เธอตั้งใจฆ่าลูกที่เธอเก็บมาเลี้ยง

 The Brahmani's Lady  And The Mongoose

           ชายคนหนึ่งเป็นพราหมณ์ใช้ชีวิตอยู่กับภรรยาในเมือง อยู่มาวันหนึ่งภรรยาของเขาให้กำเนิดบุตรชายและพวกเขาต่างก็มีความสุขมาก ในวันเดียวกันนั้นเอง พังพอนตัวเมียตัวหนึ่งให้กำเนิดลูกพังพอนตัวผู้ไม่ไกลบ้านพวกเขา

           เป็นโชคชะตาจะได้มัน แม่พังพอนเสียชีวิตไม่นานหลังจากคลอดลูก เมื่อพวก  เขาสังเกตเห็นเหตุการณ์นี้ก็สงสารลูกพังพอน ภรรยาพราหมณ์จึงนำพังพอนน้อยมาไว้ที่เรือน  และพังพอนน้อยเริ่มมองตามหลังพวกเขาเป็นเหมือนลูกชายของเขายังไงยังงั้น

           เมียพราหมณ์ทำหน้าที่ให้นมของเธอเอง  เพื่อทั้งลูกชายของตัวเองและพังพอนน้อย อาบน้ำด้วยกัน และใส่น้ำมันพวกอยู่เขาร่วมกันเธอเป็นแม่รักสำหรับทั้งสอง ทั้งลูกชายและพังพอนอยู่ร่วมกันโดยตลอดเสมอมา อย่างไรก็ตามเธอไม่ได้โง่และรู้ว่าพังพอนเป็นสัตว์เดรัจฉาน ความจริงเธอคอยเฝ้าดูและคิด

"มันคือพังพอนและอีกไม่นานจะโตขึ้นมีสัญชาตญาณของสัตว์ที่สืบทอดมาจากสายพันธุ์ของมัน สักวันหนึ่งมันอาจทำอันตรายต่อลูกชายของเรา เราจะต้องเฝ้าดูมันไม่ให้คลาดสายตา"    

         อยู่มาวันหนึ่งเธอต้องไปเอาน้ำ ดังนั้น เธอจึงเอาลูกชายไปไว้บนเตียงและในขณะกำลังจะออกไปข้างนอกพร้อมด้วยหม้อน้ำ ก็บอกสามีของเธอเพื่อให้เฝ้าดูลูกด้วย กำชับว่า

"ฉันจะไปตักน้ำซักหน่อย ช่วยดูลูกชายของเราและให้แน่ใจนะว่าพังพอนจะไม่พลาดพลั้งทำร้ายลูก"

       พราหมณ์เป็นคนไม่ระแวง จึงไม่ได้ใส่ใจคำเตือนของภรรยา เตรียมตัวออกไปขออาหาร  ปล่อยให้พังพอนน้อยกับลูกชายอยู่ด้วยกันตามลำพัง ช่วงที่เกิดเหตุการณ์(ร้ายๆ ก็มาถึง) ระหว่างที่พวกเขาใช้เวลาอยู่ด้วยกันตามสองต่อสองนั้น องูพิษได้เลื้อยเข้าไปในบ้านเริ่มเข้าใกล้เด็ก  เมื่อพังพอนเห็นงูเขาโจมตีศัตรูตามธรรมชาติของเขาและจะปกป้องเด็กซึ่งเป็นเหมือนพี่ชายของเขา

           แม้ว่ามันเป็นสัตว์ขนาดเล็กและงูเป็นสัตว์แข็งแรง เขาต่อสู้และกัดงูออกเป็นชิ้น ๆ และในที่สุดก็ฆ่างูได้สำเร็จ ปากและกรงเล็บของเขาเปรอะไปด้วยเลือดทั้งหมดของงู พังพอนน้อยภาคภูมิใจตัวเองและรอคอยภรรยาพราหมณ์อยู่นอกบ้าน เขากระตือรือร้นที่จะแสดงให้แม่ของเขาเห็นว่ามันเป็นผู้กล้าหาญเสียยิ่งกระไร

      เนื่องจากรู้ดีถึงการไม่ใส่ใจของสามี  เธอจึงกระวนกระวายและรีบร้อนกลับเมื่อเธอเห็นพังพอนน้อยวิ่งมาต้อนรับ  เธอสังเกตเห็นว่ามันเต็มไปด้วยเลือด (มาตอนนี้) เธอปราศจากความยั้งคิด เหมารวมว่าพังพอนต้องทำร้ายลูกชายของเธอ เธอโกรธพร้อมกับผิดหวัง เธอโยนหม้อน้ำอันหนักที่มีน้ำเต็มซึ่งเธอแบกอยู่ใส่พังพอนน้อยเต็มๆ มันถูกฆ่าตายคาที่ทันที

           เธอวิ่งเข้าไปในบ้านและต้องแปลกใจเมื่อเห็นลูกชายปลอดภัยนอนหลับอยู่ในเปล จากนั้นเธอก็เห็นงูอยู่ใกล้ๆ เปลที่ได้ถูกฉีกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

      นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้าใจว่ามีเหตุอะไรเกิดขึ้น เธอผิดหวัง (heart-broken)กับการคิดเป็นคนฆ่าพังพอนน้อย  ที่เป็นเหมือนลูกชายของเธอ ไม่รู้ว่าจะตำหนิใครกัน เมื่อสามีเธอกลับมาบ้านก็ได้เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น  ทั้งสองต่างเสียใจยิ่งนักต่อการสูญเสียลูกคนที่สองไป

      เรื่องนี้จึงเป็นอุทาหรณ์สอนใจว่าอย่าอวดดีทำอะไรตามใจรีบร้อนจนเคยตัว ไม่อย่างนั้นจะเสียใจที่พลาดพลั้งไป

           บางเรื่องอาจแก้ไขได้ ก็ดีไป บางเรื่องอาจเป็นอย่างการพรากชีวิตพังพอนที่ลึกๆ แล้วพวกเขารักมันยิ่งนักแต่ด้วยใจระแวงใจลงมืออย่างง่ายดาย.....