คลังสยองขวัญลงหลุม (จุนจิ อิโต้)

คลังสยองขวัญลงหลุม

มีกี่เล่มจำไม่ได้รู้แต่ว่าอ่านทุกวันซ้ำไปซ้ำมามีครบทุกเล่ม

งานของ อ.จุนจิ อิโตะ ที่โดนใจเรื่องอื่นๆ คลังสยองขวัญลงหลุม

 

 

 

             ลูกโป่งหัวมนุษย์

                หลังจากการฆ่าตัวตายสยองของดาราชื่อดัง ได้เกิดปรากฏการณ์ประหลาด เมื่อวิญญาณรูปหัวมนุษย์ขนาดใหญ่ที่มีหน้าตาเหมือนกับเราทุกคนได้โผล่ออกมาในเมืองแบบไม่ทันตั้งตัว และเป้าหมายของมันคือการจับเจ้าของหน้าเหล่านั้นแขวนคอซะ

                สำหรับเรื่องลูกโป่งหัวมนุษย์นี้ ที่จัดเป็นอันดับหนึ่งก็เพราะ "ความเขย่าขวัญ" ล้วนๆ กับความคิดสร้างสรรค์ที่แสนจะบรรเจิดจนขนลุก ด้วยการเอาลูกโป่งและใบหน้ามามิกซ์เข้าด้วยกัน แต่โดยเนื้อแท้แห่งความน่าสะพรึงที่สุดก็คือใบหน้าของลูกโป่งที่ไล่ล่าเรานั่นคือใบหน้าของตัวเราเอง! บางทีสิ่งที่น่ากลัวที่สุดของมนุษย์เราก็คือตัวของเราเองก็เป็นได้

  

 

            ตรอกอาถรรพ์

                ตรอกเล็กๆ ที่ถูกปิดตายที่เก็บงำไว้ซึ่งปริศนาฆาตกรรม เหล่าวิญญาณยังคงวนเวียนอยู่ ณ จุดๆ นั้น รอวันที่จะส่งผลกรรมกลับคืนไปยังฆาตกรคนนั้น

                สำหรับเรื่องตรอกอาถรรพ์นี้ เป็นความประทับใจส่วนตัวเนื่องด้วยผู้เขียนเองมีประสบการณ์ตรงเกี่ยวกับเรื่องตรอกซอกซอยในหมู่บ้านร้างแห่งหนึ่งที่ชวนให้คิดจินตนาการไปเรื่อยเปื่อยอย่างมาก ซึ่งตรงกับเรื่องราวของตรอกอาถรรพ์ที่ซ่อนความลับดำมืดของคนบางคนเอาไว้ บางทีความอยากรู้อยากเห็นของเราอาจจะไม่ส่งผลดีเสมอไปก็ได้..

 

 

 

                ชายหนุ่มที่สี่แยก (รักที่ทรมานของคนตาย)

                ณ เมืองแห่งหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยหมอกปกคลุม ซึ่งโด่งดังเรื่องการขอคำทำนายรักจากผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาตรงหัวมุม โศกนาถกรรมที่เกิดขึ้นจากคำทำนาย ก่อกำเนิดเป็นปีศาจร้ายในรูปของชายหนุ่มชุดดำที่วนเวียนคอยให้คำทำนายร้ายๆ แก่ผู้อื่น 

ชายหนุ่มชุดดำปริศนาคนนี้เป็นใคร? ต้องการอะไรจากเมืองนี้กันแน่?

               เรื่องนี้เป็นมินิซีรีย์เรื่องยาวที่จัดเป็นผลงานคลาสสิคเรื่องหนึ่ง จุดเด่นของรักที่ทรมาณของคนตาย ก็คือการเล่นกับประเด็นเรื่องความเปราะบางในจิตใจของมนุษย์ ที่บางครั้งบางคราวมนุษย์เราจะต้องเผชิญกับเหตุการณ์อันเลวร้ายในชีวิต แทนที่จะไปปรึกษาคนใกล้ตัวที่ห่วงใย แต่กลับไปเชื่อในคำพูดของใครก็ไม่รู้ที่บังเอิญเจอกัน เพียงเพราะเชื่อในตำนานเรื่องคำทำนายที่สี่แยก เรื่องนี้มีครบรสทั้งความสั่นประสาท ความรัก ความใส่ใจ และความห่วงใยซึ่งกันและกันของมนุษย์ บทสรุปของเรื่องชายหนุ่มชุดดำที่สี่แยกนี้ยังจัดได้ว่าเป็นการสรุปเรื่องที่ลงตัวที่สุดในผลงานทั้งหมดของจุนจิ อิโตะ

 

               ถ้ำรูปคนปริศนา

                หลังจากเหตุแผ่นดินไหวที่เชิงเขา ผู้คนต่างก็ตื่นตะลึงกับการค้นพบถ้ำประหลาดรูปร่างคล้ายมนุษย์ ที่ถูกดินเชิงเขาถล่มทับมาเป็นเวลานาน เหตุการณ์ประหลาดเริ่มดำเนินไปเมื่อเหล่าผู้คนต่างก็ทยอยกันเดินทางมาเพื่อที่จะเข้าไปในถ้ำรูปร่างมนุษย์เหล่านี้ ถ้ำเหล่านี้นั้นถูกสร้างไว้เพื่ออะไรกันแน่?

                ที่มืดและที่แคบ ต่างก็เป็นศัตรูคู่ความกลัวของมนุษย์มาเนิ่นนาน บางทีการลงโทษที่ร้ายกาจที่สุดของมนุษย์ก็คือการถูกขังอยู่ในที่แคบๆ ไร้ซึ่งแสงสว่างเพียงแค่นั้นก็สามารถทำลายจิตใจของมนุษย์ได้แล้ว แต่เรื่องราวในถ้ำปริศนานี้นอกจากจะทำลายจิตใจของผู้ที่เข้าไปในถ้ำแล้ว ยังได้ทำลาย "ความเป็นมนุษย์"ลงไปให้ย่อยยับอีกด้วย จัดเป็นผลงานเรื่องสั้นสุดสยองที่ประทับใจและน่าขนลุกเมื่อนึกถึงชะตากรรมของผู้ที่หลงเข้าไปในถ้ำได้เสมอๆ

 

                ทหารหนีทัพ

 

                เรื่องสั้นที่จุนจิ อิโตะ สื่อออกมาได้อย่างน่าสะพรึง เรื่องราวของทหารญี่ปุ่นคนหนึ่ง ที่หนีทัพมาพึ่งพิงครอบครัวของเพื่อน ทุกๆ วันเขาต้องหลบอยู่ในโกดังเล็กๆ ของบ้าน เฝ้าหวาดกลัวทหารตรวจสอบคนหนีทัพจะมาบุกค้น เขาต้องเผชิญกับโศกนาถกรรมและความแค้นที่เกิดขึ้นในบ้านหลังนี้

               ความรัก ความเศร้า และสงคราม สิ่งเหล่านี้ทำให้มนุษย์เจ็บปวดเป็นที่สุด โดยเฉพาะความรักที่เกิดขึ้นในระหว่างสงคราม ความเศร้าที่เกิดจากการสูญเสียผู้เป็นที่รัก ก่อให้เกิดการแก้แค้นที่ไม่จบไม่สิ้น นี่คือเรื่องราวสุดสะพรึงที่แม้ว่าจะไม่คงความ "แหวะ" อย่างผลงานก่อนๆ แต่ก็สามารถทำให้ผมขนลุกได้ตั้งแต่หัวจดเท้าเมื่ออ่านจบ..

 

 

 

 

"นี่มันศีรษะของฉันนะ..."

" ของฉันยะ..."

" ของฉันต่างหาก...."

อาาาาาา.... กล้ามเนื้อที่สวยงามของฉัน

สวยคนเดวไม่พอ ต้องให้น้องสาวตนนั้นสวยด้วยกล้ามเนื้อ

หากอาบน้ำโดยไม่ระวังตัว  อาจมีใครซุกซ่อนอยู่ใต้ท่อทิ้งน้ำแล้วลากคุนลงไปเสพสมกับมันก็ได้ ระวังให้ดีอย่าปิดฝาท่อเวลาอาบน้ำ

เรื่องเล่าจอมปลอมกับผลหยาดโลหิตของผีดูดเลือด

นี่คงเป็นรูปแบบใหม่ในการกินเลือดมนุษย์ แทนที่จะดูดสดๆ จากร่างกาย สู้เอามาเพาะเป็นสวน แล้วกินเป็นผลจะง่ายซะกว่า

กลับด้าน ชายหนุ่มที่มีร่างกายอีกคนในอีกด้าน ไม่มีอวัยวะภายใน

ร่างกายด้านในที่แอบหลงรักหญิงสาวจนเทอต้องเผชิญชะตากรรมอันแปลกประหลาด ถูกดูดเข้าไปในอีกร่างแล้วเทอจะเป้นอย่างไร?

โฮชิคิริ (ชื่อนี้รึเปล่า) มีปัญหากับความสูงของตัวเอง และนี่คือผลของความริษยาเพื่อนซี้ที่ริอาจสูง เพอเฟคว่าตน

จึงฆ่ารัดคอเพื่อนฝังไว้ในสวนหลังบ้าน "ทำไมคอของนายถึงยาวอย่างนี้"  "ก็เพราะนายรัดคอฉันไงล่ะ หึ หึ หึ"

เรื่องนี้อธิบายลำบากมาก เพราะมันโคตะระประหลาดสุดๆ เมืองประหลาด ผู้คนสวมใส่หน้ากาก การแอบดูของพวกตาสัปปะรด ฯลฯ บอกได้แต่ว่า เธอคนนั้นจะต้องรีบหนีออกไปจากเมืองนี้ให้เร็วที่สุด

ชอบตอนนี้มากๆๆๆๆๆๆๆๆ 

เด็กนักเรียนที่เข้ามาใหม่ ทำไมเขาถึงช่างเป็นนักสำรวจและค้นพบเรื่องราวประหลาดที่อยุ่ใกล้ตัวได้ถึงเพียงนี้

และนี่คือหนึ่งในผลงานการค้นพบของเขา "ดอกไม้ลูกกะตา" ใครจะไปรู้ได้ว่า มันขึ้นอยู่หลังสวนโรงเรียนใกล้ๆ ตรงนี้นี่เอง

 

 

 

 

ตอนวิญญาณพยาบาท  เพื่อนคู่แค้นที่สาบแช่งซึ่งกันและกัน กลับฆ่าตัวตายไปทั้งคู่ในวันเวลาเดียวกัน

จึงกลายมาเป็นวิญญาณหลอกหลอนตามหาอดีตคู่แค้นที่บ้านของครอบครัวนั้น ซึ่งต่างคนต่างไม่รู้่ว่าอริตนนั้นได้ตายไปแล้ว

ระวังให้ดีหากใครย้ายมาอยู่ข้างห้องใหม่ๆ อาจเป็นคุนป้าแบบนี้ที่พยายามไต่ราวตากเสื้อย่องเข้ามาหาชายหนุ่มแบบคุนก็ได้

พีุ่สาวถูกฆ่าหั่นคอ ใครกันแน่ที่เป็นฆาตกร

 

        

 

   (ซ้าย) ผลงานจาก "ก้นหอยมรณะ" (ขวา) ผลงานจากรวมเรื่องสั้น ตอน "คำสาปวัตถุโบราณ"

 

(ซ้าย) ผลงานจากเรื่องสั้น "ไทม์แคปซูล" (ขวา) ผลงานจากรวมเรื่องสั้น ตอน "มรดกตกทอด"

 

              จุดเด่นของ อ.จุจิ อิโตะ ก็คือ การเลือกที่จะหยิบเอาบางสิ่งบางอย่างที่เราเห็นกันจนชินตาในชีวิตประจำวันมาใช้เป็นวัตถุดิบในการสร้างผลงานได้อย่างน่าทึ่ง อย่างเรื่องก้นหอยมรณะ, ลูกโป่งแขวนคอ, ไอศกรีมมนุษย์, ตรอกอาถรรพ์, เสาเอก ฯลฯ ซึ่งบางเรื่องต้องยอมซูฮกให้แกเลยว่า "คิดมาได้" และนั่นก็เป็นจุดหนึ่งที่ทำให้ผลงานของ อ. มีความน่าสนใจว่าคราวนี้แกจะหยิบเอาอะไรมาสร้างความสยองให้กับเราได้อีก

 

                นอกจากการนำเอาสิ่งรอบตัวมาสร้างความสยดสยองและความแหวะแก่เราแล้ว ผลงานของจุนจิ อิโตะ ก็ยังนำเสนอเรื่องราวของผู้คนที่มีความแปลกประหลาดจนไม่น่าจะเรียกว่าเป็นมนุษย์ และเรื่องของวิญญาณที่มีบ้างประปรายแต่ก็น่าสยองไม่แพ้กัน

(ซ้าย) ผลงานจากเรื่องสั้น ตอน "คนขายไอศกรีม" (ขวา) ผลงานจากรวมเรื่องสั้น ตอน "ผู้คนที่สาปสูญ"

 

  (ซ้าย) ผลงานจากเรื่องสั้น ตอน "บ่อนรก" (ขวา) ผลงานจากรวมเรื่องสั้น ตอน "ฝัน"

          

 

 

และทุกคนที่โพสรูปให้ผมดูดมาจากสองกระทู้นี้ครับ