สำคัญหรือไม่สำคัญ ขนหมออ้อย

ขนหมออ้อย หมายถึง ขนบริเวณหัวหน่าวเป็นขนที่ปกคลุมอวัยวะเพศทั้งชายและหญิง มีหน้าที่ช่วยปกป้องอวัยวะเพศจากการเสียดสีขณะมีเพศสัมพันธ์ ป้องกันการแพร่กระจายของเชื้อโรค ช่วยรักษาอุณหภูมิของอวัยวะเพศ 

อย่างไรก็ตาม บางคนอาจต้องการกำจัดขนหมออ้อย เนื่องจากความชอบส่วนตัวหรือเหตุผลอื่น ๆ จึงควรทราบถึงข้อควรระวังบางประการและวิธีการกำจัดขนหมออ้อย ที่เหมาะสมก่อนลงมือทำ

หากกำจัดขนหมออ้อยด้วยการโกนหรือแวกซ์อาจเพิ่มความเสี่ยงให้หัวหน่าวและอวัยวะเพศเป็นแผลและติดเชื้อได้ รวมทั้งอาจเป็นสาเหตุของอาการคันบริเวณหัวหน่าวและเกิดตุ่มขนคุดอีกด้วย

หลายคนอาจมีความเข้าใจผิดเกี่ยวกับขนหมออ้อยว่าเป็นแหล่งสะสมของเชื้อแบคทีเรีย ทำให้อวัยวะเพศมีกลิ่นเหม็นหรืออับชื้น จึงต้องกำจัดขนหมออ้อยออกเพื่อรักษาความสะอาดบริเวณอวัยวะเพศ แต่ความจริงแล้วขนหมออ้อยช่วยในการดักจับเชื้อแบคทีเรีย น้ำมันและเหงื่อ จึงอาจทำให้บริเวณขนหมออ้อยมีกลิ่นแรงกว่าบริเวณอื่นของร่างกาย

ขนหมออ้อยมีประโยชน์อย่างไร

ขนหมออ้อยหรือขนบริเวณอวัยวะเพศและบริเวณหัวหน่าวของทั้งผู้ชายและหญิงโดยขนหมออ้อยมีประโยชน์ต่อสุขภาพทางเพศ ดังนี้

ลดการเสียดสีบริเวณอวัยวะเพศ ผิวหนังบริเวณอวัยวะเพศนั้นบอบบางมาก ขนหมออ้อยช่วยป้องกันผิวหนังไม่ให้บาดเจ็บจากการเสียดสี ไม่ว่าจะเป็นระหว่าง หรือการทำกิจกรรมต่าง ๆ เช่น วิ่ง เดิน ช่วยตัวเอง อาจทำให้ผิวเกิดความระคายเคืองหรือบาดเจ็บได้ ขนหมออ้อยจึงช่วยลดแรงเสียดสีที่เกิดขึ้นได้

ช่วยป้องกันการแพร่กระจายของเชื้อแบคทีเรียและเชื้อโรคต่าง ๆ เนื่องจากขนหมออ้อย มีหน้าที่คล้ายกับขนตา ขนคิ้ว ขนแขน ขนขา ที่ช่วยในการป้องกันเชื้อโรคและสิ่งสกปรกที่อาจเข้าสู่ร่างกายได้ง่าย นอกจากนี้ รูขุมขนยังช่วยผลิตน้ำมันที่มีบทบาทในการป้องกันการแพร่กระจายของเชื้องโรคได้อีกด้วย ซึ่งขนหมออ้อยอาจช่วยป้องกันโรคได้หลายชนิด เช่น โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ การติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ ช่องคลอดอักเสบ การติดเชื้อรา

ช่วยรักษาอุณหภูมิของอวัยวะเพศ โดยเฉพาะอวัยวะเพศชายที่จำเป็นต้องได้รับการรักษาอุณหภูมิอย่างเหมาะสม ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญในการกระตุ้นอารมณ์ทางเพศและคุณภาพของตัวอสุจิในอัณฑะ

ขนหมออ้อย ควรกำจัดทิ้งหรือไม่

การกำจัดขนหมออ้อย เช่น การโกน การแว๊กซ์ อาจส่งผลเสียต่อสุขภาพ ดังนี้

ทำให้คันบริเวณอวัยวะเพศ

เพิ่มโอกาสเป็นตุ่มขนคุด บริเวณหัวหน่าวหรืออวัยวะเพศ

ทำให้เป็นผื่นระคายสัมผัส หากแพ้สารประกอบในผลิตภัณฑ์กำจัดขนต่าง ๆ

การใช้มีดโกนหรือการแว็กซ์ขนเพื่อกำจัดขนหมออ้อยอาจเพิ่มความเสี่ยงให้หัวหน่าวหรืออวัยวะเพศเป็นแผลและอาจทำให้เชื้อโรคเข้าสู่ร่างกายได้ง่ายขึ้น

งานวิจัยชิ้นหนึ่ง เกี่ยวกับการกำจัดขนหมออ้อยและโอกาสเป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ เผยแพร่ในวารสาร Sexually Transmitted Infections ปี พ.ศ. 2560 นักวิจัยได้สำรวจชาวอเมริกันจำนวน 7,580 ราย อายุระหว่าง 18-65 ปี 

เกี่ยวกับการกำจัดขนหมออ้อย เกี่ยวกับ พฤติกรรมทางเพศ และประวัติการเป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ได้ข้อสรุปว่า ผู้ที่มีพฤติกรรมชอบตกแต่งขนหมออ้อยและโกนขนหมออ้อยบ่อยครั้งอาจมีความเสี่ยงสูงต่อการเป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์

อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ที่ต้องการโกนขนหมออ้อยควรปฏิบัติตามคำแนะนำต่อไปนี้ เพื่อลดความเสี่ยงต่อผลเสียต่าง ๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้

ทำความสะอาดผิวบริเวณอวัยวะเพศก่อนเริ่มโกนขน เพื่อป้องกันการแพร่กระจายของเชื้อแบคทีเรีย

ใช้แอลกอฮอล์ หรือสบู่ฆ่าเชื้อเช็ดล้างทำความสะอาดใบมีดโกนหรือกรรไกร และเปลี่ยนใบมีดโกนเป็นประจำ นอกจากนี้ ควรหลีกเลี่ยงการใช้กรรไกรที่ใช้กำจัดขนร่วมกับการตัดสิ่งอื่น ๆ และควรทำความสะอาดหลังใช้เสร็จทันทีเพราะอาจมีสิ่งสกปรกติดอยู่ที่ใบมีด

ควรโกนขนหมออ้อยหน้ากระจก เพื่อให้เห็นชัด และป้องกันหัวหน่าวหรืออวัยวะเพศถูกมีดโกนบาด

ค่อย ๆ โกนขนตามเส้นแนวขนด้วยความระมัดระวัง โดยอาจใช้ครีมหรือโฟมสำหรับโกนขนร่วมด้วย และไม่โกนย้อนขึ้น เพราะอาจทำให้เกิดขนคุดได้

เมื่อโกนขนแล้ว ควรหลีกเลี่ยงการสวมใส่กางเกงชั้นในและเสื้อผ้าที่คับแน่นเกินไป เพื่อป้องกันผิวหนังระคายเคืองและเพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ

ขนหมออ้อยควรดูแลรักษาความสะอาดอย่างไร

การรักษาความสะอาดขนหมออ้อยและจุดซ่อนเร้น สามารถทำได้ดังนี้

ล้างขนหมออ้อยด้วยน้ำอุ่นหรือน้ำสบู่ ขณะอาบน้ำ แต่หลีกเลี่ยงการฉีดสวนล้างอวัยวะเพศ

หลีกเลี่ยงการใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดจุดซ่อนเร้นที่ผสมน้ำหอม เนื่องจากอาจเป็นสาเหตุของการเสียสมดุลกรด-ด่างในช่องคลอด

หลังทำความสะอาดขนหมออ้อย ควรเช็ดบริเวณหัวหน่าวและอวัยวะเพศให้แห้ง เพราะหากปล่อยให้อับชื้นอาจทำให้เชื้อราเติบโต และนำไปสู่การติดเชื้อได้

                             LOMA 🐬🐬