ชายวัย 60 ล่วงละเมิดเด็กหญิงนาน 4 ปี ศาลสั่งจำคุก 9 ปี 6 เดือน ชดเชย 3 ล้าน

คดีสะเทือนขวัญที่ชายผู้หนึ่งก่อเหตุล่วงละเมิดทางเพศเด็กหญิง "เสี่ยวอัน" (นามสมมุติ) อย่างต่อเนื่องยาวนานหลายปี ได้รับการตัดสินในชั้นศาลอุทธรณ์ โดยศาลตัดสินจำคุกจำเลย 9 ปี 6 เดือน ในข้อหาข่มขืนกระทำชำเราและกระทำอนาจารเด็กหญิงที่อายุต่ำกว่า 14 ปี อย่างไรก็ตาม ในส่วนของคดีแพ่งที่แม่และลูกสาวเรียกร้องค่าเสียหาย 15 ล้านเหรียญไต้หวัน ศาลตัดสินให้จำเลยชดใช้เพียง 3 ล้านเหรียญไต้หวัน และศาลสูงได้ยกคำร้องขอเพิ่มค่าชดเชยเป็น 8 ล้านเหรียญไต้หวัน 

นายเจิ้ง ชายวัย 60 ปี ซึ่งเป็นเจ้าของร้านหมากพลูในนิวไทเป ได้จ้างแม่ของเสี่ยวอันซึ่งเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมาทำงาน และได้แบ่งห้องพักให้แม่ลูกเช่าในราคา 3,000 เหรียญไต้หวันต่อเดือน ด้วยความไว้ใจในตัวนายเจิ้ง เสี่ยวอันจึงเรียกเขาว่า "伯公" (ประมาณคุณปู่หรือลุงใหญ่) แต่แล้วความไว้วางใจนี้กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของฝันร้าย เมื่อแม่ของเสี่ยวอันไปทำงานที่ร้านหมากพลู ทำให้เสี่ยวอันต้องอยู่กับนายเจิ้งเพียงลำพัง และถูกเขาล่วงละเมิดทางเพศตั้งแต่อยู่ชั้นประถมปีที่ 2 จนถึงประถมปีที่ 6 

แม้ว่าแม่ของเสี่ยวอันจะย้ายออกจากบ้านของนายเจิ้งไปเมื่อเสี่ยวอันอยู่ชั้นประถมปีที่ 4 แต่โศกนาฏกรรมก็ยังไม่จบสิ้น นายเจิ้งได้โอนกิจการร้านหมากพลูให้แม่ของเสี่ยวอันบริหารต่อ และยังคงแวะเวียนมาที่ร้านอยู่บ่อยครั้ง โดยอ้างว่าจะช่วยติวหนังสือให้เสี่ยวอัน แล้วฉวยโอกาสพาเธอกลับไปล่วงละเมิดที่บ้าน จากนั้นยังซื้อยาคุมกำเนิดมาให้เสี่ยวอันกินโดยหลอกว่าเป็นยาปฏิชีวนะหรือวิตามิน

เสี่ยวอันเริ่มแสดงพฤติกรรมที่น่าเป็นห่วงตั้งแต่อยู่ชั้นประถมปีที่ 4 เธอโพสต์รูปตัวเองในชุดถุงน่องตาข่ายบนอินสตาแกรม และเขียนคำหยาบคายเกี่ยวกับเรื่องเพศลงในกระดาษที่ส่งให้เพื่อนร่วมชั้นเรียน แม้ครูจะสังเกตเห็นความผิดปกติและหน่วยงานสังคมสงเคราะห์จะเข้ามาดูแล แต่แม่ของเสี่ยวอันกลับไม่เชื่อว่าลูกสาวจะถูกรังแก

ความจริงถูกเปิดเผยในเดือนมกราคม 2023 เมื่อแม่ของเสี่ยวอันกังวลว่าลูกสาวอาจตกเป็นเหยื่อการล่วงละเมิดทางเพศจากการคบเพื่อนทางอินเทอร์เน็ต และบอกกับเสี่ยวอันว่า "หากมีเพศสัมพันธ์ โรงพยาบาลจะตรวจพบได้" เสี่ยวอันจึงตัดสินใจเปิดเผยเรื่องราวทั้งหมดที่เธอถูกนายเจิ้งล่วงละเมิดมาโดยตลอด 

เสี่ยวอันให้การว่านายเจิ้งมักจะเรียกเธอเข้าไปในห้องเพื่อดูโทรทัศน์ และอุ้มเธอนอนบนเตียงเพื่อลูบคลำหน้าอก ซึ่งทำแทบทุกวัน เมื่ออยู่ชั้นประถมปีที่ 3 เขาเริ่มล่วงละเมิดอวัยวะเพศของเธอ และเมื่อขึ้นชั้นประถมปีที่ 4 เขาจะล็อกประตูและชวนเธอดูหนังโป๊ รวมถึงบังคับให้เธอสวมชุดคอสตูมเป็นดาราหนังโป๊ด้วย เธอระบุลักษณะของนายเจิ้งได้อย่างถูกต้อง ซึ่งรวมถึงไฝบนอวัยวะเพศ รอยสัก และรอยแผลเป็นบนร่างกาย

ในคดีอาญา แม้นายเจิ้งจะปฏิเสธข้อกล่าวหา แต่ศาลพบว่าคำให้การของเสี่ยวอันสอดคล้องกัน และหลักฐานการล่วงละเมิด 4 ครั้งมีความชัดเจน จึงตัดสินจำคุกนายเจิ้ง 9 ปี 6 เดือน

ส่วนในคดีแพ่ง แม่และเสี่ยวอันเรียกร้องค่าเสียหาย 15 ล้านเหรียญไต้หวัน แต่ศาลไทเปตัดสินให้นายเจิ้งชดใช้เพียง 3 ล้านเหรียญไต้หวัน แม้ว่าเสี่ยวอันจะมีพฤติกรรมทำร้ายตัวเองและก้าวร้าว มีความจำเป็นต้องรับยา และไม่สามารถไปโรงเรียนได้ตามปกติอันเป็นผลมาจากการถูกล่วงละเมิด และนายเจิ้งมีทรัพย์สินรวม 34 ล้านเหรียญไต้หวัน แต่ศาลสูงไต้หวันกลับเห็นว่าคำตัดสินเดิมที่ 3 ล้านเหรียญไต้หวันนั้นเหมาะสมแล้ว และยกคำร้องขอเพิ่มค่าชดเชยเป็น 8 ล้านเหรียญไต้หวัน คดีนี้ยังสามารถอุทธรณ์ต่อไปได้

คดีนี้เป็นเครื่องเตือนใจถึงความรุนแรงของการล่วงละเมิดทางเพศเด็ก และความสำคัญของการเยียวยาเหยื่ออย่างเหมาะสม ซึ่งในกรณีนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงว่าการชดเชยที่ได้รับนั้นเพียงพอต่อความเสียหายทางร่างกายและจิตใจที่เสี่ยวอันต้องเผชิญหรือไม่