เซนต์เซย่า และแท่งลึงค์หรรษา 18+

บทควาทั้งหมดนี้เป็นของ พี่วิชัย ครับ พี่วิชัยเป็นนักเขียนอารมณ์ดีอ่านแล้วสนุก เลยลองมาโพสให้เพื่อนๆอ่านครับ

และมีหนังสือออกมาหลายเล่ม เช่น สิ่งมีชีวิตในโรงแรม, ตะคริว ณ นิ่วใจ, กรุณาอย่ารบกวน เป็นต้นครับ 

เริ่ม.....

 

คำเตือน 

เอนทรีนี้น่าสยองชวนอ้วกและเก็บไปฝัน!! ตั้งสติก่อนจะอ่าน...

เตือนแล้วนะ.. 

 

 

โรงแรมห้าดาวแต่ะแห่งจะมีทะเบียนประวัติของแขกที่เข้ามาพัก ประวัติแขกในทีนี้อาจจะเป็นสิ่งที่แขกชอบ หรือวีรกรรมต่างๆ ของแขกที่เคยทำแสบไว้ ส่วนจะเยอะจะน้อยแล้วแต่ความซากอ้อยส่วนตัวของแขก บางคนอาจจะไม่มีเลย บางคนอาจจะมีสั้นๆ บางคนอาจมีหลายหน้ากระดาษเอสี่...ก็อย่างคุณโรสนั่นไง

ว่าแต่ยังจำคุณโรสได้ใช่มั้ย...ถ้าจำไม่ได้...ทำไงดีละ

อืม...ลองไปซื้อหนังสือสิ่งมีชีวิตในโรงแรมมาอ่านดูดีมั้ย...เรื่องโดยวิชัยภาพโดยเผ่าพันธุ์
(ขายของซะงั้น)

เมื่อหลายวันก่อนผมเห็นประวัติแขกท่านหนึ่งในคอมพิวเตอร์ แขกท่านนี้เป็นแขกใหม่มาพักได้ไม่กี่วันก็มีประวัติเป็นของตัวเองก่อนที่จะเช็คเอาท์ซะละ...
ประวัติแขกสั้นๆ แต่น่าสนใจมากครับ...เขียนไว้ว่า

"this guest is Ms. Rose in male version"

 

แปลเป็นไทยว่า ไอ้นี่คือคุณโรสอวตารจำแลงแปลงตัวโคลนนิ่งปลอมตัวมาในคราบผู้ชาย!
เห็นข้อความแล้ว เหมือนมีคนมาจันทร์ดาราน้ำแข็งถูกกหูให้ได้เสียวสยิวเลยทีเดียว

นี่คุณโรสเธอสามารถแพร่เชื้อได้ทางน้ำลายและน้ำตาซินะ
อ่านข้อความนี้แล้วก็เกิดคำถามว่า...แล้วตกลงแขกโรสอวตารที่ว่า มันคนไหน
ผมเงยหน้าจากคอมพิวเตอร์ก็เจอแขกคนหนึ่งตัวสูงกว่าผมมายืนตรงหน้าตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้แล้วถามว่า

ร้ า น อ า ห า ร ปิ ด กี่ โม ง

เป็นคำถามสั้นๆ ง่ายๆ เยือกเย็น แต่ฉาบไว้ด้วยพิษงูอ้วกเด็กและฉี่หนู สัมผัสได้ถึงกำลังภายในด้านมืดที่ไหลเวียนอยู่ในชั้นบรรยากาศ เหมือนมีไฟนีออนสีส้มชมพูแดงวิ่งๆ เป็นลูกศรชี้มาที่หัวแขกเลยครับ คนนี้แน่ๆ ที่เป็นคุณโรสอวตารมา ผมคำถามแขกอย่างธรรมดาๆ ก่อนที่แขกจากไป

จ ริ ง รึ. . . หึ   หึ   หึ 

แล้วแขกก็เดินจากไป...พร้อมกับไฟนีออนสีส้มชมพูดแดงที่วิ่งๆ ลอยตามหลังไปด้วย
เฉลยสถานนะว่า กูนี่แหละโรสอวตาร!

น้องคนหนึ่งเดินมาคอนเฟิร์มกับผมว่า นี่แหละแขกห้อง 1010 คนและคือคุณโรสในตำนานที่อวตารมาเป็นผู้ชาย

นั่นไง...เดาผิดซะที่ไหน

ผมขอเรียกแขกท่านนี้ว่าแจ๊คนะครับ จะได้เข้าคู่กับโรส

ถึงแม้ใครๆ บอกว่าแจ๊คเหมือนโรสแค่ไหน แต่อย่างน้อยแจ๊คก็ไม่ร้องไห้แมวตายบ่อยเท่าโรส ไม่โวยวายเสียดัง และด้วยขนาดตัวที่อาจสามารถเหวี่ยงควายข้ามสนามฟุตบอลได้นั้น ผมก็ได้แต่หวังว่าแจ๊คจะไม่ใช่คนโมโหร้าย ไม่งั้นคงประกันสังคมคงต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลกันเยอะหน่อย เพราะพนักงานหลายคนคงโดนต่อยไส้ด้วนไส้กุดไปหลายคน

คุณแจ๊คจะมีเงื่อนไขในการใช้ชีวิตเยอะครับ เช่นไม่อนุญาติให้ใครเข้าห้องเด็ดขาด ไม่ต้องทำห้อง เวลาส่งผ้าซักอะไรจะให้รับเป็นเวลา ให้รีดแบบไม่จับจีบ ห้ามส่งอะไรขึ้นห้อง มีอะไรจะติดต่อเอง เวลาถามอะไรเราต้องตอบให้ตรงคำถามและห้ามผิดเด็ดขาด เวลาพูดอะไรก็จะย้ำคิดย้ำทำ ไม่ยอมจบอะไรง่ายๆ คือถ้าให้แจ๊คเล่านิทานก่อนนอน ผมว่าแจ๊คคงจะเล่าเรื่องสามก๊ก หรือไม่ก็เรื่องเพชรพระอุมาแน่ๆ

วันก่อนนายแจ๊คเดินมาหาพี่ก้อเพื่อถามคำถามธรรมดาๆ (simply question)
นายแจ๊คถามว่า ทำไมในหลวงต้องไปอยู่สวิสเซอร์แลนด์ตอนเด็กๆ แล้วอยู่กับใคร บ้านที่ไหน ทำไมถึงกลับมา

อืม...แล้วยังไงละ เล่าเรื่องในรั้วในวังเป็นภาษาอังกฤษ...ท้าทายไปหน่อยนะ

นอกนั้นนายแจ๊คก็ถือว่าเป็นแขกโรคจิตชนิดธรรมดารับมือไม่ยากคนนึง แค่ต้องเผื่อเวลาในชีวิตมากหน่อยเวลาฟังแกพูดต้องอดทนเพิ่มอีกนิดเวลาแกฟังอะไรจากแก 
จนวันหนึ่งมีห้อง 910 โทรมาบอกว่า มีน้ำรั่วลงมาจากเพดานห้องน้ำ
พอเข้าไปตรวจแล้ว น่าจะมีสาเหตุมาจากห้อง 1010 ซึ่งเป็นห้องของนายแจ๊คนี่แหละ

วันนั้นเป็นพี่ณีหัวหน้าใหญ่นางพญาแห่งแผนกผมรับเรื่องเอง 
พี่ณีก็เลยโทรไปหาแขกเพื่อขออนุญาติเข้าไปดูห้องน้ำ ว่ามีอะไรรั่วรึเปล่า

นายแจ๊คไม่อนุญาติครับ

เวร...ยังไงต่อละ

เข้าไม่ได้แล้วจะซ่อมยังไง 
ก็เลยจัดการซ่อมจากห้อง 910 แบบแก้ผ้าเอาหน้ารอดไปก่อน
พอนายแจ็คเข้าไปใช้บริการสปา ก็เลยรีบแอบย่องเข้าไปในห้องแขก

การที่เราจะเข้าห้องแขกโดยที่ไม่มีแขกอยู่นั้น เราจะต้องมีสักขีพยานไปด้วยครับ เวลามีอะไรในห้องเกิดหายขึ้นมาจะได้มีพยานยืนยันว่า เราบริสุทธิ์จริงๆ ผมหมายถึงสักขีพยานนะครับ ไม่ใช่ผู้สมรู้ร่วมคิด

พี่ณีและพี่แพทดิวตี้เมเนเจอร์อีกท่านที่เป็นผู้สมรู้ร่วมคิด...เอ้ย สักขีพยานก็เข้าไปในห้องคุณแจ๊ค

พีณีเดินนำเข้าไปก่อน พี่ณีเดินนำเข้าไปปุ๊ปก็ผงะถอยหลังกลับ เหมือนพึ่งเจออะไรบางอย่างเข้า

 

 

พี่แพทที่เดินตามเข้ามาติดๆ ก็เดินกำลังจะเข้าไป ตัดเป็นภาพช้า...ขนาด 10 เฟรมต่อวินาที

 

พี่ณี: อย่าาาาาาาาาาาาาาาาแพทททท!!

 

 

ซูมเข้าไปที่หน้าพี่ณีที่ตะโกนออกมาเหมือนขาข้างนึงของพี่แพทกำลังจะเหยียบใส่กับระเบิดแสวงเครื่องที่พื้น หรือไม่ก็มีพลแม่นปืนรอส่องอยู่อีกฟากของกำแพง

พี่แพทหันหน้ามาหาพี่ณีในขณะที่ขายังคงก้าวเข้าไปต่อ

พี่ณี: มานนนนมีกล้อออออออออง!!!!

หูพี่แพทรับสัญญาณเสียงแปลงเป็นพลังงานอีเล็กโทรดเข้าสู่ก้านสมองแปลเป็นใจความแบบง่ายๆเข้าสู่สติว่า "มันมีกล้อง"

งานโรงแรมนี่ไม่มีอะไรอบรมร่วมกับโครงการครอบร้าโกล์ดเลยครับ แต่พี่แพทหลังแนบกำแพงทันที ส่วนพี่ณีแนบรออยู่ก่อนแล้วตั้งแต่เมื้อกี้...

...อันนี้ขอทำความเข้าใจนิดหนึ่งนะครับว่า งานโรงแรมไม่ค่อยได้เสี่ยงภัยแบบนี้ทุกวันนะครับ

 

ผมว่าวินาทีนั้นขณะที่หลังแนบกำแพงหัวใจเต้นรัวอย่างผิดคีย์ผิดโน้ตอยู่นั่น พี่แพทกับพี่ณีคิดอยู่สองอย่าง

อย่างแรก - มันอาจจะเป็นกล้องธรรมดาๆ เวบแคมเล่นแคมฟร๊อกโชว์ร่องนมแก้มตูดซอกเล็บง่ามนิ้วไรฟันซากอ้อยก็ได้ แต่เมื่อนำพฤติกรรมโดยรวมของนายแจ๊คผสมเข้าไป...มันอาจจะติดกล้องวงจรปิดไว้จริงๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครเข้าห้องเค้าก็ได้...ใครจะรู้

อย่างที่สอง - แล้วทำไมพวกกูต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยวะแม่ง....

พี่แพทและพี่ณีเอาหน้าแนบกำแพงแล้วค่อยๆ ชะโงกหน้าออกมาทีละน้อยๆ 

พี่ณี: โอเคแพท กล้องหันหน้าเข้ากำแพงออกมาได้

....งานโรงแรมเป็นงานที่สวยงามนะครับ เหตุการณ์แบบนี้ นานๆ มีทีครับ 
นานๆ มีทีจริงๆ

เดินออกมาจากซอกตึกก็เดินสำรวจ...คืองี้ อย่าเรียกว่าห้องพักเลย เรียกโกดังเก็บอะไรสักอย่างจะเหมาะกว่า

โต๊ะที่ทำงานถูกคลุมไว้ด้วยผ้าขาว...มีเครื่องคอมและเครื่องปริ๊นเตอร์
คิดดูว่า...พี่เค้าแม่งจะแบบปริ๊นเตอร์ทำพระแสงจักรวาลอะไรวะ

หันมาทางเตียง

มีเชือกฟางหนึ่งเส้นตรงหัวเตียง และลึงค์หรรษาออโต้ผิวไม่เรียบแบบยูแอนด์มีหนึ่งอัน
คือเป็นแบบ...ลึงค์หรรษานะ นึกออกใช่มะ

ปลายด้านนึงเป็นตัมโบ๊ะใช่ปะ อีกด้านเป็นที่ใส่แบตใช่ป่ะ
เอาละ นึกออกใช่มั้ย ทดไว้ในใจนะ ทดไว้นะ

แต่ไอ้แบบยูแอนด์มีนี่คือ...มันยูเทิร์นเป็นตัวยู มีตัมโบ๊ะสองด้านเว้ยเฮ้ย
แบบผู้ใช้สามารถยูแอนด์มีแฮฟวิ่งฟันบูมบูมบูมทูเก็ทเต้อได้อะ

 

 

ส่วนจะเล่นกันแบบต่อหัวรถไฟ ต่อตัวหรือจะเสียบสายแจ็คกันยังไง คิดไม่ออกจริงๆ ว่ะ

โอเค...มีเชือกฟาง มีลึงค์หรรษา มีกล้องวีดีโอ หันมาอีกฟากของเตียง...

 

 

 

 

มีโมเดลเซนต์เซย่า...

 

 

 

 

พี่แพท: ไม่ มันไม่ใช่เซย์ย่า
วิชัย: งั้น อันโดเมดร้า
พี่แพท: ไม่ใช่ ไม่ใช่ตัวใช้โซ่
วิชัย: งั้นก็ต้องชิริวแน่ๆ
พี่แพท: มันคือพวกโกลด์ครอธ ผมสั้นๆ เท่ ที่มีธนู
วิชัย: อ๋อ ซะจิสทาเรียส
พี่แพท: เอ่อ
วิชัย: แล้ว...โมเดลเซนต์เซย่า มันไปอยู่ตรงนั้นทำไมวะ
พี่แพท: ไอ้ห่า...ก็นั่นแหละที่กูสงสัย

 

คือไอ้เชือกฟาง กล้องวีดีโอ และ ลิงค์หรรษา เนี่ยมันอยู่ในหมวดหมู่เดียวกัน
แต่ไอ้เซนต์เซย่า......มายังไง?

อารมณ์เหมือนแต่งชุดไทยสไบเฉียงแต่...ไปเที่ยวเธอ RCA

 

 

พี่ณีและพี่แพทยืนเพลิดเพลินกับอุปกรณ์จินตานฆาตอยู่พักนึง ก็นึกขึ้นมาได้
"กูมาดูห้องน้ำแขกนี่หว่า"

สรุปห้องน้ำของแขกห้องนี้ไม่มีรอยรั่ว สามารถเริ่มซ้อมได้จากห้องข้างล่างได้เลย

 

 

 

 

 

เย็นวันนั้น... Crime Scene CSI Bangkok ก็เกิดขึ้น

(ต่อไปนี้เป็นบทสนทนาระหว่างพนักงานโรงแรม...ไม่สามารถบั่นทอนความหยาบลงได้)

พี่แพท: ไอ้เชี้ย ห้อง 1010 แม่งโคตรโรคจิต มีกล้องอยู่ในห้องด้วย
น้องเซพ: หรือว่าแขกแม่งจะถ่ายคลิปไว้เองวะ
วิชัย: กูว่าแน่ๆ แม่งถ่ายหนังโป๊ไว้ดูเอง
พี่แพท: มิน่าวันก่อนแขกแม่งถามกูว่า ถ้าพาใครมาพักชั่วคราวโรงแรมคิดเท่าไหร่
น้องเซฟ: แล้วผู้หญิงหรือผู้ชายละพี่
พี่แพท: แขกแม่งบอกไม่ได้ว่ะ ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย
วิชัย: อันนี้หมายถึงตัวแขกไม่รู้ว่าตัวเองเป็นหญิงหรือชาย?
พี่แพท: ไม่ใช่! คนที่จะมา
วิชัย: เฮ้ย! งั้นผมว่า ไอ้คนที่มาแม่งงงง ต้องเป็นหญิงแปลงเพศแบบ...ครึ่งบกครึ่งน้ำแน่ๆ
พี่แพท: ยังไงวะ
วิชัย: ก็แบบข้างบนมีดูมๆ แต่ข้างล่างยังอนุรักษ์พันธุ์ปลาชะโดอยู่
น้องเซฟ: แล้ว?
วิชัย: แล้วแขกก็ให้น้องถั่วยัดไส้เขาไง หรือไม่ก็ใช้ลิงค์หรรษาบูมบูมทูเก็ตเตอร์
พี่แพท:....แว่น...กูอยากอ้วกว่ะ
น้องเซฟ: ...ผมก็อยากอ้วก
วิชัย: อุบาทว์ชาติชั่วที่สุดเลยกู

 

 

 

แนน: แล้วตุ๊กตาเซนต์เซย่าเกี่ยวไรด้วย

พี่แพท:....
น้องเซฟ:....
วิชัย:....

 

 

นั่นดิมายังไงวะ?

 

หากผิดพลาดประการใดหรือทำอะไรไม่ถูก ขอโทษด้วยนะครับ หัดโพสครั้งแรกครับ