นหายากมาก บางครั้งเมื่อมาพร้อมกับคู่รักเราสามารถเห็นทารกดูดนมที่เต้านมของฝ่ายหญิงในขณะที่เธอมีเพศสัมพันธ์ นอกจากนี้ยังมีตัวเลขที่แสดงให้เห็นถึงผู้หญิงที่กำลังมีเซ็กส์และการช่วยตัวเอง บางภาพแสดงให้เห็นโครงกระดูกชายกำลังช่วยตัวเองหรือกำลังช่วยตัวเองโดยผู้หญิงที่มีชีวิต

“ หม้อเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงแนวคิดเรื่องเพศและการสืบพันธุ์ที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนจากสิ่งที่มีอยู่ในตะวันตกและด้วยเหตุนี้นักวิจัยจำนวนมากจึงมีปัญหาในการทำความเข้าใจ” UNEARTHING

ตัวอย่างเช่นการไม่มีการเจาะช่องคลอดถูกตีความโดยบางคนว่าแสดงให้เห็นถึงวิธีการคุมกำเนิดในขณะที่บางคนแนะนำว่าเน้นการครอบงำของผู้ชายและความพึงพอใจของผู้ชาย ในขณะที่ผู้ชมสมัยใหม่อาจพบว่ามีเด็กอยู่ในระหว่างการแสดงทางเพศที่น่ารังเกียจตาม Mary Weismantel แสดงให้เห็นว่า Moche เชื่อว่าน้ำอสุจิที่ถ่ายโอนจากชายสู่หญิงเป็นสารสำคัญชนิดเดียวกันกับที่ถ่ายโอนจากแม่ไปสู่ลูก Weismantel ให้เหตุผลว่าเช่นเดียวกับหลายวัฒนธรรม Moche มองว่าการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศไม่ใช่เป็นเหตุการณ์หรือการกระทำเพียงครั้งเดียว แต่เป็นชุดของการปฏิบัติที่เกิดขึ้นเป็นระยะเวลานานซึ่งเกี่ยวข้องกับการถ่ายโอนของเหลวในร่างกายไปยังอวัยวะต่างๆ ในทำนองเดียวกันหม้อที่แสดงโครงกระดูกที่กำลังช่วยตัวเองของผู้หญิงอาจแสดงให้เห็นถึงการถ่ายโอนของเหลวในร่างกายที่สำคัญซึ่งมาจากบรรพบุรุษที่ตายไปนานแล้ว

Moche ปั้นหม้อหลายแสนใบซึ่งมีประมาณ 1 แสนใบที่อยู่รอดมาจนถึงปัจจุบัน ประมาณห้าร้อยหรือมากกว่านั้นจัดการกับเรื่องของเซ็กส์ หม้อเหล่านี้กระจายไปทั่วโลกในพิพิธภัณฑ์และอยู่ในมือของนักสะสมส่วนตัวซึ่งหม้อที่ใหญ่ที่สุดพบได้ในพิพิธภัณฑ์ของ Rafael Larco Hoyle ในลิมา ราฟาเอลลาร์โกเป็นหนึ่งในคนแรก ๆ ที่ทำการศึกษาเครื่องปั้นดินเผาโมเช่สมัยใหม่โดยละเอียด การจัดหมวดหมู่ตามลำดับเวลาของวัฒนธรรมเปรูโบราณยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน