ตั้งข้อสงสัยภาพลักษณ์อู้ฟู่ "แอน ข้ามเพศพันล้าน" เงินมหาศาลมาจากการลงทุนหาใช่กำไรธุรกิจไม่ !

เปิดเส้นทาง “แอน JKN” จากข้ามเพศพันล้าน สู่คดีฉ้อโกง-หนีคำพิพากษา

กลายเป็นประเด็นร้อนทันที เมื่อศาลพิพากษาจำคุก แอน JKN เป็นเวลา 2 ปี ในคดีหลอกขายหุ้นกู้มูลค่า 30 ล้านบาท แต่กลับไม่สามารถนำตัวมารับโทษได้ หลังมีรายงานว่าเจ้าตัว หลบหนีไปต่างประเทศแล้ว

จากภาพจำ “ข้ามเพศพันล้าน” และเจ้าแม่สื่อที่เคยถูกยกย่องอย่างสูง เส้นทางชีวิตของแอนเริ่มจากธุรกิจคอนเทนท์วิดีโอของครอบครัว ก่อนพลิกเกมด้วยการซื้อลิขสิทธิ์ซีรีส์อินเดียในช่วงทีวีดิจิทัลเฟื่องฟู สร้างรายได้มหาศาลจนกลายเป็นจุดพีกของอาณาจักร JKN

อย่างไรก็ตาม เมื่อคอนเทนท์เริ่มแข่งขันรุนแรง ต้นทุนสูงขึ้น และการขยายไปสู่คอนเทนท์ต่างชาติไม่ประสบความสำเร็จ แอนตัดสินใจทุ่มเงินกว่าพันล้านซื้อช่องทีวีดิจิทัล แต่ผลลัพธ์กลับสวนทาง เรตติ้งไม่มา รายได้ไม่เข้าเป้า หนี้สินเริ่มพอกพูน

การซื้อกิจการ Miss Universe และการสร้างภาพลักษณ์ผ่านสื่ออย่างหนัก ไม่สามารถกู้วิกฤติได้ ซ้ำยังเกิดข้อสงสัยเรื่องการบริหาร การขายหุ้น และงบการเงิน จนบริษัทถูกเพิกถอนจากตลาดหลักทรัพย์ หนี้รวมพุ่งแตะราว 7,000 ล้านบาท ก่อนศาลยกเลิกแผนฟื้นฟูกิจการในที่สุด

คดีหลอกขายหุ้นกู้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น เพราะยังมีอีกหลายคดีที่รอการพิจารณา ขณะที่ตัวแอนหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

เรื่องนี้ไม่เพียงสะเทือนวงการบันเทิงและธุรกิจสื่อ แต่ยังเป็น บทเรียนสำคัญของการสร้างภาพ ความสำเร็จฉาบฉวย และบทบาทของสื่อ ที่ยกย่องบุคคลโดยไม่ตรวจสอบที่มาอย่างรอบด้าน

อดีตผู้บริหารเปิดใจ วันที่ “ตั้งข้อสงสัยแต่พูดไม่ได้” กับภาพลักษณ์ข้ามเพศพันล้าน

ท่ามกลางกระแสคดีของ “แอน JKN” อดีตผู้บริหารสื่อรายหนึ่งออกมาเล่าย้อนมุมมองในฐานะคนทำงานระดับเดียวกัน ว่าในช่วงที่สังคมกำลังยกย่องและไฮป์ภาพลักษณ์ “ข้ามเพศพันล้าน” อย่างหนัก เขาและเพื่อนผู้บริหารทำได้เพียงตั้งข้อสงสัยกันเอง ไม่สามารถวิจารณ์ต่อสาธารณะได้ ด้วยข้อจำกัดทางกฎหมายและตำแหน่งหน้าที่

ข้อสงสัยสำคัญในวันนั้นคือ ความมั่งคั่งที่ถูกนำเสนอผ่านสื่อ เป็นผลจากการดำเนินธุรกิจจริง หรือเป็นเงินของนักลงทุน ซึ่งวันนี้คำตอบได้ปรากฏชัดแล้วว่า ไม่ได้มาจากผลประกอบการอย่างที่สังคมเข้าใจ

อดีตผู้บริหารรายนี้ชี้ว่า บทบาทของสื่อในช่วงนั้นมีส่วนสำคัญในการสร้างภาพ ผ่านการซื้อสื่อ ซื้อพื้นที่ และการโปรโมตตนเองอย่างต่อเนื่อง จนเสียงเตือนถูกกลบด้วยคำชื่นชม พร้อมตั้งคำถามถึงความรับผิดชอบของผู้ผลิตสื่อ โดยเฉพาะเมื่อเนื้อหาเหล่านั้นเข้าถึงสาธารณะ และมี “สายตาของเด็กและเยาวชน” เป็นผู้รับสาร

แม้ความเห็นเชิงเตือนในอดีตจะไม่เป็นที่เห็นด้วยของคนจำนวนหนึ่ง แต่วันนี้ เมื่อความจริงได้เปิดเผยแล้ว กลับกลายเป็นบทเรียนสำคัญต่อวงการบันเทิง - สื่อ และผู้ลงทุน ว่าในยุคที่ภาพลักษณ์ถูกสร้างได้ง่ายกว่าความจริง “วิจารณญาณของสื่อ” คือสิ่งที่ต้องเข้มข้นยิ่งกว่าเดิม.