ปากดีเจอผี

สวัสดีครับวันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องปากดีเจอผมชื่อเอปากดีเป็นฉายาที่ทำงานเขาเรียกกันย้อนไป 5 ปีที่แล้วผมได้สมัครเป็นเจ้าหน้าที่เปลที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ 

เอเป็นคนที่ไม่เชื่อเรื่องลี้ลับเขาก็ได้ทำงานประมาณ 3 เดือนเป็นช่วงทดลองงานเขาเป็นคนพูดเก่งอารมณ์ดีคิดเป็นของตัวเองเพื่อนๆร่วมงานมากจ๊ะชวนกันพูดเรื่องลี้ลับแต่เอก็จะบอกว่าไม่เชื่อเรื่องพวกนี้หรอกเพราะว่าเอไม่เคยเจอเอไม่เชื่อเอไม่เคยเข้าวัดไม่เคยทำบุญเอก็บอกเพื่อนร่วมงานว่าไม่กลัวหรอกไอ้เรื่องพวกนี้ตั้งแต่เกิดจนโตมาไม่เคยเจอไม่เคยเห็นถ้ามีจริงออกมาให้เห็นทั้งตัวถึงจะเชื่อเพื่อร่วมงานก็เตือนแล้วว่าอย่าลองอย่าท้าสิ่งที่มองไม่เห็นเอก็บอกว่าขอให้มาเถอะจะขอหวยเพื่อนๆก็เลิกคุยแล้วกลับไปทำงานเข้าเดือนที่ 4 หัวหน้าให้ขึ้นเวรกะดึกคืนแรกเวรดึกขึ้นตั้งแต่

00.00-08.00ตอนกลางคืนพนักงานเปลที่ต้องแอดมิดคนไข้เอก็ไม่ได้กลัวอะไรได้ตามปกติอารมณ์ดีเหมือนตอนเช้าพอถึงเวลาที่ต้องเอาคนไข้ไปแอดมิดในตึกผู้ป่วยในต้องเดินทางห้องเก็บศพเขาก็เดินไปพอเห็นห้องเก็บศพเขาก็ปากดีว่าอยากเจอจังเลยอยากเห็นตัวเป็นๆถ้าไม่เห็นจะไม่ทำบุญถ้าเห็นจะทำบุญไปให้จะเข้าวัดเป็นครั้งแรกแล้วเขาก็หัวเราะเสียงดังมากเพราะเขาแอดมิดเสร็จออกจากตึกผู้ป่วยในเขาก็เดินผ่านห้องเก็บศพเขาก็เจอคนนั่งอยู่หน้าห้องเก็บศพแต่เขาไม่คิดว่าจะเป็นผีคิดว่าเป็นญาติก็ไม่ได้เอะใจอะไรเพราะแอดมิดอีกครั้งหนึ่งเขาก็หัวเราะแต่มี

ผู้หญิงคนหนึ่งหัวยุ่งผ้าคลุมสีขาวยืนอยู่ตรงหน้าห้องเก็บศพไม่เห็นหน้าแล้วเขาก็เดินเข้าไปอย่างช้าๆแล้วบอกว่าหนีออกจากตึกผู้ป่วยในหรือเปล่าผู้หญิงคนนั้นตอบว่ามึงไม่เชื่อกูกูก็ออกมาให้มึงเห็นแล้วไงเอเห็นอย่างนั้นวิ่งหนีสุดชีวิตไม่เอาคนไข้ไปแอดมิดคนไข้ก็เห็นผู้หญิงคนนั้นก็เป็นลมไปพอเอตั้งสติได้เอรีบวิ่งเอาคนไข้ไปส่งตึกผู้ป่วยในแล้วเล่าานาทีที่เห็นผู้หญิงคนนั้นให้กับพยาบาลฟังพยาบาลบอกว่ามีแต่คนเจอเพราะผู้หญิงคนนั้นเพิ่งตายไปเมื่อวานอยู่ในห้องเก็บศพยังไม่มีใครมารับศพเลยเพราะผู้หญิงคนนี้ถูกฆ่าญาติไม่มีเวลามารับศพแต่จะมาเอาศพตอนรุ่งขึ้นเพราะต้องเอาลูกชายแท้ๆของผู้หญิงคนนั้นไปฝากขังลูกชายแท้ๆเป็นคนฆ่าผู้หญิงคนนั้นเอร้องไห้เอบอกว่าเอเชื่อแล้วเอปากดีไปเองวันรุ่งขึ้นจะไปทำบุญที่วัดอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้กับหญิงคนนั้นหลังจากนั้นเอก็เชื่อมาโดยตลอดเล่าให้เพื่อนฟังเพื่อนก็บอกว่าอย่าท้าอีกนะเพราะที่นี่เขาถือกันหลังจากนั้นเอก็ไม่พูดท้าทายอีกเลยแล้วเข้าวัดทุกอาทิตย์ทุกๆเดือน