ฝีดาษลิง อาการเริ่มต้นที่ควรเฝ้าระวัง

ฝีดาษลิง (Monkeypox) เป็นโรคติดต่อที่เกิดจากเชื้อไวรัสที่พบได้ในสัตว์ฟันแทะป่าแอฟริกา โรคนี้สามารถติดต่อจากสัตว์สู่คน และจากคนสู่คนผ่านการสัมผัสกับเลือด สารคัดหลั่ง น้ำหนอง หรือตุ่มหนองของผู้ป่วย โรคฝีดาษลิงมักมีอาการไม่รุนแรงและหายได้เองภายในไม่กี่สัปดาห์ แต่ก็สามารถมีอาการรุนแรงได้เช่นกันในบางราย

อาการเริ่มต้นของโรคฝีดาษลิงมักปรากฏหลังจากได้รับเชื้อไปแล้วประมาณ 7-14 วัน อาการเหล่านี้ได้แก่

• มีไข้
• อ่อนเพลีย
• ปวดศีรษะ
• ปวดเมื่อยตามตัว
• ปวดหลัง
• ต่อมน้ำเหลืองโต

  

หลังจากมีไข้ประมาณ 1-3 วัน จะมีผื่นขึ้นตามตัว โดยผื่นจะมีลักษณะดังนี้

• เริ่มเป็นจุดแดงหรือปื้นนูนแดง
• กลายเป็นตุ่มน้ำใสขนาดใหญ่
• กลายเป็นตุ่มหนอง
• ตกสะเก็ดและหลุดออก

ผื่นมักขึ้นที่ใบหน้า แขน ขา ฝ่ามือ และฝ่าเท้า แต่ไม่พบที่เยื่อบุปาก เยื่อบุตา หรือเยื่อบุอวัยวะเพศ

ผู้ป่วยโรคฝีดาษลิงสามารถแพร่เชื้อได้ตั้งแต่เริ่มมีอาการไปจนถึงช่วงที่ผื่นตกสะเก็ด ผู้ที่สงสัยว่าตนเองอาจติดเชื้อควรรีบไปพบแพทย์เพื่อตรวจวินิจฉัยและรับการรักษาอย่างเหมาะสม

วิธีป้องกันโรคฝีดาษลิง ได้แก่

• หลีกเลี่ยงการสัมผัสกับสัตว์ฟันแทะป่าแอฟริกา
• หลีกเลี่ยงการสัมผัสกับเลือด สารคัดหลั่ง น้ำหนอง หรือตุ่มหนองของผู้ป่วย
• ล้างมือบ่อยๆ ด้วยสบู่และน้ำสะอาด
• หลีกเลี่ยงการสัมผัสกับผู้ที่มีผื่นหรือมีไข้

  

หากพบผื่นหรือมีไข้ควรรีบไปพบแพทย์เพื่อตรวจวินิจฉัยและรับการรักษาอย่างเหมาะสม