ชีวิตและผลงานของฮารี มาร์ตินสัน กวีผู้คว้ารางวัลโนเบลแต่จบชีวิตด้วยโศกนาฏกรรม

ฮารี มาร์ตินสัน (Harry Martinson) กวีและนักเขียนชาวสวีเดน เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1904 ชีวิตวัยเด็กของเขาคล้ายคลึงกับสตีฟ จ็อบส์ ตรงที่ถูกทอดทิ้ง เขาเป็นหนึ่งในลูกเจ็ดคน พ่อของเขาเสียชีวิตเมื่อเขาอายุเพียง 6 ขวบ และแม่ของเขาได้ทิ้งเขาไปอยู่กับครอบครัวอุปถัมภ์

มาร์ตินสันใช้ชีวิตวัยหนุ่มส่วนใหญ่เป็นลูกเรือ เดินทางไปทั่วโลก ประสบการณ์เหล่านี้หล่อหลอมมุมมองของเขาต่อโลกและกลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับผลงานเขียนของเขา

ในปี ค.ศ. 1929 เขาตีพิมพ์ผลงานกวีนิพนธ์เรื่องแรกชื่อ Spökskepp (เรือผี) ผลงานของเขาได้รับการยกย่องในแง่ของภาษาที่ไพเราะและภาพพจน์ที่ทรงพลัง เขามักเขียนเกี่ยวกับธรรมชาติ วิญญาณมนุษย์ และความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับจักรวาล ในปี ค.ศ. 1949 มาร์ตินสันได้รับเลือกเป็นสมาชิกของ สถาบันการศึกษาแห่งสวีเดน (Swedish Academy) สถาบันที่มอบรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม

มาร์ตินสันคว้ารางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ร่วมกับ ไอวินด์ จอห์นสัน (Eyvind Johnson) ในปี ค.ศ. 1974 รางวัลนี้มอบให้กับเขา "สำหรับงานเขียนที่สามารถสะท้อนภาพรวมของโลกผ่านหยดน้ำค้าง" อย่างไรก็ตาม รางวัลนี้กลับสร้างความขัดแย้ง เนื่องจากมาร์ตินสันเป็นสมาชิกของสถาบันการศึกษาแห่งสวีเดน หลายคนมองว่าเป็นการขัดกันเองทางผลประโยชน์

มาร์ตินสันเผชิญกับแรงกดดันอย่างหนัก เขาป่วยเป็นโรคซึมเศร้าและแอลกอฮอล์ วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1978 มาร์ตินสันตัดสินใจจบชีวิตตัวเองด้วยการใช้กรรไกรผ่าท้อง การเสียชีวิตของมาร์ตินสัน ส่งผลต่อสถาบันการศึกษาแห่งสวีเดนอย่างมาก สถาบันมีความระมัดระวังมากขึ้นในการมอบรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม

มรดกของมาร์ตินสัน ยังคงอยู่ ผลงานของเขายังคงได้รับการอ่านและชื่นชมทั่วโลก เขาถือเป็นหนึ่งในกวีที่สำคัญที่สุดของสวีเดน ผลงานที่โด่งดัง ของมาร์ตินสัน ได้แก่

• Aniara (อานิอาร่า) (1956)
• Vägen till Klockrike (ถนนสู่เมืองค็อกริเกะ) (1948)
• Dikter om ljus och mörker (บทกวีเกี่ยวกับแสงสว่างและความมืด) (1942)
• Aimless Journeys (การเดินทางไร้จุดหมาย) (1932)

มาร์ตินสัน เป็นตัวอย่างของศิลปินผู้มีพรสวรรค์ที่ประสบความสำเร็จ แต่ต้องเผชิญกับอุปสรรคและความทุกข์ยากในชีวิต ชีวิตและผลงานของเขาเป็นบทเรียนอันล้ำค่าเกี่ยวกับความงามและความเปราะบางของชีวิต