ซุคฮอย ซู-30

 

 

ซุคฮอย ซู-30 (อังกฤษ: Sukhoi Su-30, Flanker-C) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าแฟลงเกอร์-ซี) เป็นเครื่องบินทางทหารสองเครื่องยนต์ที่สร้างโดยบริษัทการบินซุคฮอยของรัสเซียและ เริ่มนำเข้ามาใช้ปฏิบัติการในปีพ.ศ. 2539 มันเป็นเครื่องบินขับไล่โจมตีสองที่นั่งสำหรับภารกิจขัดขวางทางอากาศและพื้น ดินในทุกสภาพอากาศ มันเทียบได้กับเอฟ-15อี สไตรค์อีเกิล

 

เครื่องบินเป็นรุ่นที่ถูกทำให้ทันสมัยของซู-27ยูบีและ มีแบบที่หลากหลาย ซู-30เคและซู-30เอ็มเคเป็นรุ่นที่ประสบความสำเร็จทางการค้า แบบอื่นๆ นั้นถูกสร้างขึ้นโดยบริษัทที่เข้าแข่งขันกันคือเคเอ็นเอเอพีโอ (KnAAPO) และไอร์คัท (IRKUT Corporation) ทั้งสองอยูภายใต้ข้อกำหนดของซุคฮอย บริษัทแรกทำการผลิตซู-30เอ็มเคเคและซู-30เอ็มเค2 ซึ่งออกแบบและขายให้กับจีนและอินโดนีเซีย ไอร์คัทสร้างซู-30เอ็มเคที่มีพิสัยไกลและหลากบทบาท ซึ่งรวมทั้งซู-30เอ็มเคไอที่สร้างมาเพื่อกองทัพอากาศอินเดียและแบบอื่นๆ ที่พัฒนามาจากมันอย่าง เอ็มเคเอ็ม เอ็มเคเอ และเอ็มเควี ถูกสร้างให้กับมาเลเซีย อัลจีเรีย และเวเนซูเอล่าตามลำดับ

 

การออกแบบ

 

ซู-30 เป็นเครื่องบินขับไล่หลากบทบาท มันมีสองที่นั่งพร้อมระบบเบรกอากาศที่อยู่ถัดห้องนักบินไปทางด้านหลัง

 

เครื่องบินขับไล่ความยืดหยุ่นสูง

 

ซู-30เอ็มเคสามารถทำภารกิจได้อย่างหลากหลายในระยะไกลจากฐานบิน ได้ในทุกสภาพอากาศและสภาพแวดล้อม ทั้งกลางวันและกลางคืน

 

เครื่องบินนี้มีความพอดีในด้านยุทธวิธีและการใช้งาน มันทำงานได้ตั้งแต่การตอบโต้ทางอากาศไปจนถึงการโจมตีภาคพื้นดิน การกดดันการป้องกันทางอากาศของศัตรู การสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด และการโจมตีทางทะเล นอกจากนี้ซู-30เอ็มเคยังสามารถทำหน้าที่แจ้งเตือนทางอากาศเช่นเดียวกับควบ คุมบัญชาการการโจมตีทางอากาศที่เข้าร่วมภารกิจ

 

มุมปะทะ

 

โครงสร้างอากาศพลศาสตร์ของซู-30เอ็มเคเป็นแบบเครื่องบินปีกสามชุดที่มี เส้นแวงที่ไม่เสถียร เพื่อเพิ่มแรงยกที่มีประสิทธิภาพและเพิ่มความคล่องแคล่วของเครื่องบินจึงมี การติดตั้งปีกปลอมเข้าไป พวกมันจะสะท้อนอัตโนมัติเพื่อทำให้การควบคุมยังอยู่ในมือของนักบินในตอนที่ ทำมุมปะทะระดับสูง อย่างไรก็ตามมีเพียงซู-30 บางรุ่นอย่างเอ็มเคไดเท่านั้นที่มีปีกปลอม

 

 

กระบวนท่าพูกาเชฟส์คอบรา

 

 

ด้วยโครงสร้างทางอากาศพลศาสตร์ที่ผสมเข้ากับความสามารถในการควบคุมแรงขับ บวกกับความสามารถในการทรงตัวเป็นเลิศในทุกย่านความเร็ว มันส่งผลให้เกิดกระบวนท่าที่ไม่เคยมีมาก่อนและการบินขึ้น-ลงที่ไม่เหมือนใคร มันมีระบบฟลาย-บาย-ไวร์แบบดิจิตอลที่ทำให้มันสามารถทำกระบวนท่ายากๆ ได้ นั่นรวมทั้งพูกาเชฟส์คอบราและเบลล์ นั่นทำให้เครื่องบินสามารถลดความเร็วได้อย่างรวดเร็วจนทำให้เครื่องบินที่ ตามหลังมานั้นหลุดจากการล็อกเป้าเครื่องบินยังสามารถทำการเลี้ยว 360 องศาได้โดยที่ไม่สูญเสียระดับ

 

ขุมกำลัง

 

เครื่องบินมีเครื่องยนต์เทอร์โบแฟนแซทเทิร์น เอแอล-31เอฟพร้อมสันดาปท้ายสอง เครื่องยนต์ แต่ละเครื่องให้กำลังเครื่องละ27,550 ปอนด์เมื่อใช้สันดาปโดยทำความเร็วได้ถึง 2 มัค ทำความเร็วในระดับความสูงต่ำได้ 1,350 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และอัตราการไต่ระดับที่ 230 เมตรต่อวินาที

 

ด้วยเชื้อเพลิงปกติขนาด 5,270 กิโลกรัมซู-30เอ็มเคจะสามารถทำการบินได้ 4.5 ชั่วโมงในระยะ 3,000 กิโลเมตร ในกรณีที่เติมเชื้อเพลิงทางอากาศจะเพิ่มขึ้นเป็น 10 ชั่วโมงในระยะ 5,200 กิโลเมตร

 

ด้วยทางเลือกในการเพิ่มระยะอย่างมีประสิทธิภาพทำให้มันมักทำภารกิจ ตั้งแต่ลาดตระเวนระยะยาวและคุ้มกันการสกัดกั้นระยะไกลไปจนถึงการโจมตี ภาคพื้นดิน

 

นักบินสองนาย

 

ด้วยนักบินสองนายมันเป็นการเพิ่มความสามารถในการสู้รบเพราะว่าเป็นการลด ภาระที่นักบินหนึ่งคนจะต้องทำ ในขณะที่นักบินคนแรกทำหน้าทีควบคุมเครื่องบิน อาวุธ และหลบหลีก นักบินคนที่สองมีหน้าที่ใช้อาวุธนำวิถีอากาศสู่อากาศและอากาศสู่พื้นเพื่อ โจมตีจากระยะไกล ทำการเฝ้าดูสภาพแวดล้อมทางยุทธวิธีเพื่อระวังภัย และทำการควบคุม-บัญชาการงานในกลุ่มที่ทำภารกิจร่วม

 

ระบบอิเลคทรอนิกอากาศ

 

• มันมีทั้งเรดาร์เอ็น001วี อีและเอ็น010 ซูค หรือเอ็น011เอ็ม บาร์ส สามารถจับเป้าหมายได้ 15 เป้าหมายในอากาศในขณะที่ทำการโจมตี 4 ในนั้นได้ทันที เรดาร์เอ็น011เอ็ม บาร์สจะตรวจจับข้าศึกขนาดใหญ่ที่อยู่บนผิวน้ำจากระยะ 400 กิโลเมตร และสำหรับเป้าขนาดเล็ก
• ระบบอื่นยังรวมทั้งระบบนำร่องและมองทางพร้อมระบบไจโร หมวกติดจอแสดงผล เฮด-อัพดิสเพลย์ จอแอวซีดี และระบบจีพีเอส
• กระเปาะเล็งเป้าอินฟราเรดและเลเซอร์มีไว้เพื่อจับเป้าหมายและเข้าปะทะกับเป้าหมายขนาดเล็กบนพื้นดิน เครื่องบินยังทำหน้าที่รบกวนเรดาร์ของศัตรูได้เช่นกัน
• เครื่องบินมีจุดเด่นที่นักบินอัตโนมัติที่ ทำการบินได้ทั้งในระดับต่ำตามภูมิประเทศ และการบินเป็นกลุ่มเพื่อเข้าปะทะเป้าหมายบนพื้นและอากาศ ระบบควบคุมอัตโนมัติจะทำการบินตามเส้นทาง ที่หมาย และทำการลงจอดเอง

 

 

รายละเอียดของซู-27พียู/ซู-30

 

ข้อมูลจำเพาะ

 

• นักบิน 2 นาย
• ความยาว:เครื่องบินขับใล่ครองอากาศ สองที่นั่ง
• ระยะระหว่างปลายปีทั้งสอง 17.4 เมตร
• ความสูง 6.36 เมตร
• พื้นที่ปีก 62 ตารางเมตร
• น้ำหนักเปล่า 17,700 กิโลกรัม
• น้ำหนักพร้อมอาวุธ 24,900 กิโลกรัม
• น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 34,500 กิโลกรัม
• ขุมกำลัง เครื่องยนต์เทอร์โบแฟนเอแอล-31เอฟแอล 2 เครื่องยนต์ ความเร็วสูงสุด 2 มัค (2,120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง)
  • กำลังสูงสุดเครื่องละ 16,754 ปอนด์
  • เมื่อใช้สันดาปท้ายให้กำลังเครื่องละ 12,500 ปอนด์
• พิสัย 3,000 กิโลเมตร
• เพดานบินทำการ 56,800 ฟุต
• อัตราการไต่ระดับ 45,575 ฟุตต่อนาที
• นำหนักบรรทุกที่ปีก่ 401 กิโลกรัมต่อตารางเมตร
• อัตราแรงขับต่อน้ำหนัก 1.0
• อาวุธ
  • ปืนใหญ่อากาศจีเอสเอช-30-1 ขนาด 30 ม.ม. 1 กระบอกพร้อมกระสุน 150 นัด
  • ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศ
    • อาร์-27อีอาร์1 6 ลูก
    • อาร์-27อีที1 สองลูก
    • อาร์-73อี 6 ลูก
    • อาร์-77 อาร์วีวี-เออี 6 ลูก
  • ขีปนาวุธอากาศสู่พื้น
    • ขีปนาวุธต่อต้านเรดาร์เคเอช-31พี/เคเอช-31เอ 6 ลูก
    • ขีปนาวุธนำวิถีด้วยเลเซอร์เคเอช-29ที/แอล 6 ลูก
    • เคเอช-59เอ็มอี 2 ลูก
  • ระเบิด
    • เคเอบี 500เคอาร์ 6 ลูก
    • เคเอบี-1500เคอาร์ 3 ลูก
    • เอฟเอบี-500ที 8 ลูก
    • โอเอฟเอบี-250-270 28 ลูก
   

   

  

 

คลิปจาก YOUTUBE

คลิปฮ่าๆของเครื่อง SU-33