เราแยกห้องนอนกับสามีมาได้3ปีกว่าๆแล้วตั้งแต่เราคลอดลูกจนตอนนี้เรา2คนเหมือนจะเริ่มชินกับการใช้ชีวิตของใครของมัน อยากทราบว่าควรแก้ไขยังไงเพื่อไม่ให้มันเกิดเปนช่องว่างและทำให้เราห่างกันออกไปอีก??

ช้านแยกห้องนอนกับสามีตั้งแต่ลูกเกิด สาเหตุเพราะสามีนอนกรนดังมาก ลูกนอนไม่ได้้เลยเพาะแกไม่ชินสามีก้เลยตัดสินใจย้ายไปนอนอีกห้องเพราะกลัวลูกนอนไม่หลับ แต่นี่ก้ปาเข้าไป3ปีกว่าๆแล้วที่เราแยกห้องกันนอนจนตอนนี้สามีเริ่มชินเลยคิดว่าตัวเองไม่มีลูกไม่มีเมียทำตัวเปนหนุ่มโสด ทำงานเส็ดก้ไม่กลับบ้านเลยต้องกินเหล้าทุกวันพอกลับมาก้หลับเปนตาย เช้ามาก้ออกจากบ้านตั้งแต่13.00นแต่เวลาทำงานจิงๆคือ15.00น กว่าจะปิดร้านก็22.00นแต่กว่าจะถึงบ้านก้23.00น-24.30น.เพราะคิดว่านอนคนละห้องกลับมาเมียคงหลับไปแล้วกว่าจะตื่นก้11.00น คือวันๆนึงได้เจอหน้าเมียและลูกไม่น่าเกิน 3ชั่วโมงต่อวัน จนตอนนี้ดิช้านรู้สึกว่าเค้าลืมไปหรือป่าวว่าเค้ามีลูกมีเมียที่ต้องการความรักความอบอุ่นจากคนที่เปนพ่อและสามียู่ตรงนี้ ช้านเคยคิดอยากให้เค้ากลับมานอนด้วยกันเหมือนตอนยังไม่มีลูกแต่เค้าก้ปฏิเสธบอกว่าแบบนี้แหละดีแล้วเค้าหลับสบายดีไม่ต้องกังวลว่าใครจะตื่นเพาะเสียงกรนเค้าแต่ช้านเคยให้เค้าไปรักษาการกรน แต่เค้าก้เฉยเหมือนไม่อยากจะหายกลัวที่ต้องนอนด้วยกันพ่แม่ลูกหรือยังไงก้ไม่เข้าใจตัวเค้าเหมือนกัน เราไม่เคยได้คุยปรึกษาหาลือกันเหมือนแต่ก่อนเพาะต่างคนต่างนอนคนละห้องเวลาก้ไม่ค่อยมีให้กัน ช้านคิดว่าปัญหาทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพาะเราแยกห้องกันนอนเลยทำให้เรายิ่งห่างกันเข้าไปทุกวันตอนนี้ช้านกับสามี พูดอะไรกันไม่เกิน5คำต้องทะเลาะกันตลอด ดิฉันควรทำยังไงดีคะเพื่อให้ชีวิตครอบครัวมีความสุขเหมือนครอบครัวคนอื่นๆเค้าที่พ่อแม่ลูกได้ใช้เวลายู่ร่วมกันบ้างแค่ตอนนอนแล้วได้คุยกันก่อนนอนพ่อนอนกอดลูกแม่นอนกอดพ่ออยากนอนด้วยกันพ่อแม่ลูก ตั้งแต่ลูกเกิดลูกไม่เคยได้นอนกับพ่อแท้ๆของเค้าซักครั้งจนตอนนี้ลูก3ขวบครึ่งแล้วคะ และดิช้านก้เลี้ยงลูกเองคนเด่วตั้งแต่แกเกิดทุกอย่าง เหนสามีคนอื่นยังมีพลัดมาเปี่ยนผ้าออมตอนดึกให้ลูก ช่วยดูลูกตอนแม่เหนื่อยเพลียไม่ได้หลับไม่ได้นอน เชื่อมั้ยช้านมีไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะป่วยเพาะถ้าป่วยใครจะเลี้ยงลูก สามียู่บ้านเด่วกันก้จิงแต่เหมือนช้านเปนผู้ญ. ที่ยู่เลี้ยงลูกคนเด่วเหมืนเปนแม่หม้ายไงงั้น อยากมีครอบครัวที่เปนครอบครัวจิงๆซักครั้งแต่ชาตินี้คงไม่มีโอกาสแน่เลยยย!!! ใครอ่านแล้วพอมีช่องทางสว่างช่วยทีเถอะคะ ตอนนี้ช้านสับสนเหลือเกิน??