สงครามในอิหร่านคุกคามการผลิตพุดดิ้งของญี่ปุ่น

สงครามในอิหร่านคุกคามการผลิตพุดดิ้งของญี่ปุ่น

"ถ้าคุณไม่ยุติสงคราม คุณก็จะไม่ได้กินพุดดิ้ง! แล้วคุณจะได้กินพุดดิ้งได้อย่างไร ถ้าคุณไม่ยุติสงคราม?!"

     ของหวานที่คนญี่ปุ่นรักมากมีอยู่ไม่กี่อย่าง และ "พุดดิ้ง" ก็เป็นหนึ่งในนั้น ถึงแม้ว่าจะต้องอธิบายกันยืดยาวเสมอว่า "พุดดิ้ง" แบบนี้จริงๆแล้วคือ "พุริน" ซึ่งเป็นคัสตาร์ดเนื้อแน่น ราดด้วยคาราเมล คล้ายกับครีมคาราเมล หรือ ฟลานในประเทศอื่นๆ ด้วยเนื้อสัมผัสที่นุ่มละมุนและรสหวานอ่อนๆ ทำให้เป็นของหวานที่คนทุกวัย สามารถเพลิดเพลินได้ และ ยังได้รับการยกย่องมาอย่างยาวนานว่า "เป็นหนึ่งในของกินเล่นยอดนิยมของญี่ปุ่น" อย่างไรก็ตาม ขณะนี้พุดดิ้งญี่ปุ่นกำลังเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่ และ สาเหตุก็มาจากสงครามที่กำลังดำเนินอยู่ในอิหร่าน...

     จนถึงตอนนี้ ญี่ปุ่นยังสามารถรับมือกับวิกฤตน้ำมันได้ค่อนข้างดี มีเพียงบางช่วงที่ผู้คนแห่ซื้อกระดาษชำระเก็บไว้ แต่ก็ถือเป็นเรื่องปกติ ราคาน้ำมันก็ปรับตัวสูงขึ้น แต่ก่อนหน้านั้นไม่กี่เดือน รัฐบาลได้ยกเลิกภาษีน้ำมันเชื้อเพลิงไปแล้ว ทำให้ราคาน้ำมันโดยรวม ก็เพียงแค่กลับไปใกล้เคียงกับช่วงที่เคยมีภาษี ซึ่งประชาชนก็เคยรับมือได้อยู่แล้ว

     อย่างไรก็ตาม ปัญหาเริ่มปรากฏชัดในด้านการจัดหา "นาฟทา" ซึ่งเป็นวัตถุดิบสำคัญในการผลิตพลาสติก เดิมทีรัฐบาลระบุว่า "มีสำรองน้ำมันเพียงพอสำหรับ 4 เดือน แต่ภาคอุตสาหกรรมกลับมองว่า ความจริงอาจเหลือเพียง 2 เดือนเท่านั้น" และ เพื่อยืนยันสถานการณ์นี้ ผู้ผลิตพุดดิ้งบางรายได้ออกมาประกาศแล้วว่า "เราอาจจะไม่สามารถผลิตสินค้าได้อีกต่อไป ภายในสิ้นเดือนพฤษภาคมนี้!!"

     สาเหตุก็คือ "พุดดิ้งส่วนใหญ่มักบรรจุในถ้วยพลาสติก" และ หากขาดนาฟทา ก็จะไม่สามารถผลิตถ้วยเหล่านี้ได้ ซึ่งทำให้ไม่มีภาชนะสำหรับจำหน่ายสินค้านั่นเอง...

     ถึงแม้ว่าจะมีทางเลือกอื่น เช่น กระดาษหรือแก้ว แต่ก็ต้องปรับเปลี่ยนกระบวนการผลิตครั้งใหญ่ และ ยังคงพึ่งพาน้ำมันอยู่มาก ถ้วยกระดาษมักต้องเคลือบด้วยฟิล์มที่ทำจากนาฟทาเพื่อกันน้ำ ส่วนแก้วก็ต้องใช้พลังงานความร้อนสูงในการผลิต ดังนั้น แม้จะลงทุนปรับโรงงานใหม่ ก็อาจเผชิญปัญหาเดิมอยู่ดี ถึงแม้ผู้ผลิตพุดดิ้งจะเป็นกลุ่มแรกๆ ที่เริ่มได้รับผลกระทบจากวิกฤตน้ำมันครั้งนี้ แต่ด้วยความที่พลาสติกเป็นส่วนสำคัญในชีวิตประจำวัน ปัญหานี้ย่อมส่งผลกระทบต่อแทบทุกธุรกิจในอนาคต

ซึ่งชาวเน็ตได้โพสต์แสดงความคิดเห็นว่า...
     - ถ้ามองดูตามชั้นวางในซูเปอร์มาร์เก็ต แทบไม่เห็นอะไรที่ไม่ใช้พลาสติกเลย
     - คงจะสร้างบ้านไม่ได้ด้วยซ้ำ
     - นี่จะตัดพุดดิ้งของพวกเราทิ้งเลยเหรอ?
     - ถ้าทำพุดดิ้งไม่ได้ แล้วอย่างอื่นจะทำได้ยังไง?
     - งั้นการเก็บเงินค่าถุงพลาสติก ก็เป็นความคิดที่ดีสินะ?!
     - นี่แย่กว่าราคาขึ้นอีก มันคือการหายไปเลย...
     - ประเทศเรายังมีถุงขยะเหลืออีกกี่ใบ?
     - ได้ยินมาว่ากล่องเต้าหู้กับแรปพลาสติก ก็กำลังมีปัญหาเหมือนกัน

     พอพูดถึงเรื่องนี้ เต้าหู้เองก็มีเนื้อสัมผัสคล้ายพุดดิ้ง และ มีอยู่ในญี่ปุ่นมาตั้งแต่ก่อนจะมีบรรจุภัณฑ์พลาสติก หรือ การผลิตแบบอุตสาหกรรม แล้วในอดีตผู้คนซื้อกันอย่างไร?

     โดยมีอยู่ 2 วิธีด้วยกัน ซึ่งวิธีแรกคือ "ลูกค้านำชามหรือถังไปเองที่ร้านเต้าหู้ แล้วรับเต้าหู้สดกลับบ้าน" ส่วนอีกวิธีคือ "รอพ่อค้าเต้าหู้มาขายถึงละแวกบ้าน โดยเขาจะเป่าเครื่องดนตรีที่เรียกว่า "ชารุเมระ" เพื่อประกาศการมาถึง" ซึ่งดูเหมือนว่าผู้ผลิตพุดดิ้งอาจต้องเลิกพึ่งพาพลาสติกไปเลย และ หันมาจ้าง "พ่อค้าพุดดิ้ง" ออกเดินขายตามท้องถนน เป่าแตรเรียกลูกค้าให้ชาวเมืองได้มาซื้อพุดดิ้ง ซึ่งวิธีนี้นอกจากจะช่วยลดขยะแล้ว ยังสร้างงาน และ เพิ่มเสน่ห์แบบดั้งเดิมได้อย่างน่ารักอีกด้วย...

อ้างอิง : https://soranews24.com/2026/04/30/war-in-iran-threatening-japans-pudding-production/