สตรีที่กลัวโลกลืม

เมื่อสตรีศรีไทยสมัยก่อน
ถูกกล่าวย้อนว่าเชยเลยเปลี่ยนท่า
จากเรียบร้อยฝึกจำทำข้าวปลา
เปลี่ยนไปกินพิซซ่าเคเอฟซี

ของสงวนควรสงวนล้วนเคยปิด
กลับถูกลิดรอนโชว์โก้เหลือที่
กิริยาเรียบร้อยรอยนารี
กลับถูกตีแปลค่าว่าร่านรุม

ห้ามชิงสุกก่อนห่ามคำแม่ว่า
กลับเปลี่ยนค่าทำได้เมื่อใจกลุ้ม
ก่อนผัวเดียวรักเดียวเป็นเกลียวกุม
กลับร่านรุมหลายหน้ามาเกี่ยวพัน

อันสตรีตีตบยังพบยาก
ที่พบมากคือชายหมายแข่งขัน
แต่วันนี้อิสตรีตีตบกัน
มีให้เห็นทุกวันจนชินตา

แค่มองหน้าเขม่นกันยันยังตบ
พูดไม่สบอารมณ์กันมันหยามหน้า
ฉุดกระชากลากดึง...เข้ามา
กูกับเพื่อนพิพากษามาลงทัณฑ์

ในกำมือถืออะไรคว้าไว้ก่อน
จะน้ำร้อนหรือก้อนอิฐติดกำปั้น
กระหน่ำสาดกระหน่ำตีมีเท้ายัน
เอามือถือถ่านคลิปสั้นประจานตน

พวกนักเลงหัวไม้ชายแท้แท้
ยังไม่แน่เท่าหนูดูกี่หน
นี่นะหรือคือใครหมายเติบตน
เพื่อสืบชนสืบเขตประเทศไทย

หรือหนูกลัวคนทั้งโลกไม่รู้จัก
จึงไสผลักสันดานเถื่อนเลื่อนมาให้
หรือหนูกลัวโลกไม่จำนามหญิงไทย
จึงได้ใช้ดิบสันดานประจานตน

"บทกลอนของวิจิตรวาทะลักษ์  ชุด  กำสรวลแห่งแผ่นดิน"