“ดร.อานนท์ vs ไอซ์ รักชนก” เดือดสนั่นโซเชียล ปมถก Sex Worker ลามถึงศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์

กลายเป็นประเด็นร้อนแรงบนโลกโซเชียลทันที เมื่อวันที่ 29 ธันวาคมที่ผ่านมา หลังบุคคลสาธารณะจากคนละขั้วความคิดออกมาปะทะคารมกันอย่างดุเดือด ปมถกเถียงเรื่องอาชีพ Sex Worker ที่ลุกลามไปไกลกว่าแค่การถกนโยบาย แต่กลายเป็นการตั้งคำถามถึงทัศนคติ คุณค่าของความเป็นมนุษย์ และขอบเขตของเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น

ต้นเรื่องเริ่มจาก ดร.อานนท์ ที่โพสต์ข้อความพาดพิงถึง “บุคคลปริศนา” ซึ่งหลายคนคาดเดาว่าเป็นใคร ด้วยถ้อยคำรุนแรง ระบุว่าพ่อเป็นนักเที่ยว แม่เป็น Sex Worker และเกิดในซ่อง จนทำให้ขาดการอบรม พร้อมทั้งตั้งจิตอธิษฐานให้บุคคลดังกล่าว “ยกระดับจิตใจและนิสัยใจคอ” ของตนเองขึ้นมาให้ได้

ข้อความดังกล่าวจุดชนวนให้ ไอซ์ รักชนก ออกมาตอบโต้ทันควัน โดยมองว่านี่ไม่ใช่เสรีภาพในการพูด (Free Speech) แต่เข้าข่าย “เฮทสปีช” (Hate Speech) หรือการใช้ถ้อยคำเหยียดหยาม ลดทอนคุณค่าความเป็นมนุษย์ของผู้อื่น พร้อมตั้งคำถามไปถึงสถาบัน NIDA ว่าภูมิใจหรือไม่กับการมีบุคลากรที่แสดงทัศนคติในลักษณะนี้ต่อสาธารณะ

ไอซ์ยังย้ำชัดว่า เธอไม่ได้รังเกียจหรือดูแคลนอาชีพ Sex Worker แต่ออกมาโต้ตอบเพราะครอบครัวของเธอถูกพาดพิงในลักษณะที่ไม่เป็นความจริง พ่อแม่ของเธอไม่ได้ประกอบอาชีพดังกล่าวตามที่ถูกกล่าวหา และการออกมาพูดครั้งนี้ก็เพื่อทวงคืนความเป็นธรรมให้กับครอบครัวเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ดร.อานนท์ยังคงเดินหน้าโพสต์ตอบกลับ โดยระบุว่า หากพรรคการเมืองฝ่ายสีส้มต้องการผลักดันให้อาชีพ Sex Worker ถูกกฎหมาย นักการเมืองก็ควรยอมรับอาชีพนี้อย่างภาคภูมิใจอย่างแท้จริง ไม่ใช่เมื่อถูกกล่าวถึงในบริบทของครอบครัวแล้วกลับรีบปฏิเสธราวกับเป็นเรื่องน่าอับอาย พร้อมชี้ว่า ควรเปลี่ยนทัศนคติของตนเองให้ได้ก่อนที่จะไปเรียกร้องให้สังคมเปลี่ยนแปลงกฎหมาย

เหตุปะทะคารมครั้งนี้ทำให้โลกออนไลน์แตกออกเป็นสองฝั่งอย่างชัดเจน บางส่วนมองว่านี่คือการวิพากษ์ทางการเมืองที่อยู่ในขอบเขตเสรีภาพการแสดงออก ขณะที่อีกฝ่ายเห็นว่านี่คือการใช้ถ้อยคำเหยียดอาชีพ พาดพิงครอบครัว และลดทอนศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์เกินกว่าจะอ้างคำว่า “วิจารณ์” ได้

สุดท้ายแล้ว ดราม่านี้อาจไม่ใช่แค่เรื่องของ Sex Worker หรือพรรคการเมืองใดพรรคหนึ่ง แต่เป็นภาพสะท้อนคำถามใหญ่ของสังคมไทยว่า เส้นแบ่งระหว่าง “เสรีภาพในการพูด” กับ “ความรับผิดชอบต่อคำพูด” ควรอยู่ตรงไหน และเราควรถกเถียงเรื่องนโยบายสาธารณะโดยไม่เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของใครได้หรือไม่