โทรคุยกันก่อนนอน...เรื่องเล็ก ๆ ที่อบอุ่นหัวใจมากกว่าที่คิด

จะว่าไปแล้ว...การได้โทรคุยกับใครสักคนก่อนจะหลับตานอน มันไม่ใช่เรื่องหวือหวาอะไรเลยนะคะ แต่กลับเป็นช่วงเวลาที่อบอุ่นเหลือเกิน โดยเฉพาะกับคนที่เราใส่ใจ หรือเขาใส่ใจเรา

บางวันไม่ได้มีเรื่องอะไรมากมายจะเล่า แค่ถามไถ่กันว่า "วันนี้เหนื่อยไหม กินข้าวหรือยัง" แค่นั้น...ก็รู้สึกดีจนยิ้มได้แล้ว

หลายครั้งที่วางโทรศัพท์ข้างหู ทั้งที่ปลายสายก็ไม่ได้พูดอะไรกันแล้ว ต่างคนต่างเงียบไปแบบนั้น แต่ก็ยังไม่วางสาย บางทีก็หลับไปพร้อมกันเลย มันให้ความรู้สึกว่า...เรายังมีใครสักคนอยู่ตรงนั้น อยู่ด้วยกัน แม้แค่ในเสียง

คนวัย50อย่างเราบางทีอาจจะไม่ได้ต้องการคำพูดหวานหู หรือการแสดงความรักแบบวัยรุ่นหรอกค่ะ แค่มีใครสักคนที่อยากฟังเสียงเราก่อนนอน แค่นี้ก็พอแล้วสำหรับใจที่ต้องการความมั่นคง

บางความสัมพันธ์...ไม่ต้องพูดเยอะก็เข้าใจ แค่ "คาสาย" กันไว้ ก็เหมือนบอกกันว่า “วันนี้ก็ยังอยู่ตรงนี้นะ” และหวังว่าจะยังได้อยู่ต่อไปอีกนาน ๆ

อบอุ่นดีนะคะ...ว่ามั้ย?