เพราะอดีตที่มืดมน เลยตัดสินใจโยนลูกลงจากชั้น 13

ลูกชายวัย 5 ขวบถูกจับโยนลงมาจากชั้น 13 เสียชีวิต ...
"ความมืดมิด" ของคุณแม่วัย 34 ปี

ในคืนที่หนาวเย็นในช่วงปลายปี 2020 คุณแม่วัย 34 ปี ได้เปิดหน้าต่างที่ชั้น 13 ของคอนโดมิเนียมในโตเกียว และโยนลูกชายคนโตวัย 5 ขวบที่กำลังหลับใหลลงไปที่พื้นด้านนอก เด็กชายกระดูกแตกเละและอวัยวะภายในแตก ที่พื้นเต็มไปด้วยเลือดมันเหมือนกับฉากในหนังสยองขวัญ แต่นี่คือเรื่องจริง ....

โคซาโนะ และ โคอิ เป็นคู่สามีภรรยาข้าวใหม่ที่เพิ่งแต่งงาน ทั้งคู่อาศัยอยู่ในคอนโดมิเนียมหรูที่โคซาโนะสามีเป็นคนซื้อ โคซาโนะทำงานเป็นผู้จัดการในบริษัทของครอบครัว สองสามีภรรยาเป็นครอบครัวที่มีความสุข ภรรยาสาวสวย สามีช่างเอาใจ บ้านหรูกลางโตเกียว งานที่มั่นคงในบริษัทของครอบครัว ช่างเป็นครอบครัวที่เพียบพร้อมจริง ๆ หลังแต่งงานไม่นานข่าวดีก็มาถึงโคซาโนะ เขากำลังจะเป็นพ่อคน แต่นั่นเป็นข่าวดีของเขาเพียงคนเดียว ทางฝ่ายภรรยาโคอิกลับไม่รู้สึกดีใจ เธอหงุดหงิดด้วยซ้ำ เพราะเธอไม่ชอบเด็ก

แต่ไม่รักก็คือไม่รัก โคอิพูดคำไหนก็คือคำนั้น นอกจากไม่รักเธอยังไม่สนใจลูกอีก ลูกร้องเธอก็ปล่อยให้ร้อง เธอไม่ให้ลูกกินนมของเธอแม้สักหยด เธอแทบไม่จับลูกของตัวเองเลย ไม่ใช่แค่ไม่รัก แต่เธอ " เกลียด " เด็กคนนั้นเลยแหละ โคซาโนะต้องหาพี่เลี้ยงมาให้ลูกของตัวเอง พอตอนกลางคืนเขาก็ลุกมาเลี้ยงลูกเอง ทั้งชงนม อาบน้ำ ฯลฯ ตลอดเวลา 5 ปี โคซาโนะดูแลทุกอย่างเพียงลำพัง โคอิทำได้แต่คอยก่นด่าลูกของตัวเองและทุบตีเวลาที่เด็กน้อยดื้อหรือซน ไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่รักลูกเลยสักนิด เป็นความประหลาดใจอยู่เหมือนกันที่แม่คนนึงรังเกียจลูกของตัวเองได้ขนาดนี้

ตอนนี้โคซาโนะนอกจากต้องทำงานที่บริษัทแล้วกลับมาเขายังต้องคอยมาดูแลลูก แถมทำงานบ้านด้วย โคอิเปลี่ยนไปมาก เธอชอบแต่งตัวสวย ๆ และชวนเขาไปข้างนอก เธอไม่กล้าบอกใครว่ามีลูกแล้ว เธอโกหกเก่ง ขี้ขโมย และหลาย ๆ อย่าง โคซาโนะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ หญิงสาวอ่อนหวานน่ารักใจดีคนนั้นอยู่ไหน คนที่ทำให้เขาตกหลุมรัก คนที่แสนดีและอ่อนโยน เธอหายไปหลายปีแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังรักเธอ

สิ่งที่ทำให้อะไร ๆ แย่ลงไปอีกก็คือ แม่ของโคอิฆ่าตัวตาย โคอิสนิทกับแม่มาก เธอโตมากับแม่และอยู่กันแค่ 2 คนมาตลอด ไม่มีใครรู้ว่าทำไมแม่ถึงฆ่าตัวตาย แต่เหตุการณ์นี้ทำให้โคอิตรอมใจมาก น้ำหนักเธอลดลง 23 กิโล เหลือเพียงแค่หนังหุ้มกระดูกกับร่างกายที่ซีดเซียวเหมือนคนไม่มีวิญญาณ

ตั้งแต่นั้นมา โคซาโนะ ตัดสินใจส่ง โคอิไปทำการบำบัดรักษา โคซาโนะเล่าให้ลูกชายฟังว่า " แม่ไม่สบาย แม่ต้องไปหาหมอ " ดูเหมือนเด็กน้อยจะเข้าใจ ถึงยังไงโคอิก็เป็นแม่ ถึงแม่จะไม่รักแต่เด็กชายยังคงรักแม่ ตอนที่รู้ความแล้ว เด็กชายจูงมือแม่ไปหาหมอ พอเจอคนถามก็จะบอกว่า " แม่ไม่สบาย ผมจะพาแม่ไปหาหมอ ผมจะปกป้องแม่เอง " ทั้งใสซื่อและบริสุทธิ์เหลือเกิน อาการของโคอิดีขึ้นบ้าง แต่ก็กลับมาแย่ลงเธอเอาแต่ดื่มเหล้า และดื่มหนักขึ้น ๆ จนโคซาโนะต้องพาไปบำบัด ไม่มีใครเข้าใจ ทั้ง ๆ ที่เธอควรจะมีความสุข เธอมีครอบครัวที่ดี มีสามีและลูกที่รักเธอมาก แล้วทำไมยังเกิดเหตุการณ์หลาย ๆ อย่างขึ้น ?

โคซาโนะเคยบอกว่า สาเหตุนึงที่เขาไม่หย่ากับโคอิก็เพราะว่าเขาไม่อยากเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว เพราะโคอิเคยเล่าให้ฟังว่ารู้สึกยังไงที่โตมาในครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว อีกอย่างลูกก็รักโคอิมาก รวมทั้งเขาด้วย และถ้าเขาหย่ากับเธอชีวิตเธอคงจะลำบากมาก ๆ

โคอิมีอาการรุนแรงมากขึ้น วันนึงตอนที่ลูกเรียนอนุบาล และต้องขึ้นแสดงพ่อกับแม่ก็ต้องไปคอยดูแลลูก ๆ ในตอนนั้นอยู่ ๆ โคอิกับลูกก็หายไป กลายเป็นว่าโคอิพาลูกเข้าไปในห้องแต่งตัวและทำร้ายเด็กชายด้วยการบีบคอ ดีว่ามีคนเห็นเหตุการณ์และเข้าไปช่วยไว้ทัน แต่ถึงอย่างนั้นเด็กชายก็หมดสติไป ส่วนโคอิเธอบอกว่า " ฉันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย อยู่ ๆ เด็กนั่นก็เป็นลมไปเอง " พอพูดจบเธอก็เดินออกไปอย่างไม่สนใจอะไร

ตอนนั้นโคซาโนะคิดว่าคงต้องส่งโคอิไปรักษาและพักอยู่ที่โรงพยาบาลแบบเป็นจริงเป็นจัง แต่พอรู้แบบนั้นโคอิก็ร้องไห้อ้อนวอนเขาบอกว่าเธอจะไม่ทำอีก ขอโอกาสได้มั้ย อย่าให้เธอไปอยู่ที่อื่นเลย โคซาโนะถูกโคอิอ้อนวอนจนเขาสงสาร

จนกระทั่ง ... คืนนึงหลังทั้งคู่ออกไปกินข้าวและเที่ยวเล่น พอกลับมาโคอิก็บอกว่าตนเองรู้สึกไม่ดี โคซาโนะจึงบอกว่า " คุณนอนพักบนเตียงไปก่อนนะ เดี๋ยวผมจะพาลูกไปอาบน้ำเข้านอนแล้วจะรีบมาดูแลคุณ " หลังจากนั้นโคซาโนะก็มัวแต่ง่วนอยู่กับลูก และปล่อยให้โคอินอนลำพังอยู่บนเตียงพักใหญ่ จนลูกหลับไปแล้วเขาก็เลยเข้ามาดูแลโคอิ แต่ตอนนี้โคอิไม่พอใจมากและไม่ยอมคุยอะไรกับเขาอีกแล้ว เธอเอาแต่นอนหันหลังให้ พอเป็นแบบนั้นโคซาโนะก็เลยจะไปอาบน้ำและเข้านอน แต่ก็นึกได้ว่าลืมโทรศัพท์ไว้ที่ร้านสะดวกซื้อด้านล่าง เขาจึงรีบออกไปเอาโดยไม่ได้บอกเธอ เพราะไม่อยากกวนใจเธอ

เรื่องร้ายเกิดขึ้นตอนนั้นเอง ตอนที่โคซาโนะออกไปเอาโทรศัพท์ โคอิที่นอนอยู่บนเตียง ก็ลุกขึ้นมาและเดินไปเปิดหน้าต่าง จากนั้นเธอก็เดินไปที่ห้องของลูกและอุ้มลูกขึ้นมา จากนั้นเธอก็โยนร่างของลูกที่อยู่ในมือลงข้างล่างจากห้องของเธอ คือชั้น 13 ร่างเล็ก ๆ ร่วงละลิ่วลงมากระแทกพื้นอย่างแรง กระดูกเล็ก ๆ ในร่างกายแตกหัก อวัยวะก็แตกเสียหาย เด็กน้อยไม่ทันจะพูดอะไรได้แต่นอนกระอักเลือดอยู่ตรงนั่น

โคอิเดินลงมาข้างล่างเพื่อดักรอโคซาโนะ ทันทีที่เขาเดินกลับเข้ามาเธอก็บอกว่า " ไปแล้ว ลูกไปแล้ว " " คุณหมายความว่ายังไง " โคซาโนะตื่นตระหนกและรีบวิ่งขึ้นไปบนห้องเขาตะโกนหาลูกดังลั่น แต่ไม่มี ลูกไปแล้ว ลูกไปไหน เขาตื่นตระหนกและวิ่งวุ่น และสังเกตหน้าต่างที่เปิดไว้ เมื่อมองลงไปก็เห็นร่างเล็ก ๆ อยู่ลิบ ๆ

คดีนี้ โคอิ ถูกตัดสินจำคุก 11 ปี มีการสืบย้อนไปยังชีวิตวัยเยาว์ของโคอิ เธอเป็นลูกจากแม่เลี้ยงเดี่ยว พ่อของเธอเสียชีวิต แม่ของเธอก็ไม่ค่อยอยากเลี้ยง แล้วอยู่ ๆ ปู่กับย่าก็มาขโมยเธอไป เธอต้องไปอยู่บ้านนอกกับปู่ย่าเสียหลายปี วันนึงจู่ ๆ แม่ก็มารับเธอกลับไปอยู่ด้วย เธอดีใจมาก ก่อนที่จะรู้ว่าแม่ทำงานเป็นผู้หญิงกลางคืน และรับเธอมาอยู่เพื่อมาคอยดูแลทำงานบ้านให้แม่ แม่มีผู้ชายเยอะแยะและพามาอยู่ด้วยปีนึงก็หลายคน ผู้ชายพวกนั้นเป็นพวกสารเลว ตอนที่แม่ไม่อยู่มันก็มาขืนใจโคอิ เป็นแบบนี้มาตลอด แทบจะทุกคนก็ว่าได้ แม่อาจจะรู้หรืออาจจะไม่รู้แต่ก็ไม่ได้สนใจ จนโคอิโตมาเธอก็ทำงานพิเศษเหมือนแม่ แต่ก็ยังดีที่ก็เรียนไปด้วย หลังจากเรียนจบเธอก็มาทำงานที่บริษัทและพบกับโคซาโนะ เรื่องราวก็เริ่มต้นอย่างนั้น โคอิเองก็เป็นเหยื่อ เธอเจ็บป่วยอยู่ลึก ๆ จนล้นออกมา คนที่น่าสงสารที่สุดในเรื่องนี้ก็คงเป็นโคซาโนะ กับ ลูกนั่นเอง ....