พ่อมึงอะเพื่อน_1 (นิยายวาย)ฉบับทดลองอ่าน

15 กุมภาพันธ์ วันเกิดปีที่ 17 ของผม

วันนี้ผมมีนัดกินเลี้ยงวันเกิดที่ร้านไอติมชื่อดังในห้างแห่งหนึ่ง อันที่จริงตัวผมเองคงไม่มีโอกาสได้เดินเข้าร้านนี้แน่ๆ แต่วันนี้ ถังถั่ว เพื่อนรักคนเดียวของผมจะเลี้ยงผมเพื่อเป็นของขวัญวันเกิด

ทำไมเพื่อนผมน่ารักอย่างนี้นะ

ตอนแรกผมเกรงใจมันมากเลยปฏิเสธไป รู้ว่ามันมีเงิน แต่ก็ไม่ได้อยากคบกับมันเพื่อหวังเงินหรอกนะ แต่ถังถั่วมันให้เหตุผลว่า

'ถือว่าเป็นการตอบแทนที่มึงสอนหนังสือและช่วยทำการบ้าน และที่สำคัญกูอยากจัดงานวันเกิดให้มึงด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้เลี้ยงไอติมไปก่อนนะ' 

เรานัดกันมาเจอที่ร้านเพราะวันนี้เป็นวันเสาร์ผมกระชับกรอบแว่นให้เข้าที่ก่อนจะเปิดประตูเข้าไป

"มีโต๊ะที่จองไว้ไหมคะ" พนักงานถามผมเมื่อเห็นผมทำท่าเงอะงะ

"มีครับ อ่า จองในชื่อถังถั่วครับ"

"อ๋อค่ะ เชิญด้านในโต๊ะขวาติดผนังนะคะ มีชื่อปักไว้ที่โต๊ะอยู่ค่ะ" พนักงานสาวบอก ผมก็เดินตามไปทางที่เธอบอกแล้วก็เห็นป้ายชื่อถังถั่วติดไว้ที่โต๊ะจริงๆด้วย

"..."

"จะสั่งไอศกรีมเลยไหมคะ หรือรอเพื่อนก่อน"

"รอเพื่อนก่อนครับ" ผมยิ้มหวานให้กับพนักงานคนสวยก่อนที่เธอจะเดินกลับไป

ผมถ่ายรูปร้านพร้อมกับส่งข้อความไปบอกถังถั่วน้อยว่ามาถึงร้านแล้ว ก่อนจะกดเข้าเกมฟาร์มเพื่อไปเก็บเกี่ยวผลผลิต หลายนาทีผ่านไปผมเก็บโทรศัพท์ นั่งมองซ้ายมองขวาเพื่อดูว่าไอ้ถั่วมันมาอ๊ะยัง

อ่ะ นั่นไงมันมาและ

"สุขสันต์วันเกิด! เพียวอิ๊ขุ!" ♡⁠(⁠>⁠ ⁠ਊ⁠ ⁠<⁠)⁠♡ ไอ้ถั่ววิ่งพร้อมกับตะโกนเข้ามาหาผมในมือถือกล่องของขวัญ พอเห็นภาพนั้นผมก็ยิ้มแก้มแทบแตก ไอ้ถั่วมันน่ารักจริงๆนะ

"ขอบคุณครับ ไอ้เตี้ย" ผมยิ้มจากใจจริง แต่ไม่วายแกล้งเพื่อนอยู่ดี

"อ้าว จิ๊" (⁠｀⁠⌒⁠´⁠) จากใบหน้ายิ้มกลายเป็นใบหน้างอขึ้นทันที แต่มันก็เป็นแค่ปฏิกิริยาโอเวอร์แอคติ้ง เพื่อตบมุกผมเท่านั้นแหละ มันไม่ได้งอนผมจริงๆหรอก

"ฮ่าๆๆ" 

"..." ถังถั่วน้อยนั่งลงฝั่งตรงข้ามผม

"มึงมาช้านะกูรอตั้งนาน" ผมบ่นเพื่อนพร้อมทั้งรับรองของขวัญมาวางไว้ข้างตัว

"เออ พ่อกูมาส่งแล้วก็พากูไปซื้อของขวัญอยู่เลยช้า แต่ว่าพ่อคุยโทรศัพท์อยู่อาจจะตามเข้ามาทีหลัง หรือถ้าไม่เห็นก็แปลว่าพ่อไปทำงานแล้ว"

"คนบ้างานหรือเปล่าพ่อมึงอ่ะ"

"ใช่บ้างานมาก แต่ว่าเวลากูขออะไรพ่อกูก็ให้กูได้เสมอ"

"หวังว่ากูจะมีโอกาสได้เจอคนที่เก่งมากๆเหมือนพ่อมึง"

"มึงเชื่อกูไหมเพียว ถ้ามึงได้เจอพ่อกูสักครั้ง มึงจะต้องชอบพ่อกูอ่ะ เป็นผู้ชายที่ดีมากๆคนนึงเลยแหละ ไม่อยากจะโม้"

"ครับๆ กูเชื่อ" ｡⁠◕⁠‿⁠◕⁠｡

"คิคิ" ผมกับไอ้ถั่วหัวเราะกันคึกคัก 

 (＠⌒ー⌒)   ۹(´°ワ°｀)۶

"สั่งไอติมกัน"

"...เอิ่มม" ผมมองเมนูไอติมอย่างตื่นเต้น เลือกไม่ถูกเลยมีแต่ไอ้ที่อยากกินทั้งนั้น "มึงช่วยกูเลือกหน่อยสิถังถั่ว"

"งั้นเดี๋ยวกูสั่งให้มึงดีกว่า มึงชอบกินคาราเมล งั้น..." ไอ้ถั่วจดเมนูใส่กระดาษ ก่อนจะเรียกพนักงานมารับ ตอนแรกพนักงานก็ตกใจที่เห็นเมนูที่ไอ้ถั่วมันสั่งไปแหงล่ะ ยาวเป็นพืด แต่คนกินมีแค่สองคน พนักงานไม่ตกใจก็แย่แล้วแต่เขาก็ไม่ได้บ่นอะไรเดินไปทำให้ตามที่สั่ง

"จะกินหมดไหมเนี่ยมึงสั่งไปตั้งเยอะ"

"หมดแน่นอนนี่ ใคร" (˘⌣˘) ถั่วมันทำหน้าภูมิใจในตัวเองมาก

เราสองคนหัวเราะกันอีกครั้ง คุยกันไปเรื่อยเพื่อรอไอติมเสิร์ฟ แต่ไม่นานนักก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินมาหาเราที่โต๊ะ แต่ถังถั่วมันหันหลังให้เขาคนนั้นอยู่ซึ่งผมนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเลยมองเห็นเขาก่อนไอ้ถั่ว

ผู้ชายคนนั้นตัวสูงรูปร่างดีมากอย่างกับคนออกกำลังกายสม่ำเสมอ ใบหน้าคมออกตี๋นิดหน่อย ผิวพรรณดีมากๆ แต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตสีดำทับแขนขึ้นครึ่งแขน กางเกงสแล็คดำ ทรงผมเข้ากับใบหน้า ปากหนาหยักได้รูป ตาคมสองชั้นหลบใน คิ้วเข้มได้รูป ที่สำคัญ เขาทรงแด่ดดี้สุดๆเลย

ทั้งยังมีนาฬิกาข้อมือ และนิ้วนางข้างซ้ายที่มีแหวนเพชรอยู่ ในมือข้างขวามีตุ๊กตาเต่าแซมมี่สีเขียวตัวไม่ใหญ่มากแต่ก็ไม่เล็ก เขาก้าวเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ส่วนผมตกอยู่ในห้วงแห่งความคิด หรือบางทีผมอาจจะตกหลุมรักหรือเปล่า

///(/◉/-/◉/*)////❤️

หัวใจผมเหมือนกำลังจัดคอนเสิร์ตอยู่ มันเต้นรัวๆ ราวกับไร้การควบคุม ความรู้สึกนี้ผมไม่เคยรู้สึกมาก่อน หรือเพราะเขาตรงสเปคผม ผมเลยมีอาการแบบนี้ 

"เพียว เป็นอะไรหน้าแดงๆ ไม่สบายหรอ" ผมไม่ได้ตอบเพื่อนเพราะเขาคนนั้นเดินมาถึงโต๊ะเราแล้ว "อ้าวพ่อภัทณ์ มาแล้วหรอ" 

หะ พ่อ?

"พ่อภัทณ์ครับ นี่เพื่อนของถั่วเองชื่อเพียว" ถั่วเกาะแขนพ่อแล้วเริ่มแนะนำ "เพียว นี้พ่อภัทณ์ พ่อกูเอง"

"อื่ม"

"สะ สวัสดีครับ" หูผมได้ยินการแนะนำของเพื่อนนะ แต่ผมไม่สามารถละสายตาไปจากร่างสูงได้เลย

"คนนี้ใช่ไหม" คนตัวสูงหันไปถามลูกชาย

"ครับ"

"happy birthday to you" พ่อภัทณ์กล่าวอวยพรวันเกิดผมเป็นภาษาอังกฤษด้วยสำเนียงที่ฟังแล้วร้าวใจสุดๆ ทั้งยังยื่นตุ๊กตาเต่าสีเขียวตัวนั้นมาให้ผมด้วย

"ขอบคุณครับ" ผมแทบจะหาเสียงตัวเองไม่เจอ แต่ก็ยื่นมือสั้นๆไปรับตุ๊กตาตัวนั้นมากอดไว้

ฉ่าาาาาาาาา

ผมเขินจนตัวจะแตกแล้ว แต่ต้องเก็บอาการ

"ฉันได้ยินเรื่องของเธอจากเจ้าถั่วมานานแล้ว ขอบคุณที่ดูแลเจ้าถั่วและเป็นเพื่อนที่ดีขนาดนี้ให้ลูกฉันนะ อยากกินอะไรก็สั่ง วันนี้ฉันเลี้ยงเองขอให้สนุกกันนะ" ร่างสูงกล่าวพร้อมกับลูบหัวผมเบาๆอย่างเอ็นดู

"ครับ" ผมตอบได้แค่นั้นจริงๆ เพราะตอนนี้หัวใจผมเหลวเป็นน้ำไปเรียบร้อยแล้ว

"อ่ะนี่" พ่อไอ้ถั่วยื่นบัตรเครดิตให้ลูกชาย "พ่อไปทำงานก่อน จะกลับตอนไหนโทรหาพ่อนะ" ว่าจบร่างสูงก็เดินออกจากร้านไป

ผมมองตามเขาไปจนลับสายตา อ่าในมี่สุดก็หาเจอผู้ชายที่ตรงสเปคไอ้เพียว

มึงพูดถูกไอ้ถั่ว กูเจอพ่อมึงกูจะต้องชอบแน่ๆ ชอบมากๆด้วย

...

21:11 น.

📞 ตื้ดดด ตื้ดดด

"ครับแม่"

✆ไม่คิดจะโทรหาแม่บ้างเลยนะ"

"ก็ตอนนี้เงินผมยังไม่หมด"ผมหยอกคุณนายพิมพ์ให้แกงอนเล่นๆ

✆ใช่ซี้~ฉันมันเก่าแล้วนิ" ฟังจากเสียงแล้วน่าจะงอนจริง

"อ่ย~ ขอโทษครับ ยังไงก็รักยายพิมพ์ที่สุด"

✆ฮึ๊ ของขวัญวันเกิดน่ะ แม่โอนเงินไปให้แล้วนะอยากได้อะไรก็ซื้อเอา"

"ขอบคุณครับ"

✆งั้นแค่นี้นะ ง่วง"

"จุ๊บๆ"

"เออๆ จุ๊บ" ถึงจะเป็นเสียงจุ๊บที่ดุดันไปหน่อ แต่ก็น่ารักดี

ตึ้ด!

เฮ้ยย~~

ผมทิ้งตัวนอนลงบนเตียงแล้วหันไปมองตุ๊กตาเต่าสีเขียววางอยู่ข้างหมอน อยู่ดีๆหัวใจผมก็กลับมาสั่นไหวอีกครั้ง ย้อนกลับไปเมื่อตอนกลางวัน ผมไม่ได้กลับพร้อมเจ้าถั่วมันแต่ผมรอจนเห็นรถของพ่อเพื่อนเลี้ยวเข้ามาในห้าง ผมจึงได้ขอตัวแยกออกมา

ทีแรกถังถั่วมันก็รั้งไว้นะ บอกว่าจะมาส่งให้ได้แต่ผมก็เขินเกินกว่าจะเจอหน้าพ่อของเพื่อนอีกครั้งได้ จึงปฏิเสธและรีบออกมา แต่ว่านะ ผมแค่ถอยมาตั้งหลัก และคิดแผนการเฉยๆ หลังจากนี้ต่างหากคือของจริง 

เตรียมตัวไว้ให้ดีเถอะหลังจากนี้คือปฏิบัติการจีบพ่อเพื่อน

เริ่มได้!