ภัยพิบัติ (น่ากลัว) ที่มนุษย์สร้างขึ้นที่กำลังเกิดขึ้นในอนาคตข้างหน้า

          นี่ คือเรื่องราวของภัยพิบัติธรรมชาติล่าสุดที่มนุษย์สร้างขึ้น ที่เราได้แต่รอว่าเมื่อไหร่มันจะเกิดขึ้นในอนาคตเท่านั้น โดยที่เราไม่สามารถแก้ไขได้เลย ทำได้แต่ทำใจและเตรียมพร้อมรับมือเท่านั้น

6. เขื่อนคัมโบส โนวอสกำลังจะแตก

          เขื่อนคัมโบส โนวอส (TheCampos Novos Dam) เป็นเขื่อนในซันตากาตารีนา จังหวัดืทางใต้ของบราซิล ในปี 2006 เขื่อนดังกล่าวได้ถูกมองว่าเป็นเขื่อนประเภทหินถมคอนกรีตดาดหน้า (หรือย่อว่า CFRD) ที่สูงที่สุด กว่า 202 เมตร ความยาว 600 เมตร อย่างไรก็ตามเขื่อนประเภทดังกล่าวมักมีปัญหาการรั่วซึมของน้ำ เนื่องจากวัสดุที่รองรับแผ่นคอนกรีตดาดหน้าเขื่อนเกิดการทรุดตัวหรือยุบตัว จากแรงดันของน้ำ ทำให้เกิดการแตกและการแยกออกของรอยต่างๆ ของแผ่นคอนกรีตด้านหน้า ซึ่งเขื่อนคัมโบส โนวอสก็ กำลังเกิดสภาพดังกล่าวขึ้นเมื่อมีการพบรอยแตกตั้งแต่ปี 2006 (เริ่มสร้างในปี 2001) ซึ่งรอยแตกดังกล่าวขยายใหญ่น่ากลัวมาก อย่างไรก็ตามทางผู้รับผิดชอบก็ได้ออกมายืนยันว่าไม่มีรายงานความเสียหายของ โครงการสร้างเขื่อนนี้แต่อย่างใด

          มันน่ากลัวอย่างไร? โครงการดังกล่าวภายนอกจะดูสวยหรูคือเป็นการก่อสร้างยักษ์ใหฯของบราซิล ใช้เงินทุนกว่า $ 671,000,000 ซึ่งเป็นการร่วมมือพัฒนาระหว่างอเมริกาและบราซิล หากแต่เบื้องหลังกับละเมิดสิทธิมนุษย์ชน เพราะการขับไล่ผู้อยู่อาศัยใกล้เขื่อน รวมไปถึงการจ่ายเงินชดเชยลาช้า การปราบปรามการประท้วงด้วยความรุนแรง ทำให้มีการสืบสวนเรื่องการละเมิดสิทธิมนุษย์ชนในเวลาต่อมา จึงไม่แปลกแต่อย่างใดที่จำเป็นต้องรายงานว่าโครงการคบหน้ามากกว่าบกพร่อง ซึ่งหากเรื่องเขื่อนกำลังจะแตกขึ้นมาล่ะก็ความเสียหายจะอาจเกิดขึ้นจนไม่ สามารถแก้ไขได้

5. อาวุธเคมีที่ทิ้งในทะเล

          หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองระหว่างปี 1946 และปี 1972 หลายประเทศได้กำจัดอาวุธเคมีที่ใช้ในสงครามเหล่านี้ทิ้งลงพื้นทะเล ซึ่งอาวุธเคมีดังกล่าวประกอบด้วยมัสตาร์ส, ลิววิไซด์, ซาริน, และ ตะบูน ซึ่งสารพิษเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นสารหนูจะเป็นอันตรายทันทีเมื่อสัมผัสกับน้ำ ซึ่งสาเหตุที่ใช้วิธีทิ้งลงทะเลนั้นเนื่องมาจากการทำลายอาวุธเคมี ตามอนุสัญญาฯจะเสียค่าใช้จ่ายสูงมาก แม้แต่ประเทศมหาอำนาจ คือ สหรัฐฯ และรัสเซีย เสียค่าใช้จ่ายในการทำลายอาวุธเคมีที่สะสมอยู่ ทั้งสองประเทศรวมกันประมาณ ๒๐ ล้านล้านยูโร โดยค่าใช้จ่ายที่สูงมากนั้นเนื่องจากต้องใช้เทคโนโลยีชั้นสูงในการทำลายสาร เคมีดังกล่าว

          มันน่ากลัวอย่างไร? จากรายงานในปี 2008 พบว่าอาวุธเคมีที่ถูกทิ้งในมหาสมุทรได้รับความสนใจน้อยเมื่อเทียบกับการ กำจัดอาวุธเคมีบนบก นอกจากยังมีรายงานคนทั่วโลกกว่า 500 คนซึ่งเป้ฯชาวประมงได้รับอันตรายจากอาวุธเคมีที่ถูกทิ้งตั้งแต่ปี 1946 ซึ่งสารคดมีดังกล่าวไม่เสื่อมสลายไปเลย โดย สถานที่ที่ทิ้งอาวุธเคมีมากที่สุดไล่ตั้งแต่นอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือ ของญี่ปุ่นที่มีอาวุธเคมีเกยตื้นอยู่ใกล้ชายฝั่งเป็นจำนวนมากซึ่งมักมี รายงานชาวประมงป่วยเพราะสาเหตุดังกล่าวอยู่บ่อยๆ อีกสถานที่คือบริเวณชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นสถานที่ทิ้งอาวุธ เคมีมากที่สุด 

4. เมฆสีน้ำตาลของเอเชีย

          เมฆสีน้ำตาลของเอเชียเป็นเมฆมลพิษที่หนาประมาณ 3 กิโลเมตร ใหญ่กว่ามหาสมุทรอินเดียปกคลุม ปกคลุมทั่วภูมิภาคเอเชียใต้ ตั้งแต่อินเดีย ปากีสถาน ประเทศศรีลังกา ไปจนถึงประเทศอัฟกานิสถาน โดยเมฆดังกล่าวเกิดจากกิจกรรมประชาชนกว่าสองพันล้านคนก่อเอาไว้ เช่น ไฟป่า ไอเสียจากรถยนต์ และโรงงานอุตสาหกรรม การเผาไม้หรือฟืน และมูลวัวตากแห้ง ซึ่งเป็นเชื้อเพลิงที่ใช้ในการหุงต้มในหลายส่วนของเอเชีย ซึ่งกิจกรรมทั้งหมดก่อให้เกิดอนุภาคเล็กๆ เรียกว่าเอลซอร์ส ขึ้นไปชั้นบรรยากาศห่อหุ้มโลกและรวมตัวเป็นเมฆ

          มันน่ากลัวยังไง? มันทำให้เกิดโลกร้อน ลดแสงจากดวงอาทิตย์ที่ส่องมายังโลก และความร้อนดังกล่าวทำให้ธารน้ำแข็งหิมาลัยที่เป็นต้นน้ำสำคัญหลายสายของ เอเชีย ไม่ว่า แม่น้ำคงคา แม่น้ำแยงซี แม่น้ำโขง ละลาย ซึ่งเชื่อว่าอาจไม่มีน้ำแข็งบนเทือกเขาหิมาลัยเหลืออยู่ในอีกราวๆ 30 ปีข้างหน้า และหากละลายแม่น้ำสำคัญเหล่านี้ก็จะหายไป นอกจากนี้ยังทำให้เกิดฝนกรดและการปนเปื้อนในมหาสมุทรส่งผลทำให้คนที่ได้รับ ฝนดังกล่าวเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจและปอดและโรคทางเดินหายใจเรื้อรัง และทำให้เกิดสภาวะอากาศแปรปรวนเกิดน้ำท่วมในประเทศบังคลาเทศ เนปาล และทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย นอกจากนี้ยังเกิดความแห้งแล้งในปากีสถาน

3. มุมไบและกรุงเทพกำลังจะเกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่

          เมือง เป็นส่วนหนึ่งของความสำคัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์ เพราะเราสามารถจัดการอัดคนนับล้านเข้าไปในพื้นที่ไม่กี่ร้อยตารางไมล์ได้โดย ไม่การเกิดการทะเลาะกัน โดยเมืองที่ดีจะต้องมีการบริการสาธารณะที่ดี มีน้ำไหล และขอให้นึกภาพว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมืองเมืองที่มีประชากรหนาแน่นติดอันดับของ โลกอย่างเมืองมุมไบและกรุงเทพฯ ระบบสาธารณะทั้งหมดไม่สามารถใช้ได้เลย อะไรจะเกิดขึ้น เริ่ม จากมุมไบ เมืองแห่งนี้ตั้งอยู่บนริมฝั่งทะเลอาหรับในประเทศอินเดีย ท่ามกลางชายฝั่งที่ทอดยาวกับภูเขาสูงที่ปกคลุมด้วยป่าเขตร้อนชื้นและป่าผลัด ใบ มุมไบมีความสำคัญในฐานะเป็นเมืองท่า และเป็นศูนย์กลางทางการค้า การท่องเที่ยว อย่างไรก็ตามในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเมืองแห่งนี้น้ำท่วมบ่อยครั้ง โดนเฉพาะฤดูมรสุมแทบจะทุกปีโดยเฉพาะพื้นที่ลุ่มต่ำของเมือง เนื่องจากระบบระบายน้ำไม่ดีเท่าที่ควรเพราะการขยายตัวของตัวเมืองทำให้มีการ ปลูกสร้างอาคารขวางทางเดินของน้ำ  ปัญหา ของกรุงเทพก็ไม่แตกต่างกัน กรุงเทพฯ เป็นศูนย์รวมประชากรที่สำคัญที่สุดของประเทศไทย แต่เมืองแห่งนี้ประสบน้ำท่วมบ่อยครั้งเมื่อมีปริมาณน้ำฝนและน้ำเหนือหลากลง มา อันเนื่องจากระบบระบายน้ำไม่ดีเท่าที่ควร พื้นที่กรุงเทพพื้นที่ลุ่มต่ำ และจากการสำรวจยังพบว่าพื้นที่เขตกรุงเทพฯ มีการทรุดตัวเพราะการนำน้ำใต้ดินมาใช้ประโยคจนทำให้พื้นที่เป็นแอ่งกระทะจน กลายเป็นอุปสรรค์ในการระบายน้ำ

          มันน่ากลัวยังไง? มีการคาดการณ์ไว้ว่าในอนาคตเมืองมุมไบและกรุงเทพอาจจมอยู่ใต้บาดาลในอนาคต หากไม่มีการแก้ไขปัญหาเอาไว้แต่เนิ่นๆ

2. ประเทศตูวาลูกำลังหายไปจากแผนที่โลก?

          คุณรู้จักประเทศตูวาลูหรือไม่? ประเทศ ตูวาลู เป็นเกาะเล็กๆ (8 เกาะ) ที่ตั้งอยู่ในตอนใต้ของมหสวมุทรแปซิฟิกอยู่กึ่งกลางระหว่างประเทศออสเตรเลีย และฮาวาย เป็นประเทศอิสระและประชากรน้อยที่สุดในโลก อย่างไรก็ตามตูวาลูยังประสบปัญหาภัยธรรมชาติบ่อยครั้ง และในอนาคตเกาะเหล่านี้จะหายไปจากพื้นที่โลก อันเนื่องจากปัญหาถ้าระดับน้ำทะเลเพิ่มสูงขึ้น ลมกรรโชก พายุไซโคลนรุนแรง อุทกภัย และการกัดเซาะชายฝั่ง ซึ่งเกิดมาจากผลกระทบสภาวะโลกร้อนในระดับรุนแรง ซึ่งคาดการณ์ว่าประเทศตูวาลูจะโดนน้ำทะเลกลืนหายในอีก 50 ปีข้างหน้า ซึ่งไม่สามารถแก้ไขได้เลย ทำได้แค่อพยพชาวตูวาลูเข้าในประเทศนิวซีแลนด์เท่านั้น

          มันน่ากลัวยังไง? เกาะ สวรรค์จากหายไปจากพื้นที่โลก ทั้งที่จากสถิตแล้วชาวเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกปล่อยก๊าซเรือนกระจก (ต้นตอโลกร้อน) น้อยที่สุดในโลก คิดเพียง 0.06 เปอร์เซ็นต์ของทั้งหมด แต่พวกเขาก็รับผลกรรมของชาวโลกเต็มๆ และสิ่งที่พวกเขาได้รับคือคำพูดปลอบใจนานาๆ ประเทศ บอกว่าจะแก้ปัญหาโลกร้อนๆ (ทั้งๆ ที่มันเป็นไปไม่ได้เลย) ที่สวยหรูโดยไม่คิดจะช่วยเหลือพวกเขาแม้แต่น้อย....

1. โรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์เชอร์โนเบิลและคาชิวาซากิ คาริวะ

           เชอร์โนเบิลดูเหมือนจะเป็นข่าวเก่า แต่กระนั้นมันยังคงเป็นภัยพิบัติของมนุษย์ที่ยังน่ากลัวและน่าสยดสยองอย่าง ไม่เสื่อมคลาย ย้อนกลับไปในปี 1986 ที่โรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์เชอร์โนบิลได้เกิดการระเบิดขึ้นผลการระเบิดทำ ให้เกิดขี้เถ้าปนเปื้อนกัมมันตภาพรังสีพวยพุ่งขึ้นสู่บรรยากาศ ปกคลุมทางตะวันตกของสหภาพโซเวียต ยุโรปตะวันออก ยุโรปตะวันตก ยุโรปเหนือ ทางการยูเครน เบลารุส และรัสเซีย ต้องอพยพประชากรมากกว่า 336,000 คน ออกจากพื้นที่อย่างฉุกเฉิน เหตุการณ์ครั้งนั้นมีผู้เสียชีวิตมากมาย หลังจากนั้นภายในรัศมีกว่า 150 กิโลเมตร กลายเป็นสถานที่รกร้างไม่มีคนอาศัยอยู่ทันทีเพราะว่ามีแต่กัมมันตภาพรังสี 

เชอร์ โนเบิลนั้นอาจเป็นอุบัติโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ระเบิดที่รุนแรงที่สุดที่ เคยเกิดขึ้นบนโลกใบนี้ยาวนานหลายศตวรรษ อย่างไรก็ตามในไม่กี่ปีที่ผ่านมาได้มีโรงไฟฟ้านิวเคลียร์แห่งหนึ่ง เกือบ(หรือกำลังจะเกิด)จะทำลายสถิตเชอร์เนเบิลได้สำเร็จ

ในปี 2011 รัฐบาลญี่ปุ่นได้สั่งปิดกิจการโรงไฟฟ้าพลังนิวเคลียร์คาชิวาซากิ คาริวะ จังหวัดฟูกุชิมา ซึ่งเป็นโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก หลังจากเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ของญี่ปุ่น 6.8 ริกเตอร์ ซึ่งทำให้เกิดแนวแตกของเปลือกโลกพาดผ่านตำแหน่งที่ตั้งของโรงงานไฟฟ้า นิวเคลียร์นี้พอดี ซึ่งมันทำให้กัมมันตภาพรังสีรั่วสู่ภายนอก ซึ่งหลายฝ่ายไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้นเพราะการออกแบบโรงไฟฟ้าดังกล่าวไม่ ได้แก้ปัญหานี้อีกทั้งการคำนวนไม่รัดคุมเพราะโรงไฟฟ้าถูกออกแบบต้านทานแรง แผ่นดินไหวเพียง 6.5 ริกเตอร์เท่านั้น ส่งผลทำให้เกิดปัญหาตามมาในที่สุด 

          มันน่ากลัวยังไง?แม้ ว่าหลายฝ่ายจะมาออกมาบอกว่าจะมีการแก้ปัญหาสำเร็จแล้วก็ตาม แต่กระนั้นก็ยังวางใจไม่ได้ และที่น่ากลัวที่สุดคือหลังจากเกิดเหตุดังกล่าวญี่ปุ่นได้ออกปากว่าจะใช้ พลังงานทดแทน (ฯมันและก๊าซ) แต่ยังไม่ทิ้งโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์ เพราะเขาจะสร้างแบบนับหนึ่งใหม่ ซึ่งเชื่อว่าอนาคตข้างหน้าอาจเกิดเหตุการณ์แบบนี้ซ้ำรอยหากไม่มีการป้องกัน รัดกุมที่ดีพอ และอาจเกิดเรื่องร้ายแรงยิ่งกว่าเชอร์โนเบิลก็เป็นได้

อ้างอิง http://www.cracked.com/article_18396_6-man-made-natural-disasters-just-waiting-to-happen_p2.html

ซ้ำขออภัย ผ่านได้เลย