นักสังเกตการณ์

นักสังเกตการณ์
     เขาเฝ้ามองผู้คนในสำนักงานมาแรมปี แต่ละคนพฤติกรรมไม่เคยเปลี่ยนแปลง ผู้จัดการวัยกลางคนนั่นเจ้าชู้ชีกอกับพนักงานสาวๆ อยู่ร่ำไป ภรรยาที่บ้านต้องคอยตามจิกตามกัด พนักงานธุรการสาววันๆ ไม่ทำอะไรมาก โทรศัพท์นินทาคนโน้นคนนี้ทั้งวัน หัวหน้าฝ่ายหนุ่มใหญ่เห็นอะไรก็ขวางหูขวางตาไปหมด จู้จี้ขี้บ่น แม้แต่เรื่องกระดาษในห้องน้ำหมดก็โวยวายราวกับเกิดการก่อการร้าย ส่วนเขา นักสังเกตการณ์ไม่มีอะไรทำมากนักหรอก เฝ้ามองทุกคน แล้วก็เขียนเล่าไปเรื่อยเปื่อย หนักไปทางไม่ได้เรื่องอีกเช่นกัน เขาเหยียดยิ้มเมื่อหัวหน้าฝ่ายหนุ่มใหญ่ตะโกนบอกว่า     "เฮ้ย..มึงน่ะ นั่งเซ่ออยู่ได้ ไปหากระดาษให้กูสักม้วนสิ กูจะขี้"