ในยุคที่เกย์หรือ LGBTQ ยังไม่เป็นที่ยอมรับ จุดจบไม่ค่อยสวยเหมือนในนิยาย

เกย์ส่วนใหญ่ต้องอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ ต้องปกปิดความเป็นตัวตนเอาไว้ให้มิด เพราะในยุคนั้นการที่เราเป็นเกย์ ตุ๊ด หรือกะเทย มันคือสิ่งที่สังคมมองเป็นตัวประหลาด อาจทำให้ชีวิตพลาดสิ่งที่สำคัญไป โดยเฉพาะในครอบครัวที่คาดหวังกับลูกชายมาก เพราะต้องสืบทอดกิจการและเป็นเสาหลักของครอบครัว ต้องแต่งงานมีเมียมีลูกตามคำสั่งของพ่อแม่ ทำให้ชีวิตพวกเขาเหมือนถูกขังอยู่ในกรงเล็กๆ ที่มีผู้คนรายล้อมอย่างมีความสุข

หากไม่ทำตามคนส่วนใหญ่ของสังคมก็จะถูกมองว่าแปลกแยก กลายเป็นจุดบอดที่ใครก็ดูถูก ทางเดียวที่จะรอดก็คือต้องทำตัวให้แมนที่สุด และต้องมีเมียมีลูก ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองไม่ได้อะไรแบบนี้ เมื่อมีครอบครัวมีลูกก็ต้องทนอยู่เพื่อลูก แม้ภายในใจได้ซ่อนความลับเอาไว้มาโดยตลอด

เกย์ในยุคนั้นน่าสงสารมาก โชคดีที่ตอนนี้สังคมเราเริ่มเปิดรับความหลากหลายทางเพศมากแล้ว แม้จะไม่เต็มร้อยแต่ก็ถือว่าอยู่ในจุดที่โอเคมากๆ

วันเวลามิอาจย้อนคืน แต่ใครที่เคยผ่านช่วงเวลานั้นมา ขอให้ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างมีความสุข ปลดปล่อยความเป็นตัวตนออกมาอย่าได้เก็บมันเอาไว้ให้ทุกข์ทรมานอีกเลย 🥰💕

ภาพประกอบจากมิวสิควิดีโอเพลง #หมดใจไม่ใช่ความผิด ของ กลด ณรงกร อาร์สยาม

👉🏻 https://youtu.be/kZq2ojQaU6o?si=3Ez7pnfs3-xxvj5a