หนองใน

หนองใน เป็นหนึ่งในโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ที่พบได้บ่อยเป็นอันดับต้นๆ ของโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ทั้งหมด โดยปกติแล้วผู้ป่วยมักไม่แสดงอาการของโรคอย่างชัดเจน ควรรีบการรักษาก่อนที่จะแพร่สู่คู่นอน หรือเกิดภาวะแทรกซ้อนรุนแรงมากยิ่งขึ้น

หนองในคืออะไร ?

หนองในเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย ที่ชื่อ Neisseria gonorrhoeae ซึ่งสามารถตรวจพบได้ในน้ำอสุจิและสารน้ำในช่องคลอด จึงถ่ายทอดผ่านทางการมีเพศสัมพันธ์เป็นหลัก โรคหนองในแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ

1. โรคหนองในแท้
2. โรคหนองในเทียม

หนองในแท้และหนองในเทียมต่างกันอย่างไร

หนองในแท้และหนองในเทียมถึงแม้จะมีชื่อคล้ายกันแต่มีสาเหตุการติดเชื้อ อาการ รวมทั้งการรักษาที่ต่างกัน ดังนี้

หนองในแท้

• เกิดจากเชื้อแบคทีเรียไนซ์ซีเรีย โกโนร์เรีย
• มีระยะการฟักตัวของโรคประมาณ 1-14 วัน 
• การรักษาใช้ยาปฏิชีวนะหลายขนานคือ เซฟาโลสปอริน (Cephalosporins) เป็นยาฉีด ร่วมกับยาปฏิชีวนะชนิดรับประทาน เช่น อซิโทรมัยซิน (azithromycin) ครั้งเดียว เพื่อลดปัญหาเชื้อโรคดื้อยา

หนองในเทียม

• เกิดจากเชื้อแบคทีเรียคลาไมเดีย (Chlamydia trachomatis)
• มีระยะการฟักตัวของโรคมากกว่า 10 วันขึ้นไป
• การรักษา ใช้ยาปฏิชีวนะกลุ่มด็อกซีไซคลิน (Doxycyclin) อะซิโธรมัยซิน (azithromycin) และยากลุ่มควิโนโลน (Quinolones) ซึ่งอาจต้องใช้เวลาในการรักษาค่อนข้างนาน

อาการของโรคหนองใน

การรักษาโรคหนองใน

สำหรับการรักษาโรคหนองในนั้น สามารถใช้การรักษาได้ด้วยการใช้ยาปฏิชีวนะ ในการรักษา รวมถึงใช้การรักษาอื่นๆควบคู่เพื่อบรรเทาอาการและรักษาภาวะแทรกซ้อนของโรค การรักษาด้วยยาปฏิชีวนะจะค่อนข้างได้ผลดี หากผู้ป่วยเข้ารับการรักษาเร็ว สามารถหายได้เร็ว แต่อาการความเสียหายของเนื้อเยื่อต้องใช้เวลาให้ร่างกายซ่อมแซมตัวเอง สำหรับผู้ติดเชื้อหนองใน แพทย์จะให้ตรวจเลือด เพื่อดูว่าติดเชื้อโรคอื่นๆหรือไม่ เช่น เชื้อเอชไอวี เชื้อซิฟิลิส

กิจกรรมที่ไม่ทำเกิดการติดเชื้อหนองใน

• การจับมือ
• การกอด
• การจูบ
• การใช้แก้วน้ำ จาน ชามร่วมกัน
• การใช้ห้องน้ำร่วมกัน
• การใช้สระว่ายน้ำร่วมกัน 

การป้องกันโรคหนองใน

ใช้ถุงยางทุกครั้งเมื่อมีเพศสัมพันธ์หลีกเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์กับผู้ป่วยโรคหนองในหรือคู่นอนที่มีความเสี่ยง ไม่ควรเปลี่ยนคู่นอนบ่อย ๆ เพราะจะยิ่งเสี่ยงต่อการได้รับโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์และเข้ารับการตรวจโรคหนองในเป็นประจำ