"ขนมkวยลิง” ขนมชื่อแปลก ฟังแล้วสะดุ้ง ของจังหวัดจันทบุรี แต่ก็เป็นขนมโบราณกินกันมาเป็นร้อยปีแล้วเน่อ

        หากการเดินทางไปจันทบุรีไม่ได้มีเพียงสวนผลไม้ โบสถ์เก่า หรือถนนริมน้ำให้จดจำ เมืองนี้ก็คงยังมีเสน่ห์อีกด้านซ่อนอยู่ในของกินพื้นถิ่นที่ทั้งเรียบง่ายและชวนให้คนสะดุดหูตั้งแต่ได้ยินชื่อ หนึ่งในนั้นคือ ขนม...ลิง ขนมไทยโบราณประจำถิ่นของจันทบุรีที่สืบต่อกันมานานกว่าร้อยปี และกลายเป็นหนึ่งในรสชาติที่นักเดินทางมักตั้งใจแวะไปลองเมื่อมีโอกาสมาเยือนเมืองจันท์

        เสน่ห์ของขนมชนิดนี้เริ่มต้นตั้งแต่ชื่อเรียกที่ตรงไปตรงมาและมีที่มาจากรูปร่างของขนม ซึ่งชาวบ้านเรียกตามลักษณะที่มองว่าคล้ายอวัยวะเพศของลิงแสมในพื้นที่ป่าชายเลนท้องถิ่น เรื่องเล่าอีกสายหนึ่งอธิบายว่า ระหว่างที่ชาวบ้านทำขนมในอดีต มักมีลิงแสมมาป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ ๆ จึงกลายเป็นที่มาของชื่อที่ฟังดูขบขันแต่ฝังแน่นอยู่ในความทรงจำของชุมชนมาจนถึงปัจจุบัน

        แม้ชื่อจะชวนให้คนยิ้ม แต่ตัวขนมกลับมีความละมุนแบบขนมพื้นบ้านไทยอย่างแท้จริง โดยทั่วไปทำจากแป้งข้าวเหนียวเป็นหลัก ปั้นเป็นแท่งยาวขนาดพอดีคำ แล้วนำไปต้มจนสุก ก่อนคลุกหรือโรยด้วยมะพร้าวขูดฝอย งาดำ และน้ำตาล ทำให้ได้รสสัมผัสนุ่มหนึบ หอมมะพร้าว และมีความหวานมันแบบเรียบง่าย บางสูตรร่วมสมัยมีการปรับส่วนผสมเพิ่มกะทิ มันม่วง หรือสีจากวัตถุดิบธรรมชาติ เพื่อให้หน้าตาดูน่าสนใจขึ้น แต่แก่นของขนมก็ยังคงเป็นขนมแป้งพื้นบ้านที่กินอร่อยแบบไม่ซับซ้อน

        ขนม...ลิงพบได้มากใน อำเภอเมืองจันทบุรี โดยเฉพาะที่ ชุมชนขนมแปลกริมคลองหนองบัว แหล่งรวมอาหารและขนมพื้นบ้านชื่อดังของจังหวัด ซึ่งนักท่องเที่ยวมักแวะไปเดินเล่น ชิมขนม และสัมผัสบรรยากาศชุมชนเก่าแก่ริมคลอง ชุมชนแห่งนี้ไม่ได้มีเพียงขนมชื่อแปลกเท่านั้น แต่ยังสะท้อนภูมิปัญญาอาหารท้องถิ่นและวิถีชีวิตที่ผูกพันกับการค้าขายริมน้ำมาอย่างยาวนาน จึงทำให้การไปชิมขนม...ลิงไม่ใช่แค่การลองของแปลก แต่เป็นการได้แตะรสชาติของประวัติศาสตร์ชุมชนไปพร้อมกันด้วย

        ในมุมของนักเดินทาง ขนม...ลิงอาจไม่ใช่ขนมที่หรูหราหรือประณีตแบบขนมชาววัง แต่กลับมีเสน่ห์เฉพาะตัวตรงความจริงใจของวัตถุดิบและเรื่องเล่าที่แนบมากับทุกคำ มันเป็นขนมที่สะท้อนคาแรกเตอร์ของจันทบุรีได้ดีอย่างน่าประหลาด ทั้งเรียบง่าย เป็นกันเอง มีอารมณ์ขัน และเต็มไปด้วยร่องรอยของท้องถิ่นอย่างชัดเจน จึงไม่น่าแปลกใจที่ขนมพื้นบ้านชิ้นเล็ก ๆ นี้จะยังคงถูกพูดถึงและส่งต่อกันในฐานะหนึ่งในของกินที่ “ต้องลอง” เมื่อมาเยือนเมืองจันท์