เยาวชนบูลลี่กันในสังคมไทย

การบูลลี่ระหว่างเยาวชนในสังคมไทยเป็นปัญหาที่ไม่ควรมองว่าเป็นเพียง “เรื่องเด็ก ๆ” เพราะสามารถส่งผลต่อความมั่นใจ การเรียน ความสัมพันธ์ และสุขภาพจิตของผู้ถูกกระทำได้ 

รูปแบบที่พบได้บ่อย

• ล้อรูปร่างหน้าตา เช่น อ้วน ผอม เตี้ย ผิว สีผิว หรือหน้าตา
• ล้อฐานะและครอบครัว เช่น บ้านจน พ่อแม่มีอาชีพอะไร
• ล้อความแตกต่าง เช่น บุคลิก การเรียน ความพิการ หรือความเป็นตัวของตัวเอง
• ล้อเรื่องเพศและเพศสภาพ
• กีดกันออกจากกลุ่ม ไม่ให้เข้าร่วมกิจกรรมหรือทำให้เป็นคนนอก
• ใช้ความรุนแรง เช่น ผลัก ตบ ต่อย หรือข่มขู่
• Cyberbullying เช่น ประจาน ด่าทอ ปล่อยข่าวลือ ทำมีม หรือเผยแพร่ภาพเพื่อทำให้อับอาย โดยข้อมูล UNICEF ระบุว่า 55.3% ของผู้ตอบแบบสำรวจเด็กและเยาวชนอายุไม่เกิน 25 ปีเคยถูกกลั่นแกล้งหรือเยาะเย้ยทางออนไลน์ 

ทำไมเยาวชนถึงบูลลี่กัน?

ไม่ได้มีสาเหตุเดียว บางครั้งเกิดจากการต้องการ อำนาจหรือสถานะในกลุ่มเพื่อน การเลียนแบบพฤติกรรมที่เห็นจากคนรอบตัว การขาดทักษะในการจัดการความขัดแย้ง หรือการไม่เข้าใจว่าคำพูดและการกระทำของตนสร้างบาดแผลให้คนอื่นได้

ที่สำคัญคือ การถูกบูลลี่ไม่ใช่ความผิดของผู้ถูกบูลลี่ และการที่เด็กคนหนึ่ง “แตกต่าง” ไม่ได้เป็นเหตุผลที่ใครจะมีสิทธิ์รังแกเขา

สิ่งที่สังคมไทยควรทำ

ควรเปลี่ยนจากการสอนเด็กว่า “อดทนไว้ เดี๋ยวก็ผ่านไป” เป็นการสร้างวัฒนธรรมที่เด็กสามารถพูดได้ว่า “ฉันกำลังถูกกลั่นแกล้ง” แล้วมีผู้ใหญ่รับฟังและช่วยเหลือจริงจัง

ทั้ง พ่อแม่ ครู โรงเรียน และเพื่อนที่เห็นเหตุการณ์ มีบทบาทสำคัญ โดย UNICEF เน้นเรื่องความเข้าอกเข้าใจและความมีน้ำใจระหว่างเยาวชนเพื่อช่วยสร้างสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยขึ้น 

หัวใจสำคัญคือ:

“เด็กไม่ควรถูกสอนให้แข็งแกร่งเพื่อทนต่อการบูลลี่ แต่สังคมควรถูกสอนให้เข้มแข็งพอที่จะไม่สร้างการบูลลี่ขึ้นมา”