เรื่องผีที่ มธ จากประสบการณ์จริง อันน่ากลัว

เรื่่องเริ่มต้นขึ้นม.ธรรมศาสตร์รังสิต นักศึกษาหนุ่มคณะแพทย์ปี2คนหนึ่ง กำลังตกหลุมรัก นักศึกษาสาวคณะวิทยาปี1 ทั้งคู่คบหากันจนเป็นแฟนมาได้ 2ปี

แล้วเรื่องไม่คาดฝันสำหรับหนุ่มนักศึกษาก็เกิดขึ้นโดยนักศึกษาสาวเริ่มเปลี่ยนใจไปสนิทสนมกับเพื่อนนักศึกษาชายคณะวิศวะ นักศึกษาสาวไม่โทรหาไม่มาเจอนักศึกษาหนุ่มแพทย์อีกเลย นศ.หนุ่มแพทย์เลยทนไม่ไหวงัดไม้เด็ดครั้งสุดท้ายออกมาโดยการ เขียนจดหมายบอกนักศึกษาสาวว่า "ถ้าเธอยังรักฉัน มาหาฉันที่ห้องยิมตอน 6 โมงเย็น ไม่งั้นฉันจะตัดนิ้วตัวเองออกวันละนิ้วจนกว่าเธอจะมา"

วันแล้ววันเล่านศ.สาวก็ไม่มานิ้วก้อยถูกตัดเป็นนิ้วแรกตัดไปตัดมาจนนศ.ชายไม่มีนิ้วเหลือแล้ว นศ.ชาย เหนื่อยมากและทรุดโทรมมาก จึงพยุงร่างและนิ้วทั้งสิบของเขาเข้าไปพักหอชาย จากนั้นมาเขาก็ไม่ออกมาจากห้องอีกเลย

มีคนพบศพเขาในห้องในสามวันต่อมา สุดท้ายห้องนั้นก็ถูกปิดเอาไว้ไม่ให้ใครพัก จนแล้ววันหนึ่ง.............

เทอมนี้เป็นเทอมที่มีนศ.มากกว่าปกติเนื่องจากมหาวิทยาลัยเปิดรับนศ.มากขึ้น ห้องพักในหอจึงไม่พอ เป็นเหตุให้นศ.นายหนึ่ง สมมติว่าชื่อ บี ต้องเข้าไปอยูในห้องพักที่ถูกปิดไว้ถึงสองปีเป็นรายแรก

วันแรกของการอยู่ที่ห้องเขามีความสุขมากเพราะห้องสะอาดมากเนื่องจากมีการบูรณะใหม่ เขาหลับตาลงนอนอย่างเป็นสุข จนได้ยินเสียงดังขึ้นในห้อง

"กอก...กอก...กอก..กอก"

เขาไม่ลุกขึ้นมาจากเตียงเพราะคลาดว่าคงเป็นหนูหรือตัวอะไรวิ่งอยู่

วันที่สองเขาก็ยังได้ยินเสียงอยู่แต่ก็ไม่ลุกขึ้นเพราะคิดว่าเป็นหนู

เขาได้ยินเสียงนั้นจนป็นอาทิตย์แล้วมันน่ารำคาญมาก คืนนี้เขาตัดสินใจว่าถ้าได้ยินเสียงอีก เขาจะไปดูที่ต้นตอเสียงให้รู้ว่ามันเป็นตัวอะไร และแล้วเสียงที่ไม่น่าพิศมัยก็เกิดขึ้น....กอก กอก กอก กอก เขาทนไม่ไหวกับเสียงนั้นแล้วลุกขึ้น เสียงนั้นยังดังอยู่เหมือนกับเสียง การเขกโต๊ะ....กอก กอก กอก ต้นเสียงนั้นมาจากลิ้นชักโต๊ะนี่เอง เขาตัดสินใจส่องไฟฉายไปที่โต๊ะ แล้วพร้อมที่จะเปิดลิ้นชัก.... ดูให้รู้ไปเลยว่าเป็นอะไร....ในใจของเขาสั่นไหวมาก เพราะเสียงเหล่านั้ไม่เหมือนกันเสียงหนูที่ควรจะดังสลับกับเสียงร้องของมัน...

แต่เอาเถอะเราทนสงสัยต่อไปไม่ได้แล้ว เขาตัดสินใจชักลิ้นชักอย่างแรง.............ครืดดดดด....!!!!!!!!

ปรากฎภาพที่น่ากลัวออกมา......มือไม่มีนิ้วสีขาวซีดเอื้อมขึ้นมาจนเกือบถึงหน้าของเขา.......เขาตกใจมาก โอ้ แม่เจ้า...เขาถึงกับทำอะไรไม่ถูก แล้วก็มีเสียงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอันแหลมเล็กน่ากลัว. *

>>* 
>>* 
>>* 
>>* 
>>* 
>>*สวัสดีโนบีตะ........เรามารับนายไปเที่ยวอนาคตอ่ะ กว่าจะเปิดลิ้นชักโต้ะได้ตั้งหลายวัน.....เฮ้อเหนื่อยนะเฟ้ย .! ( ที่นั่งพิมพ์ มาตั้งนานเนี่ย )

++++++++++ จบบริบูรณ์ ++++++++++++++++++++++++

อังอังอั่ง โตะเทวดาอิสึคิ โดราเอม่อนฮือ............ 

อ้างอิง  http://bbs.pramool.com/webboard/view.php3?katoo=r464853