จริงหรือไม่!! ทำตัวรวย ก็รวยได้

จริงหรือไม่!! ทำตัวรวย ก็รวยได้

เพราะความร่ำรวย คือ ผลลัพธ์แห่งการกระทำ มิใช่รางวัลแห่งความสำเร็จ

การทำตัวรวย ก็รวยได้ กฎหนึ่งของก้าวสู่ความมั่งคั่ง ในหนังสือ "สูตรเด็ดเคล็บลับมหาเศรษฐี" โดย ริชาร์ด เทมพลาร์ ได้กล่าวว่า

เคยเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังยืนดูป้ายประกาศรับสมัครงาน หนุ่มคนนั้นใส่ชุดกีฬาเก่าเขรอะโกโรโกโส สวมฮู้ดคลุมศีรษะ หนวดเคราเฟิ้มตัวงอเป็นกุ้ง เอามือล้วงกระเป๋า ดูก็รู้ว่าเป็นชุดเก่ง แล้วก็จะใส่ชุดนี้แหละไปสัมภาษณ์งาน แล้วก็สอบตกสัมภาษณ์ จากนั้นเขาจะตีโพยตีพายว่าโลกไม่ยุติธรรม ไม่มีใครให้โอกาสเขาเลย ชีวิตหฤโหดไว้ความปรานี และอื่นๆ อีกมากมาย

ริชาร์ด เทมพลาร์ เคยสัมภาษณ์คนมาเยอะ แล้วก็ค่อนข้างจะถือมากเวลาเห็นคนมาสัมภาษณ์แล้ววางตัวไม่น่าประทับใจ ชีวิตไม่ไปไหนแน่ถ้าขาดความกระตือรือร้น เหมือนกับที่ขาดความเอาใจใส่ ขาดการขวนขวายหาข้อมูล

"ทำไมถึงอยากสมัครงานที่บริษัทนี้"

"ไม่รู้เหมือนกัน"

"รู้ไหมครับว่าบริษัทของเราทำธุรกิจอะไร"

"ไม่รู้เหมือนกัน"

จากเหตุการณ์ข้างต้น จะเห็นได้ว่า ถ้าเมื่อไรที่ขาดความพยายาม ก็ไม่ต้องถามถึงความสำเร็จให้เสียเวลา ไม่รู้เป็นอะไร คนไหนจนก็มักทำตัวโกโรโกโส ทั้งที่ไม่ได้มีเหตุการณ์อะไรมาบังคับเลย เหมือนสวมเครื่องแบบคนจนให้คนเขาได้รู้ ถ้าเปลี่ยนเครื่องแบบเมื่อไร อะไรๆ ในชีวิตก็จะดีขึ้นเอง เพราะว่าคนอื่นๆ จะปฏิบัติตัวกับเขาใหม่

ที่จริงคนเราก็ไม่ได้ห่างไกลจากพวกวานรสักเท่าไรหรอก พวกวานรวางตัวต่อกันโดยตัดสินจากบุคลิกภายนอกและกิริยาท่าทาง ตัวไหนที่ดูท่าทางอ่อนแอหรือลำบากยากเข็ญก็จะถูกกด ส่วนตัวไหนที่แข็งแรงก็องอาจมาดมั่น

ฉะนั้น คุณจำเป็นต้องมีบุคลิกที่เข้มแข็ง มาดมั่น แม้เราทุกคนก็ควรมีบุคลิกที่เข้มแข็ง มาดมั่นด้วยเช่นเดียวกัน

อ้าว! แล้วแบบนี้ เรามิต้องแต่งองค์ทรงเครื่องกันแบบจัดหนักเลยหรือนี่

ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ ชีวิตไม่ได้มีแค่นั้น ลองคิดแบบเทียบๆ เคียงๆ ดูบ้างสิว่าพวกวานรทั้งหลายใส่เสื้อผ้าเสียที่ไหน มันเป็นเรื่องของอากัปกิริยาหาใช่เรื่องของอาภรณ์แต่ประการเดียวไม่ เรื่องของเรื่องมันอยู่ที่บุคลิกโดยรวมากกว่า

แต่ที่พูดแบบนี้ก็ไม่ได้ยุให้คุณไปแต่งตัวแย่ๆ ไม่ถูกกาลเทศะหรอกนะ ใครๆ ก็แต่งตัวเท่ได้ จะไปยืมเขามาใส่หรือซื้อมาถูกๆ ก็ได้ (ห้าม ห้ามและห้ามไปซื้อเสื้อผ้าราคาปกติ และรูดบัตรเครดิต)

ริชาร์ด เทมพลาร์ กล่าวว่า เมื่อครั้งที่ไปสัมภาษณ์งามครั้งแรกเพื่อสมัครเป็นพนักงานในคาสิโน ได้ควักกระเป๋าซื้อสูทชั้นเยี่ยมจากงานการกุศล เป็นสูทกระดุมสองแถว เป็นผ้าติน และหูกระต่ายชิ้นงามที่ต้องผูกด้วยมือ ซึ่งต้องหัดผูกหูกระต่ายอยู่เป็นชั่วโมงกว่าจะผูกเป็น แล้วออกไปทำงานคืนแรกด้วยมาดของเจมส์บอนด์ 007 มากกว่าจะเป็นเด็กใหม่ที่เพิ่งเข้ามาทำงาน แต่ก็เล่นเอาผู้คนประทับใจกันยกใหญ่

แต่การแต่งตัวของ ริชาร์ด เทมพลาร์ ในคืนนั้น ผิดกาลเทศะนะ จนตอนหลังต้องไปซื้อสูทคลาสสิกสีดำจากร้านสูทมาใส่แทน แต่ผลจากการแต่งตัวเป็นเจมส์บอนด์ ณ วันนั้น ก็ทำให้คนจำ ริชาร์ด เทมพลาร์ แม่นเลยว่า มีบุคลิกโดดเด่น แต่งตัวเก๋ ไม่โกโรโกโส อานิสงส์ที่ตามมาก็คือ ได้ฝึกงานในตำแหน่งที่ดีเยี่ยม แม้คุณสมบัติจะไม่ถึงก็ตาม

เห็นเลยว่าการแต่งกายดีทำให้อนาคตดีตามไปด้วย พยายามแต่งตัวให้ดูดีมีสง่าราศีเข้าไว้ คนเขาจะได้คิดว่าคุณรวยและปฏิบัติต่อคุณดีๆ หมั่นสังเกต เรียนรู้สไตล์ ความมีระดับ และวิธีแต่งตัวของคนมีฐานะเอาไว้บ้าง อย่าได้แต่งตัวซอมซ่อดูเป็นคนยากคนจน เพราะคุณจะได้รับการบริการแบบซอมซ่อตามไปด้วย ที่สำคัญ อย่าแต่งตัวหรูจนโอเวอร์ ใช่! นักตรีแร็ปแต่งตัวแบบนั้น แต่เราทำตามไม่ขึ้นหรอก เราต้องตั้งเป้าไว้ก่อนว่าจะไม่แต่งตัวหรูโอเวอร์ ต้องดูเป็นผู้ดี มีคุณภาพสูง สวยเท่แบบเรียบๆ ตัดผมตัดเฝ้าเรียบร้อย เล็บสะอาดสะอ้านมากกว่า

ป.ล. เพื่อนๆ สามารถติดตามกระทู้อื่นๆ ได้ที่
https://page.postjung.com/n00kky