เทวทาสี ชีวิตโสเภณีที่ถูกสังเวยภายใต้เงามืดของศรัทธาอินเดีย

อินเดียในศตวรรษที่ 21 คือดินแดนที่วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ทว่า ศรัทธาและความเชื่อ ยังคงเป็นหัวใจสำคัญที่หล่อหลอมวิถีชีวิตของชาวอินเดียจำนวนมาก พวกเขาใช้ชีวิตตามหลักศาสนาฮินดูเฉกเช่นบรรพบุรุษเมื่อพันปีก่อน สร้างอัตลักษณ์ที่โดดเด่นและดึงดูดนักท่องเที่ยวทั่วโลก

ความทุกข์ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ศรัทธา

แม้ศรัทธาจะเป็นแรงดึงดูด แต่อีกด้านหนึ่งมันกลับนำมาซึ่งความทุกข์ระทมแก่ผู้คนจำนวนมากในอินเดีย ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ จัณฑาล ชนชั้นที่ถูกแบ่งแยกและกดขี่ ทำให้ชีวิตของพวกเขาไร้ซึ่งความเท่าเทียม รวมถึง แม่หม้าย ที่เมื่อสามีเสียชีวิต ชีวิตที่เหลืออยู่ของพวกเธอกลับถูกตีตราว่าเป็นกาลกิณีและถูกทอดทิ้ง

เทวทาสี: เหยื่อแห่งความเชื่อและการกดขี่

อีกกลุ่มที่ต้องเผชิญกับชะตากรรมอันโหดร้ายคือ เทวทาสี ผู้ที่ถูกอุทิศให้กับศาสนาในฐานะ "เจ้าสาวของพระเจ้า" ที่วัดพระแม่เยลลัมมาเทวี เมืองเบลกาอุม รัฐกรณาฏกะ ผู้หญิงเหล่านี้ถูกอุทิศตนตั้งแต่อายุยังน้อย บางคนถูกบังคับตั้งแต่อายุไม่ถึง 10 ขวบ หรือสืบทอดตำแหน่งจากแม่

ในอดีต เทวทาสีมีสถานะคล้ายนักบวชและนางบำเรอ แต่เมื่ออังกฤษเข้าปกครองอินเดีย สถานะของพวกเธอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง พวกเธอถูกมองว่าขัดต่อศีลธรรม และเมื่อขาดผู้คุ้มครอง เทวทาสีจำนวนมากจึงต้องยังชีพด้วยการ ขายบริการทางเพศ

แม้การเป็นเทวทาสีจะผิดกฎหมายในรัฐกรณาฏกะมาตั้งแต่ปี 1982 แต่คาดการณ์ว่ายังมีเทวทาสีมากถึง 70,000 คน และพ่อแม่จำนวนมากยังคงขายลูกสาวให้เป็นเทวทาสี โดยอ้างว่าเป็นเทพีประจำหมู่บ้าน แต่ชะตาชีวิตของพวกเธอเต็มไปด้วยความยากลำบาก หลายคนติดเชื้อ HIV และส่งต่อให้ลูก ๆ เมื่อแก่ตัวลงและไม่สามารถขายบริการได้อีก พวกเธอก็ต้องกลายเป็นขอทาน เพราะไม่สามารถกลับไปอยู่กับครอบครัวได้ เนื่องจากเชื่อว่าได้ "แต่งงานกับเทพ" แล้ว

ความพยายามเพื่ออนาคตที่ดีกว่า

ท่ามกลางความมืดมิด ยังมีองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร (NGO) ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเทวทาสี เช่น วิโมชนา (Vimochana) ซึ่งก่อตั้งโดย BL Patil องค์กรนี้สนับสนุนให้เด็กผู้หญิงได้รับการศึกษาและฝึกฝนวิชาชีพ เพื่อให้พวกเธอมีทางเลือกในชีวิตและหลีกเลี่ยงการเป็นเทวทาสีในอนาคต ปัจจุบัน วิโมชนาได้ช่วยเหลือเด็กผู้หญิงให้ได้เรียนหนังสือแล้วมากกว่า 700 คน

ปัญหาที่ยังคงอยู่

ที่วัดพระแม่เยลลัมมาเทวี เสียงสวดภาวนาของหญิงชราดังกังวาน แต่ชีวิตของเทวทาสีดำเนินไปอย่างมืดมน ไร้อนาคต พวกเธออาจสงสัยว่าเทพเจ้าแบบใดที่ปล่อยให้ผู้ที่อุทิศตนต้องเผชิญกับการข่มขืน การทารุณทางเพศ และถูกทอดทิ้งจากสังคม

เทวทาสีสะท้อนให้เห็นถึงปัญหาที่ซับซ้อนในอินเดีย ทั้งความยากจน การแต่งงานในวัยเด็ก และความเชื่อสุดโต่ง ซึ่งทั้งหมดนี้ผูกโยงกันจนเป็นปัญหาที่แม้แต่ "พระแม่" ก็ยากที่จะปลดปล่อยหญิงเหล่านี้ให้หลุดพ้นจากวังวนแห่งความทรมานนี้