การลงสนามโค๊ชกัมพูชาครั้งแรก "ค่อนข้างที่จะมีสาละ" ดอกไม้ในสมัยพุทธกาล

รอยยิ้มในตอนนั้นที่เราได้เห็น นอกจากจะเป็นไทรย้อยหลากหลายผ่านทางเดิน

ยังมีในส่วนของต้นสาละที่เรานั้นเผชิญ  เดินเล่นนั้นยุ่งเยิงมากอย่างที่เป็น

การเดินทางเป็นโค๊ชฟุตบอลที่เรานั้นว่ายาก  แต่ยากกว่านั้นคือการพากย์บอลภาษาที่ไม่คุ้น 

การยืนมองแปลภาษาพร้อมการดู  สุดท้ายแล้วเรานั้นดูโดยคาดเดา

    อยากเป็นคนมีสาละบ้าง เชื่อไหมว่าหากว่าเป็นการออกดอกบ้านเรานั้น เราจะไม่สามารถที่จะไปใกล้ได้เลย เพราะว่าความเชื่อบอกว่า คนที่เข้าไปใกล้ในส่วนของดอกไม้นี้ ในสมัยพุทธกาลบอกว่าเป็นต้นไม้ที่ประสูติของพระพุทธเจ้า หากว่าใครนั้นไม่บริสุทธิ์หากว่าไปจับในส่วนของดอกไม้ที่กำลังบานดอกนี้ หากว่าหล่นลงมานั้นจะไม่บริสุทธิ์ แต่หากว่าจับแล้วไม่หล่นนั่นแสดงว่าเรานั้นบริสุทธิ์ นี่คงจะเป็นสิ่งที่ทำให้เรานั้นไม่กล้าที่จะจับเพราะว่ากลัวว่ามันจะหล่น 

     พอโตขึ้นมานั้นมีคนบอกว่าการที่ไม่ให้เรานั้นไปจับ เพราะว่าดอกของมันนั้นค่อนข้างที่จะไม่แข็งแรงหากว่ามีการจับไปจับมา จะไม่สามารถที่จะอยู่ได้นาน หากว่าต้องการเก็บไว้ดูนาน ห้ามจับห้ามรดน้ำให้ถูกดอกของมัน สาละที่แปลว่ามีสาระแน่นอน ในส่วนของดอกนี้ในต่างประเทศนั้นไม่ได้ห้าม  ตันนี้ปลูกที่มหาวิทยาลัยอย่างมาก เรานั้นเคยถามว่าทำไมปลูกเยอะเขาบอกว่า ใบของมันนั้นให้ร่มเงา ส่วนลำต้นนั้นมีการตรงขึ้นไม่มีการขยายใหญ่ ไม่รกดูแลง่าย และที่แน่นอนนั้นดอกของมันนั้นเวลาที่มีการบานนั้นสวยวงามใหญ่ออร่ามากกว่าใบหน้าของเรา 

    ระหว่างที่รอในส่วนของนักกีฬาในการที่จะลงสนาม ส่วนมากที่นี่นั้นจะมีการแข่งในวัดหยุด วันหยุดที่ว่านั้นคือวันอาทิตย์ แต่ว่าเรานั้นมีสอนทุกวัน หลังจากที่สอนเสร็จจะมาสนามเพื่อที่จะชมการแข่งขัน  ของเด็ก แล้วก็จะรีบไปสอน ชุดที่เรานั้นใส่จะมีสองชั้นพร้อมสอนและพร้อมแข่งในเวลาเดียวกัน

   ความสุขที่แปลว่าเรานั้นได้เดินเล่นได้พักผ่อนในยามเย็น  เชื่อว่าทุกคนนั้นมีช่วงเวลาของความสนุกแตกต่างกัน ส่วนเรานั้นไม่ค่อยมีเวลาว่าง เลยทำช่วงเวลาว่างนั้นให้มีความสุขเท่านั้นเอง 

   การแต่งตัวที่ไม่ได้สนใจว่าจะสีเข้ากันไหม ที่นี่นั้นเน้นในเรื่องของการแต่งตัว ตามความพอใจของเราเพราะว่าที่นี่นั้นไม่ได้เน้นในเรื่องของการแต่งตัวมากเท่าไหร่นัก ชุดที่สวมใส่นั้นสามารถที่จะทำงานได้ตลอดเปลี่ยนแล้วสอนได้พับขึ้นแล้วซ้อมกีฬาได้เท่านั้นเพียงพอแล้ว