โรคจิตบนรถไฟฟ้า!!

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน เราขึ้น BTS ศาลาแดงจะกลับมาเปลี่ยนสถานีที่สยาม ตอนนั้นเป็นช่วงค่ำๆคนเยอะพอสมควร

เรายืนใกล้ประตู ข้างหลังเรามีผู้ชายคนนึงตัวสูงๆขาวๆ หน้าตาไม่ได้บ่งบอกว่าจิตไม่ปกติแต่ประการใด
ความรู้สึกเราคือเมื่อรถไฟเคลื่อนที่ ชายคนนั้นก็เบียดเราแบบชิดมาก

เราก็ขยับตัวออกห่างอีก แต่เขาก็ยังขยับตาม
 เราหันข้างไปดูว่ามีพื้นที่เหลือมากพอมั้ย

ปรากฏว่าจริงๆแล้วริมประตูนั้นว่างอยู่ และชายที่ยืนอยู่ข้างหลังเรานั้นสามารถขยับไปยืนตรงนั้นได้แต่เขาไม่ไป!
มันเริ่มเอะใจตรงที่เขาเบียดมาแบบแนบชิด

(ส่วนล่างแนบชิดมากจริงๆ) ชิดแบบไม่มีจังหวะไหนที่จะถอยห่างเราเลย
 ตอนแรกเราสับสนมากนะว่าเราคิดไปเองรึเปล่า เขาอาจจะไม่ได้ตั้งใจ 

แต่เราหันไปมองกระจกประตูรถไฟอีกทีคือสะท้อนมาเลยว่าเขาหันหน้าเข้ากับแผ่นหลังเราโดยตรง
ซึ่งปกติทุกครั้งไม่ว่ารถไฟจะเบียดเสียดขนาดไหน

(เบียดกว่านี้ก็เจอมาแล้ว) แต่ผู้ชายส่วนใหญ่เขาจะหันข้างให้ผู้หญิง
และตามปกติของผู้ชายดีๆเขาต้องขยับตัวออกห่างบ้าง ไม่ใช่แนบชิดตลอดเวลาแถมดีดันๆก้นเราอีก
วินาทีนั้นสรุปทุกอย่างในหัวและมั่นใจทันทีว่าไอ้หมอนี่โรคจิตชัวร์!

ชั่วโมงเร่งด่วนคนอัดเเน่นเป็น"ปลากระป๋อง"จริงๆ

เมื่อได้ข้อสรุป รถไฟก็ถึงสถานีราชดำริพอดี ประตูรถเปิดออก ทุกๆคนก็ขยับตัวเพื่อให้คนในออกคนนอกเข้า
แต่ผู้ชายข้างหลังฉันยังเบียดมาอีก คราวนี้ฟันธงแน่นอน!

เมื่อรถไฟเริ่มเคลื่อนตัว และผู้ชายคนนั้นยังเอาไอ้นั่นดันก้นฉันอยู่
ฉันจึงหันไปตวาดใส่ทันที

"ไอ้โรคจิต ดันมาอยู่ได้อยากมากนักรึไง!!!!!!!"

มันหน้าเหวอเลยค่ะ และด้วยนิสัยฉันเป็นคนเสียงดังอยู่แล้ว คนใน BTS จึงหันมามองมันเป็นตาเดียว
แต่มันก็ยังปฏิเสธว่าเปล่านะ มันไม่ได้ทำ คนมันแน่น
ก็เลยโดนฉันสวนกลับไปอีก

"แน่นบ้านป้าแกหรอถึงต้องเบียดตลอดเวลา

แล้วนี่หายแน่นแล้วหรอถึงยืนห่างฉันได้ ไอ้โรคจิต!!!"

เอามาเล่าให้สาวๆฟังไว้เป็นประสบการณ์ หากเจอเรื่องราวแบบนี้อย่ามัวแต่อาย
ขอให้มีสติว่าอะไรคืออะไร ถ้าสรุปได้ว่ามันไม่ปกติแล้วก็หันไปด่ามันเลย ให้ทุกคนเขารู้และประณามมัน

อย่ามัวแต่อายหรือไม่กล้า เพราะพวกนี้มันจะได้ใจและทำกับคนอื่นๆอีก
(อ่อ ในกรณีนี้เราโชคดีที่เจอโรคจิตแต่อยู่ในสถานที่ที่มีคนพลุกพล่าน ดังนั้นจึงไม่ได้เป็นอันตรายอะไร)

 ปล.หลายครั้งเห็นผู้หญิงเดินตามซอยที่คนไม่เยอะมาก แต่ก็ยังก้มหน้าก้มตากดมือถือ อยากให้ระวัง ณ จุดนี้ ละลายสามองหน้ามองหลังบ้าง ก่อนที่คุณจะไม่มีโอกาสได้มองอะไรอีกเลย

*เกิดเป็นผู้หญิงนี่ลำบากจริงอะไรจริง ใครว่าผู้ชายลำบากกว่าขอเถียงสุดใจขาดดิ้นค่ะ!

**บางคนอาจจะสงสัยว่าฉันแต่งตัวยังไง ทำไมโรคจิตเบียดบี้ไม่เลิก..ก็ชุดทำงานปกติค่ะ และไม่ต้องกลัวว่าฉันจะคิดไปเองว่าโดนลวนลามเพราะฉันไม่ได้แก่เหี่ยวอะไรอายุ 22 ค่ะวัยกำลังสวย55555

(แต่เดี๋ยวนี้คนแก่ก็ไม่เว้นนะรู้สึก)

พัดชารัดชา
วันจันทร์ เวลา 18:04 น.

http://pantip.com/topic/30750740