เมื่อหญิงขายบริการท้อง และหาพ่อของเด็กไม่ได้!!!

บ่ายของวันที่ 29 พฤษภาคม 2018 พบทารกเน่าเปื่อยอยู่ในตู้ล็อคเกอร์หยอดเหรียญในย่านเลิฟโฮเทลในคาบุกิโจ ชินจูกุ ร่างเล็ก ๆ ถูกห่อด้วยถุงพลาสติกและใส่ไว้ในกระเป๋าหิ้วสีดำ ร่างกายเน่าเปื่อยและละลาย ดูเหมือนจะเสียชีวิตมานานหลายเดือนแล้ว ...

ตำรวจจับผู้ต้องสงสัยได้เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน แค่ 4 วันหลังจากพบทารก เป็นหญิงอายุ 25 ปี เธอใช้ชีวิตอย่างคนไร้บ้านมาประมาณสองปีแล้ว เธอสารภาพว่าคลอดลูกที่ร้านมังงะคาเฟ่แล้วก็จัดการเด็กน้อยทันที ผู้หญิงคนนี้ชื่อ " มาโนะ โทกาวะ " เกิดปี 1993  เธอเป็นลูกคนที่สองของพี่น้องรวมห้าคน พ่อของมาโนะทำงานแค่คนเดียว แม่เป็นแม่บ้านเพราะมีลูก ๆ ถึง 5 คน แม่จึงต้องวุ่นวายวันทั้งวัน ส่วนมาโนะเธอเป็นคนประเภทที่แทบไม่มีตัวตนในสายตาใคร ไม่ค่อยมีใครเห็นหัวเธอ เธอขาดความรักความสนใจจนตายด้าน พอขึ้นมัธยมเธอก็สูบบุหรี่ กินเหล้า และปล่อยตัวปล่อยใจตามแต่จะถูกใครพัดพาไป

มาโนะเรียนต่อช่างเสริมสวยเพราะถูกให้ออกจากมัธยม แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะเป็นช่างเสริมสวย เธอก็แค่เรียน ๆ ไป พอเรียนได้สักพักก็ถูกเพื่อนที่เรียนด้วยกันชวนไปทำงานกลางคืนเพราะยังสาวและสวยทำให้มาโนะหาเงินได้เยอะมาก ๆ เธอรับลูกค้าวันนึงก็หลายราย อย่างไม่ได้ ๆ ก็มากกว่า 500,000 เยนต่อเดือน แต่ก็ไม่มีเงินเก็บ เพราะค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่ก็หมดไปกับพวกโฮสต์ชาย

มาโนะออกมาเช่าอพาร์ตเมนต์อยู่กับโฮสต์คนนั้น ทุกอย่างตั้งแต่ค่าเช่าไปจนถึงค่าครองชีพเป็นหน้าที่มาโนะทั้งหมด ซึ่งมันก็มากพออสมควรเพราะผู้ชายใช้เงินเก่งมากถึงจะไม่เป็นคนหา แต่ก็ชอบชวนมาโนะไปร้านอาหารแพงๆ บ่นอยากได้นั่นนี่อยู่ตลอด มาโนะก็เลยเริ่มไปที่ร้านคาเฟ่นอกเหนือจากงานร้านที่เธอทำ เธอนัดผู้ชายมาหา แล้วก็ไปจบที่โรงแรม

หนึ่งปีต่อมามาโนะก็ตั้งท้อง เธอไม่รู้ว่าเป็นลูกของโฮสต์หรือลูกของแขก เธอเลยไปทำแท้งที่คลินิก เหตุการณ์นี้มั้งที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเธอกับโฮสต์หนุ่มค่อย ๆ เปลี่ยนไป ในที่สุดมาโนะกับโฮสต์ก็เลิกกัน มาโนะออกมาจากอพาร์ตเมนต์

มาโนะไม่มีบ้านอยู่ก็เลยอาศัยนอนที่มังงะคาเฟ่แถวคาบูกิโจ ความสัมพันธ์กับพ่อแม่ก็ยังแย่ เธอโดดเดี่ยวเกินทน เมื่อมองย้อนกลับไปในวันนั้น

รายได้ต่อเดือนของมาโนะอยู่ที่ 300,000-600,000 เยน แต่เธอไม่ได้เก็บเงิน มาโนะเริ่มไปเที่ยวโฮสต์คลับอีกครั้ง ดูเหมือนว่าความเครียดที่สะสมจากการทำงานแบบนี้จะถูกปลดปล่อยให้กับพวกชายหนุ่มกลางคืนสุดหล่อ ช่างเอาใจพวกนั้น

มาโนะใช้จ่ายเงินหลายหมื่นเยนในการไปเที่ยวแต่ละครั้ง ดังนั้นเงินทั้งหมดที่ได้มาก็หายวับไปกับค่ำคืน แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวเช้ามาเธอก็หาใหม่ได้ ก็คิดอยู่แค่แบบนี้จึงใช้ชีวิตไปวัน ๆ แบบไม่ได้สนใจอะไรมาก

โฮสต์ที่มาโนะตกหลุมอีกครั้งคือ " โทชิกิ โยชิดะ " ไม่นานทั้งสองก็กลายมาเป็นคู่รักกัน โทชิกิก็รู้ว่ามาโนะทำอาชีพอะไร แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ทั้งคู่คบกันเหมือนคู่รักทั่ว ๆ ไป แล้วก็เป็นอีกครั้งที่มาโนะต้องหาเงินมากขึ้นเลี้ยงผู้ชายพวกนี้ แต่พอหลายปีผ่าน ร่างกายมาโนะก็ไม่เหมือนเก่าทำให้ไม่ได้มีลูกค้ามากมายเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว มาโนะไม่สามารถเช่าอพาร์ทเม้นต์ดี ๆ แพง ๆ ให้ผู้ชายอยู่ได้อีกแล้ว

ดังนั้นมาโนะจึงเช่าเลิฟโฮเทลราคาถูกในคาบุกิโจเป็นรังรัก มาโนะจ่ายค่าที่พักรายวันหักจากการทำงานแบบวันต่อวัน ตอนนั้นเธอโกหกโทชิกิว่าตัวเองพักอยู่ที่บ้านพ่อแม่ ส่วนที่เจอกันได้เฉพาะที่เลิฟโฮเทลเพราะพ่อแม่อาจจะไม่ชอบถ้ามาโนะพาโทชิกิเข้าบ้าน โทชิกิไม่ได้สนใจอะไรมากนัก แค่ได้อยู่สบายๆ มีผู้หญิงมาเปย์ ตัวเขาก็โอเคแล้ว

#ค่าใช้จ่ายรายเดือนของมาโนะคือ

・ ค่าที่พักที่ค่าเฟ่ฯ 100,000เยน

・ เลิฟโฮเทล 300,000เยน

・ อาหาร, โทรศัพท์มือถือ ฯลฯ 200,000 เยน

แค่นี้ก็เกือบ 600,000 เยนแล้ว ไหนจะค่าใช้จ่ายอื่นๆ ของโทชิกิอีกมากมาย ดังนั้นหากรายได้ต่อเดือนของมาโนะไม่พอ เธอก็จะเป็นหนี้ยิ่งนานไปมาโนะก็เริ่มมีหนี้ยั๊วเยี๊ยะเต็มไปหมด 

ในเดือนมิถุนายน 2017 มาโนะมีอาการคลื่นไส้รุนแรง แม้ว่าจะอาเจียนกี่ครั้งอาการก็ดีขึ้น ใช่แล้วมันเป็นอาการแพ้ท้อง

มาโนะซึ่งเต็มไปด้วยหนี้ไม่สามารถหาค่าทำแท้ง 100,000 เยนได้ทันในตอนนั้น หากเกินกำหนดทำแท้งระยะแรก ก็คือการทำแท้งระยะกลาง แบบนี้ก็ยากไหนจะถูกตรวจสอบประเมินยุบยับ ไหนจะราคาที่เพิ่มขึ้นเกือบสามเท่า มาโนะได้แต่เดินไหล่ตกออกจากคลินิก

มาโนะที่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรก็เลยได้แต่ดำเนินชีวิตต่อไป เธอได้รับการติดต่อจากโรงพยาบาลเอกชน แต่เธอก็ไม่มีเงิน ก็เลยไม่ได้ติดต่อกลับไป จะไปคุยปรึกษากับพ่อแม่ก็ไม่ได้ แถมไม่มีเพื่อนสักคน เป็นชีวิตที่โดดเดี่ยวจริง ๆ แม้แต่โทชิกิก็ไม่รู้กลัวว่าบอกไปความสัมพันธ์ก็จะเหมือนครั้งแรก งั้นไม่บอกดีกว่า

ท้องก็ค่อย ๆ ใหญ่ขึ้น พอมีเซ็กกับลูกค้าหรือโทชิกิก็ต้องใส่เสื้อผ้าตัวใหญ่ ๆ บังท้องไว้ แต่ก็มีแขกบางคนเหมือนกันที่บอกว่าอยากจะมีเซ็กแบบดุเดือดกับคนท้อง พอบอกแบบนั้นมาโนะก็เลยไม่ได้ปิดบังอะไร

วันหนึ่งในปลายเดือนมกราคม ( เธอจำวันที่ไม่ได้ ) อยู่ ๆ มาโนะก็รู้สึกถึงความเจ็บปวด ในกระดูกเชิงกรานเป็นระยะ ๆ ถึงตอนนี้มาโนะก็ไม่ได้ไปโรงพยาบาล เธอค้นหาวิธีบรรเทาอาการปวดทางออนไลน์ และการหายใจให้ทันเวลาคลอด

ในการคลอดครั้งแรกเวลาเฉลี่ยจะอยู่ที่ 10 ถึง 12 ชั่วโมง บางทีเธออาจจะเจ็บปวดอยู่ครึ่งวันในห้องส่วนตัว เวลานั้นมาถึงในไม่ช้าหัวที่เปียกน้ำคร่ำของทารกโผล่ออกมาจากช่องคลอดและหมุนตัวออกมาขณะที่ค่อยๆ หลุดเลื่อนลง ร่างกายเล็กๆ ที่มีเมือกและเลือดหลุดออกมาจากท้องของเธอ

มาโนะค่อย ๆ ลุกขึ้นตอนที่ทารกนอนอยู่บนพื้น ใบหน้ายู่ยี่มีเลือดสีแดงติดอยู่ เธอเช็ดเลือดด้วยผ้าขนหนู จากนั้นหยิบกรรไกรที่วางอยู่บนพื้นและตัดสายสะดือ ทันใดนั้นทารกก็ร้องไห้ มาโนะรีบเอามือปิดปากทารกทันที แต่เสียงร้องของเจ้าหนูก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ

มาโนะวางผ้าเช็ดตัวบนปากของทารกแล้วกดด้วยมือจากด้านบน หนูน้อยไม่หยุดร้องไห้และกระพือแขนขา มาโนะจึงกดแน่นขึ้น ๆ

เธอกลัวสิ่งที่เธอทำลงไป เธอจึงใส่ศพของทารกลงในถุงพลาสติกแล้วใส่ลงในกระเป๋าหิ้วสีดำ " ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำเช่นนั้น "

ทารกในกระเป๋าเริ่มมีกลิ่นเหม็นในช่วงหนึ่งหรือสองสัปดาห์ ถ้าอยู่ใกล้นาน ๆ จะพบว่ากลิ่นแรงขึ้น

วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ประมาณหนึ่งเดือนหลังคลอด มาโนะตัดสินใจย้ายร่างของเด็กน้อยออกไปข้างนอกเพราะกลัวว่าพนักงานร้านจะสังเกตเห็น เธอเอากระเป๋าไปใส่ในตู้ล็อตเกอร์หยอดเหรียญข้าง ๆ  เลิฟโฮเทลที่เธอนอนอยู่กับโทชิกิ

จากวันนั้นมาโนะก็ไปที่ตู้ล็อคเกอร์หยอดเหรียญทุกวัน และคอยหยอดเงิน 200 เยน อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 22 พฤษภาคม ประมาณสามเดือนต่อมา เธอก็หยุดหยอดค่าตู้ล็อคเกอร์

วันที่ 29 พฤษภาคม บริษัทตู้หยอดเหรียญได้ปลดล็อกตู้ล็อคเกอร์นั้น เนื่องจากไม่มีการการชำระเงินกว่าหนึ่งสัปดาห์ และเพราะแบบนี้จึงพบศพของทารกน้อยในกระเป๋าเดินทาง

ตำรวจตรวจสอบกล้องวงจรปิดในบริเวณใกล้เคียง วันที่ 28 ก.พ. มีรูป มาโนะ ถือกระเป๋าไปใส่ในตู้หยอดเหรียญ วันที่ 2 มิถุนายน ตำรวจจึงเข้าล้อมร้านคาเฟ่และจับกุมมาโนะที่นั่น

ส่วนหนูน้อย โครงกระดูกของเธอถูกพ่อและแม่ของมาโนะมารับเอาไปทำพิธีและฝังไว้ที่สุสานของบ้าน ปีนี้ มาโนะก็คงพ้นโทษ หวังว่าช่วงเวลาที่ได้อยู่ในนั้นจะช่วยให้เธอได้คิดอะไร ๆมากขึ้น หลังจากออกมาหวังว่าเธอจะเริ่มต้นชีวิตใหม่แบบดี ๆ แบบที่ไม่เหมือนกับที่ผ่านมา