เรื่องสยองจากต่างแดน

เรื่อง "The Disney Suicides"

มีอะไรบางอย่างที่น่ากลัวซุกซ่อนอยู่ในดีสนีย์แลนด์ดินแดนแห่งความสุข ว่ากันว่าเป็นสถานที่ดึงดูดในการฆ่าตัวตาย ซึ่งเราได้เห็นข่าวลือเหล่านี้ในอินเทอร์เน็ตบ่อยครั้ง

      มีเรื่องเล่าน่ากลัว ในปี 1999 ในขณะที่นักท่องเที่ยวกำลังนั่งเรือดนตรี หากแต่ระหว่างทางจู่ๆ ไฟฟ้าก็ดับ เครื่องเล่นอยู่ทำงานลง พนักงานได้บอกให้นักท่องเที่ยวออกจากเรือแล้วเดินออกไปข้างนอก และขออภัยในความผิดพลาด เมื่อนักท่องเที่ยวถามสาเหตุที่ไฟดับ แต่คำตอบที่ได้กลับคลุมเครือและนำพนักงานก็นำพวกเขาออกไปข้างนอก ระหว่างนั้นเองนักท่องเที่ยวคนหนึ่งได้ถือกล้องถ่าย และระหว่างที่เงยไปข้างบนนักท่องเที่ยวกับจับภาพหนึ่งที่น่าขนลุกมันคือเด็กที่แขวนคอตนเองห้อยจากคาน มีเรื่องเล่ากันว่าเด็กได้แขวนคอตัวเองในขณะที่ครอบครัวมีความสุขในการนั่งเรือดนตรี โดยไม่รู้ว่าฝันร้ายอยู่เหนือพวกเขา

      แม้เรื่องเล่านี้ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นเรื่องจริง แต่ว่าดีย์นีย์แลนด์มักมีเรื่องน่ากลัวเกี่ยวกับการฆ่าตัวตายเสมอ ดังเช่นข่าวการฆ๋าตัวตายในดีย์นีย์แลนด์ที่ปารีสล่าสุด

เรื่อง "Satan’s Sphinx"

ซาตานลี้ลับ เป็นวีดีโอในตำนานเมืองที่กล่าวกันว่าใครที่ได้ดูจะเกิดอาการจิตตกอย่างรุนแรง ถึงขั้นวิกลจริต ไม่ก็ฆ่าตัวตาย ซึ่งตอนแรกมันได้ทำการอัฟโหลดในอินเทอร์เน็ตในปี 2006 โดยเจ้าหน้าที่ของรัฐเพื่อทดสอบปฏิกริยาของมนุษย์ที่ตอบสนองกับภาพความรุนแรง บ้าวก็ว่าเป็นจิตนาการของใครบางคนที่สร้างขึ้นมาเพื่อลงเว็บ Creepypasta(เว็ปรวมเรื่องสยองหลอนจิตของฝรั่ง และไม่นานที่ปล่อยคลิปก็มีปัญหาวุ่นวายตามมาจนยากที่จะควบคุม
ตำนานเมืองได้พูดถึงวีดีโอซาตานลี้ลับนั้นมีเสียงแหลมสูงทำให้เกิดการระคายเคืองแก่ผู้ชม นอกจากนี้ยังมีภาพเลือดสาด ความตายและการฆาตกรรมปรากฏอย่างต่อเนื่องผ่านหน้าจอ ภาพเปลี่ยนหมุนอย่างรวดเร็วจนไม่สามารถแยกเป็นรายบุคคลได้ และ ณ จุดouhจะได้ยินเสียงและหน้าจอเริ่มกะพริบ คนชมเกิดอาการวิงเวียน แต่ก็ไม่อยากละสายจากภาพวีดีโอ และเมื่อถึงช่วง 3.49 ก็จะทำให้เกิดอาการซึมและนอนไม่หลับ

ต่อมาคลิปนี้เป็นสิ่งต้องห้ามโดยรัฐบาลสหรัฐ และถูกลบจนแกล้งในอินเทอร์เน็ต และไม่มีใครทราบว่าเนื้อหาของวีดีโอนั้นเป็นอย่างไร แต่สิ่งที่รู้คือบางทีภาพทั้งหมดในวีดีโออาจมาจากที่อื่นๆ โดยมีภาพหนึ่งคือเป็นภาพเด็กที่หวาดกลัวถูกจับโดยคนสองคนที่สวมหน้ากากแปลกนั้นมาจากปกอัลบั้มเทป Hellhorse's "Decade of Dust" และยังมีตำนานเมืองอีกเวอร์ชั่นว่ามีบางช่วงจะเห็นตัวเราเองในวีดีโอดังกล่าว จนถึงทุกวันนี้ก็ไม่มีใครทราบว่าจุดประสงค์ของวีดีโอนี้คืออะไร ที่มามันคืออะไรกันแน่ หากใครที่พยายามสืบหาวีดีโอนี้จะถูกจำคุก 50 ปีในคุกที่มีรักษาความปลอดภัยสูงสุด!!

เรื่อง "Tomino Hell"

“โทมิโนะ” หรือ “นรกของโทมิโนะ” เป็นตำนานเมืองญี่ปุ่น ที่เป็นบทกวี ที่ว่ากันว่าใครที่อ่านออกเสียงหรือท่องออกมาดังๆ ตั้งแต่ต้นจนจบจะรู้สึกเกิดอาการป่วยหรือทำร้ายตนเอง อุบัติเหตุ และที่เลวร้ายที่สุดคือตาย คลิปข้างล่างเป็นบทกวีที่ว่า (แต่เป็นโปรแกรมเสียงเพราะไม่มีใครกล้าที่อ่านออกเสียง) แม้ไม่ได้อ่านออกเสียง หรือฟังภาษาญี่ปุ่นไม่ออก แต่ความรู้สึกแล้วมันน่ากลัว จนไม่กล้าจะอ่านออกเสียงตามเลยก็ว่าได้ ที่มาของบทกวีนี้แต่งโดยโยโมตะ อินุฮิโกะที่แต่งเล่าเรื่องราวของโทมิโนะ ที่ตายเพราะโดดเดี่ยวและตกนรก นรกที่มีแต่ความทุกข์ทรมาน และความโดดเดี่ยวมีข่าวลือจากคอมเม้นในยูทูปว่ามีชายคนหนึ่งอ่านออกเสียงบทกวีโทมิโนะ ปรากฏว่าเวลาต่อมาเขาอุบัติเหตุร้ายแรงจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด และนั้นทำให้เขาเชื่อว่าบทกวีโทมิโนะนั้นมีคำสาป

トミノの地獄 tomino no jigoku

姉は血を吐く、妹（いもと）は火吐く、 
ane wa chi wo haku, imoto wa hi haku,

可愛いトミノは宝玉（たま）を吐く。 
kawaii tomino wa tama wo haku.

ひとり地獄に落ちゆくトミノ、 
hitori jigoku ni ochiyuku tomino,

地獄くらやみ花も無き。 
jigoku kurayami hana mo naki.

鞭（むち）で叩くはトミノの姉か、 
muchi de tataku wa tomino no aneka,

鞭の朱総（しゅぶさ）が気にかかる。 
muchi no shubusa ga ki ni kakaru.

叩けや叩きやれ叩かずとても、 
tatake yatataki yare tataka zutotemo,

無間（むげん）地獄はひとつみち。 
mugen jigoku wa hitotsu michi.

暗い地獄へ案内（あない）をたのむ、 
kurai jigoku e anai wo tanomu,

金の羊に、鶯に。 
kane no hitsu ni, uguisu ni.

皮の嚢（ふくろ）にやいくらほど入れよ、 
kawa no fukuro ni yaikura hodoireyo,

無間地獄の旅支度。 
mugen jigoku no tabishitaku.

春が来て候（そろ）林に谿（たに）に、 
haru ga kitesoru hayashi ni tani ni,

暗い地獄谷七曲り。 
kurai jigoku tanina namagari.

籠にや鶯、車にや羊、 
kagoni yauguisu, kuruma ni yahitsuji,

可愛いトミノの眼にや涙。 
kawaii tomino no me niya namida.

啼けよ、鶯、林の雨に 
nakeyo, uguisu, hayashi no ame ni

妹恋しと声かぎり。 
imouto koishi to koe ga giri.

啼けば反響（こだま）が地獄にひびき、 
nakeba kodama ga jigoku ni hibiki,

狐牡丹の花がさく。 
kitsunebotan no hana ga saku.

地獄七山七谿めぐる、 
jigoku nanayama nanatani meguru,

可愛いトミノのひとり旅。 
kawaii tomino no hitoritabi.

地獄ござらばもて来てたもれ、 
jigoku gozarabamo de kitetamore,

針の御山（おやま）の留針（とめばり）を。
hari no oyama no tomebari wo.

赤い留針だてにはささぬ、 
akai tomehari date niwa sasanu,

可愛いトミノのめじるしに。 
kawaii tomino no mejirushini.

"พี่สาวสำรอกเป็นเลือด น้องสาวสำรอกเป็นไฟ
โทมิโนะผู้น่ารักสำรอกเป็นเพชรเลอค่า
โทมิโนะตายอย่างโดดเดี่ยวและตกนรกหมกไหม้
นรก, มืดมิด, ไร้ดอกไม้
นั่นใช่พี่สาวของโทมิโนะหรือเปล่าที่กำลังถูกเฆี่ยนโบย
รอยแผลที่ถูกเฆี่ยนช่างมากมายจนน่ากลัว
เฆี่ยนตีอย่างไม่หยุดยั้ง
เส้นทางไปสู่นรกอันไร้ที่สิ้นสุดมีเพียงทางเดียว
ไถ่ถามเพื่อหาหนทางสู่ความมืดมิดของนรก
จากแกะทองคำและนกไนติงเกล
ในกระเป๋าหนังใบนี้เหลืออยู่เท่าไหร่นะ
เตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางที่ไม่มีวันสิ้นสุดสู่นรก
ใบไม้ผลิมาเยือน อยู่ในป่าลึกและหุบเขา
ทางโค้งเจ็ดทางในหุบเหวมืดมิดแห่งนรก
นกไนติงเกลอยู่ในกรง แกะอยู่บนเกวียณลาก
ในดวงตาสดใสของโทมิโนะคือน้ำตา
ร้องออกมาเถอะ นกไนติงเกล เพื่อป่าไม้และสายฝน
ส่งเสียงออกไปเพื่อน้องสาวอันเป็นที่รัก
เสียงร่ำไห้ของเธอสะท้อนผ่านขุมนรก
และดอกไม้สีเลือดก็บานออกมาจากภูเขาทั้งเจ็ดและขุมนรก
โทมิโนะผู้น่ารักเดินทางตัวคนเดียว
เพื่อต้อนรับเธอสู่นรกแห่งนี้
แสงสลัวจากหนามแหลมคมของภูเขาสูงชัน
ทิ่มแทงจากผิวเนื้อสู่ผิวเนื้อ
ราวกับตัวโทมิโนะ"

คลิปที่ร้องโดยใช้โปรแกรมเสียง

เรื่อง "The Japanese Suicide Film"

เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง และมันมีที่มา ว่ากันว่า วันที่ 10 พฤษภาคม 1932 มีสองคู่รักที่เป็นนักศึกษาญี่ปุนได้ตัดสินใจฆ่าตัวตาย ด้วยการกระโดดลงไปในภูเขาไฟซากะทายามะ (Sakatayama) ต่อมาผู้อำนายการสร้างภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงไฮโนะซูกิ โกโช (Heinosuke Gosho) นำเรื่องของพวกเขาไปสร้างป็นภาพยนตร์ที่ต่อมารู้จักในชื่อ “A Love That Reached Heaven” (Tengoku ni Musubu Koi) จนได้รับความนิยมมากในหมู่วัยรุ่น

แต่อย่างไรก็ตาม ระหว่างที่ฉายภาพยนตร์นั้น ก็มีเรื่องน่ากลัวเกิดขึ้น เมื่อมีคู่รักหลายรายต่างจบชีวิตหลังด้วยการฆ่าตัวตายเลียนแบบดูภาพยนตร์ดังกล่าว ไม่ว่าจะเป็นหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่ดื่มยาพิษในระหว่างฉายภาพยนต์ตอนถึงฉากคู่รักในเรื่องฆ่าตัวตาย ต่อมาก็มีหนุ่มสาวคู่หนึ่งปีนภูเขาไฟซากะทายามะ ในเกาะโอชิมะและกระโดดฆ่าตัวตาย ว่ากันว่าภูเขาไฟแห่งนั้นมีหนุ่มสาวจบชีวิตถึง 944 คน ซึ่งจำนวนนี้เป็นเพียงข่าวลือที่อาจไม่เป็นจริง แต่ก็แสดงให้เห็นว่าบางครั้งภาพยนตร์ก็ส่งผลกระทบต่อจิตใจของคนเหมือนกัน

แถม เรื่อง "เสียงเรียกของแม่"

เด็กหญิงคนหนึ่งกำลังเล่นอยู่ในห้องนอนของตัวเอง เธอได้ยินเสียงเรียกของแม่จากห้องครัว เธอจึงวิ่งลงบันไดไปหาแม่ที่ห้องครัว
ระหว่างที่กำลังวิ่งไปหาแม่เธอที่ห้องครัวอยู่นั้นเอง ประตูของห้องใต้บันไดได้เปิดขึ้น มีมือมาดึงตัวเธอเข้าไปในนั้น นั้นคือแม่ของเธอเอง แม่ของเด็กก็กระซิบกับเด็กเบาๆว่า "อย่าไปที่ห้องครัวนะลูก แม่ก็ได้ยินเหมือนกัน"