ชีวิตบัดซบแม่จำใจจับลูกชายล่ามโซ่-อดีต รปภ.โรงแรมดังป่วยโรคประสาท

ชีวิตบัดซบแม่จำใจจับลูกชายล่ามโซ่เยี่ยงสัตว์ป่า-หลังหนุ่มอดีต รปภ.โรงแรม 5 ดาวเมืองคอนเครียดเมียทิ้ง-ป่วยเป็นโรคประสาทรุนแรง-พ่อแม่ตระเวนรักษาจนหมดเนื้อหมดตัว-อาการกำเริบหนักทำลายข้าวของพังยับ
จำใจจับล่ามโซ่นานกว่า 1 ปี –วิงวอนหน่วยงานหรือผู้ใจบุญยื่นมือช่วย

เมื่อเวลา 10.00 น.วันที่ 6 ก.พ. 2556 ที่สมาคมสื่อมวลชนจังหวัดนครศรีธรรมราช นายสัจจะ เพ็ชรานนท์ อายุ 61ปี อยู่บ้านเลขที่ 39/2 หมู่ 5 ต.นาทราย อ.เมือง จ.นครศรีธรรมราช เดินทางเข้าแจ้งขอความช่วยเหลือกับผู้สื่อข่าวว่า นายวิเชียร ดวงจันทร์ อายุ 46 ปี บ้านเลขที่ 12/10 หมู่ 5 ต.นาทราย อ.เมือง จ.นครศรีธรรมราช เพื่อนบ้านป่วยเป็นโรคทางประสาทขั้นรุนแรง อาละวาดทำลายข้าวของ พ่อแม่และญาติ ๆ ต้องขายทรัพย์สินต่าง ๆ เพื่อนำเงินไปรักษานายวิเชียร จนหมดเนื้อหมดตัว แต่นายนายวิเชียร ก็ไม่หายจากอาการป่วย และยังมีอาการกำเริบคลุ้มคลั่งอาละวาดรุนแรงมากขึ้น จนเพื่อนบ้านเกรงจะถูกนายวิเชียรคลุ้มคลั่งทำร้ายเอาได้ พ่อแม่จำใจต้องจับนายวิเชียร ล่ามโซ่ไว้ในบ้านร้างมานานกว่า 1 ปีแล้ว ได้รับความทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส มีสภาพความเป็นอยู่เยี่ยงสัตว์เดรัญฉานจึงอยากให้ผู้ใจบุญหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหาทางช่วยเหลือนายวิเชียร เพื่อนบ้านของตนด้วย

ผู้สื่อข่าวจึงเดินทางไปที่บ้านดังกล่าวพบนายลบ ดวงจันทร์ อายุ77 ปี และนางให้ ดวงจันทร์ อายุ 76 ปี สองสามีภรรยา พ่อและแม่ของนายวิเชียร ทั้งสองได้นำผู้สื่อข่าวเดินทางไปยังบ้านร้างของเพื่อนบ้าน ซึ่งอยู่ห่าวออกไปไม่มากนัก พบนายวิเชียร ที่ข้อเท้าขวายาวประมาณ 2.5 เมตร โดยอีกด้านหนึ่งของโซ่ล่ามติดกับเสาปูนหน้าบ้านพร้อมล็อคกุญแจอย่างแน่นหนา นายวิเชียร อยู่ในสภาพที่น่าเวทนาสงสาร สภาพร่ายกายซูบผอม ไม่สวมเสื้อผ้า มีเพียงผ้าห่มเก่า ๆ เพียงผืนเดียวใช้นุ่งและห่มร่างกาย ต้องอยู่ในพื้นที่จำกัด นอนบนพื้นปูนโดยไม่มีที่นอน หมอนและมุ้ง เนื้อตัวถูกยุงและแมลงกัดต่อยจนลายพร้อยต้องกินนอนและถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะ กลางพื้นปูน ทำให้บริเวณบ้านร้างหลังดังกล่าวส่งกลิ่นเหม็นเน่าอย่างรุนแรงเป็นที่น่าเวทนาแก่ผู้พบเห็นยิ่งนัก

นางให้ ดวงจันทร์ แม่ของนายวิเชียร เปิดเผยว่า ก่อนหน้านี้นายวิเชียร บุตรชายถือเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการทำงานเลี้ยงดูครอบครัว โดยนายวิเชียร บุตรชาย ทำงานเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยของโรงแรมทวินโลตัส ซึ่งโรงแรมหรูระดับ 5 ดาวของจังหวัดนครศรีธรรมราช ต่อมานายวิเชียร ได้อยู่กินกับสาวสวยคนหนึ่ง จนมีบุตรด้วยกัน 1 คน จนกระทั้งนายวิเชียร ได้มีปัญหาทะเลาะกับภรรยาจึงแยกทางกับภรรยา ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมานายวิเชียรจึงคิดมากและมีอาการเครียดอย่างหนัก ไม่สามารถทำงานตามปกติได้ จึงต้องลาออกจากการเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยกลับมาอยู่บ้านเมื่อประมาณปี 2548 หลังจากนั้นนายวิเชียร เริ่มมีอาการทางประสาท โดยชอบเดินเรื่อยเปื่อยไปตามถนนอย่างไร้จุดหมาย ตนและสามีได้นำตัวนายวิเชียร ไปรักษาที่โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช ซึ่งตนต้องขายทรัพย์สินที่มีอยู่นำนายวิเชียร บุตรชายไปตระเวนรักษาตามโรงพยาบาลเอกชนหลายแห่ง แต่อาการนายวิเชียร บุตรชายก็ไม่ดีขึ้นและกลับรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ครอบครัวของตนหมดเนื้อหมดตัวจนกระทั้งเมื่อประมาณ 2 ปีที่ผ่านมา ทางแพทย์จากรพ.มหาราช ยืนยันว่าคงไม่มีโอกาสรักษานายวิเชียร ให้หายเป็นปกติได้อีก 

“ในขณะที่อาการโรคประสาทของนายวิเชียร รุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงขั้นคลุ้มคลั่งอาละวาดทำลายทรัพย์สินภายในบ้าน แม้แต่กระท่อมที่ตนสร้างให้อยู่อาศัยนายวิเชียร ก็รื้อทำลายจนพังเสียหายย่อยยับ และชอบเดินเรื่อยเปื่อยไปไหนมาไหนอย่างไร้จุดหมาย เพื่อนบ้านก็เกรงกลัวว่านายวิเชียรจะทำร้ายเอาได้ ประกอบกับตนเกรงว่านายวิเชียร จะคลุ้มคลั่งอาละวาดทำลายทรัพย์สิน หรือเดินไปบนถนนใหญ่ถูกรถชนได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตได้ จึงตัดสินใจจับนายวิเชียร บุตรชายไปล่ามโซ่ติดไว้กับเสาปูนบ้านร้างเมื่อช่วงต้นปี 2555 ที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน 

นางให้ ดวงจันทร์ กล่าวอีกว่า สำหรับเสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่มนั้น ตนและญาติ ๆ นำมาให้นายวิเชียร แต่นายวิเชียร จะฉีกทิ้งทั้งหมด เหลือแค่ผ้าห่มเก่า ๆ ไว้เพียงผืนเดียวที่ใช้นุ่งและห่ม โดยตนจะนำอาหารมาให้นายวิเชียร บุตรขายวัยละ 3 มือ พร้อมจะช่วยเก็บกวาดอุจจาระ ทำความสะอาดบริเวณที่นายวิเชียร อาศัยอยู่อย่างต่อเนื่อง ตนอยากวิงวอนหน่วยงานที่รับผิดชอบหรือผู้ใจบุญยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือนายวิเชียร รวมทั้งครอบครัวของตนให้มีสภาพความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นกว่านี้ และหากเป็นไปได้ช่วยรักษานายวิเชียร บุตรชายให้หายเป็นปกติด้วย นางให้ กล่าวอย่างน่าสงสาร.

เครดิต...http://www.facebook.com/media/set/?set=a.485764388125895.100257.100000770139657&type=1