ผู้ต้องหาคดีข่มขืน เลือกเหยื่ออย่างไร

บทคัดย่องานวิจัย
ปัจจัยแรกหรือมูลเหตุจูงใจให้ตัดสินใจข่มขืน

โดยนางสาวอลิสา แสงขำ นักศึกษาปริญญาโทคณะนิติศาลตร์ (อาชญวิทยา)

ซึ่งเป็นการเก็บข้อมูลจากนักโทษข้อหาข่มขืนจากคุกบางขวางและลาดยาว
จำนวน 100 คน



- 90% เลือกผู้หญิงผมยาว
คือหางเปีย หางม้า ปล่อยตามธรรมชาติ เพราะกระชากจากข้างหลังได้ง่าย



- 87.5% เลือกผู้หญิงที่สวมเสื้อผ้าถอดง่าย
(แต่หากพบผู้หญิงถูกใจแต่สวมเสื้อผ้าที่ต้องใช้เวลาถอดนาน
เขาจะกลับมาดักรอเป็นครั้งที่สองพร้อมกรรไกรหรือคัตเตอร์)



- 84% เลือกผู้หญิงที่เดินไปด้วยคุยโทรศัพท์ไปด้วย
หรืออ่านการ์ตูนหรือหนังสืออื่นขณะเดิน


- 95.90% เลือกผู้หญิงที่เดินทางไปไหนมาไหนเวลากลางคืน
เพราะผู้ชายส่วนใหญ่มีประสบการณ์ทางเพศครั้งแรกตอนกลางคืนโดยไม่คำนึงว่าต้องเป็นผู้หญิงสวยหรือหุ่นดี


ขอให้มีเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งก็พอ(มีนักโทษบางขวางคนหนึ่งให้ข้อมูลว่า
หากเวลานั้นเป็นเวลาที่เขาต้องการปลดปล่อยแล้วเขาไม่เลือกว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย
วัว ควาย)



- 99% เลือกผู้หญิงที่เดินทางคนเดียว
(มีนักโทษบางขวางคนหนึ่งทำทีเป็นวินมอเตอร์ไซค์
รับผู้หญิงคนที่ถูกใจจากกลุ่มเพื่อนของเธอที่เดินด้วยกันไปข่มขืน)



- 80% สามารถข่มขืนได้ในการกระทำครั้งแรก
โดยใช้อุปกรณ์ที่อยู่ในผู้หญิงนั่นเองเป็นอุปกรณ์ช่วยประกอบการกระทำผิด

เช่น เข็มขัด ลูกกุญแจ
กระจกส่องหน้า(ต้องทุบให้แตกเป็นแหลมคมก่อน)



- 70%
>เลิกล้มความตั้งใจหากผู้หญิงคนนั้นจ้องหน้าเขาแล้วเริ่มต้นสนทนาสั้นๆ
กับเขาก่อนขณะที่เขาเข้าประชิดตัว เช่น
โทษค่ะ กี่โมงแล้ว