แฟนเก่าที่กลับมาคบกัน…แต่สุดท้ายก็ต้องเลิกอีกครั้ง

ผมไม่เคยคิดเลยว่าการเจอแฟนเก่าอีกครั้ง จะทำให้โลกของผมสั่นสะเทือนขนาดนี้

เราเคยรักกันมากแต่ประเด็นคือผมเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูงชอบอยู่เงียบ ๆ อ่านหนังสือ ฟังเพลง อยู่บ้าน ส่วนเธอคือคนสังคมชอบไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ ไปเที่ยวกลางคืนตลอด

ครั้งแรกที่เราเจอกัน ความต่างนั้นก็ทำให้เราดึงดูดกัน แต่สุดท้ายก็ทำให้เราทะเลาะกันจนเลิกเหตุเพราะความต่างกัน

หลายเดือนต่อมา ผมดันไปเจอเขาในงานสังคมเล็ก ๆ ของเพื่อนเขายังคงสดใส ชวนคุย ชวนหัวเราะเหมือนเดิม ส่วนผมยังคงมุมสงบของตัวเอง แต่ความทรงจำเก่า ๆ ทำให้ผมรู้สึก “ใจอ่อน”

เราคุยกัน คุยยาว คุยลึก…ทั้งเรื่องอดีต เรื่องความฝันเขาบอกว่า “เราเปลี่ยนไปนะ ครั้งนี้อยากเริ่มใหม่จริง ๆ”

ผมฟังแล้วคิด…ใช่ ครั้งนี้อาจจะต่างจากครั้งก่อน

ช่วงแรกมันดีมาก ผมรู้สึกสนุกกับการเข้าสังคมบ้าง เพราะเขาพาผมไปเขากลับมารู้จักความเงียบของผมมากขึ้น เพราะผมสอนให้เขาเห็นคุณค่าของเวลาส่วนตัวเหมือนเราพบจุดสมดุล…แต่เป็นสมดุลที่เปราะบาง

เรามีมื้อเย็นใต้แสงเทียน

มีวันที่นั่งฟังเพลงเงียบ ๆ ด้วยกันแต่บางวัน…เขาก็อยากออกไปเจอเพื่อนบางวัน…ผมก็อยากอยู่บ้านคนเดียวความต่างเล็ก ๆ กลายเป็นความไม่เข้าใจกันเล็กๆ

เขาชอบชวนเพื่อนไปงานสังคม แต่ผมกลับเหนื่อยกับเสียงดังและฝูงชนผมอยากอยู่บ้านทำงานศิลปะ หรืออ่านหนังสือเพียงลำพัง แต่เขาไม่เข้าใจเขาอยากแชร์ทุกเรื่องกับเพื่อน แต่ผมไม่อยากให้ใครเข้ามาในโลกส่วนตัวของผม

เราทะเลาะกันครั้งแล้วครั้งเล่าคำพูดที่ออกมา ทั้งจากเขาและผม ทำให้ความเจ็บปวดครั้งก่อนกลับมาซ้ำเราเหมือนพยายามปรับตัว แต่สุดท้าย ความต่างมันชัดเกินไป

วันนั้นเราได้ทะเลาะกันครั้งใหญ่เพราะเธอท้องเกิดจากการที่เธอเมาเเล้วโดนผู้ชายที่ไหนข่มขืนเธอบอกเราว่าเราพยายามเเล้วเเต่มันสู้ไม่ไหวมันต้องการคนที่ไปด้วยกันได้

ผมรู้สึกว่า…ไม่ว่าผมจะพยายามแค่ไหน เราไม่มีวันลงตัว

ความรักครั้งที่สอง…เหมือนบทเรียนจากความแตกต่างของเรา

การตัดสินใจเลิกอีกครั้ง หลังจากทะเลาะกัน เราต่างต้องอยู่คนเดียวสัมพักผมได้คิด…เห็นภาพทั้งหมดชัดเจนเราเข้ากันไม่ได้ เพราะนิสัยและโลกทัศน์ต่างกันเกินไปการตัดสินใจเลิกครั้งนี้ ไม่ใช่เพราะโกรธ แต่เพราะเข้าใจว่าบางทีคนเราไม่ได้เกิดมาเพื่ออยู่ด้วยกันตลอดไป

การยอมปล่อยมือ คือการรักตัวเองมากที่สุด😢