ผ่านท่าเตียน..ทำให้นึกถึงเพลงแม่ค้าตาคม ของคุณศรคีรี ศรีประจวบ

        เป็นเพลงๆเพลงหนึ่งที่ผมฟังทีไรก็ทำให้เห็นมโนภาพได้อย่างชัดเจน และก็ไม่เคยรู้ว่าบ้านแพน และตลาดท่าเตือนอยู่ตรงไหน จนกระทั่งเมื่อได้มีโอกาสข้ามไปยังโรงพยาบาลศิริราชเป็นครั้งที่ ๒ เพื่อไปถวายพระพรพระเจ้าอยู่หัว ขากลับผ่านมาเห็นตลาดผักผลไม้ท่าเตือน ผมก็นึกว่าน่าจะใช่ตลาดที่อยู่ในเพลง" แม่ค้าตาคม" ของคุณศรคีรี ศรีประจวบ..เพลงนี้มีมาตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๕๑๔ แม้มีนักร้องและศิลปินมากมายนำเพลงนี้ไปร้องใหม่ แต่มนเสน่ห์ของเพลงก้ไม่ไพเราะเท่ากับของเดิม...นักร้องสมัยก่อนร้องเพลงออก มาจากความรู้สึก ไม่มีเครื่องช่วยเพิ่มเสียงเหมือนในปัจจุบัน ฉะนั้นอรรถรสของเสียงที่ออกมาจึงต่างกัน อันนี้คงแล้วแต่ความชอบกระมัง...เนื้อเพลงทำให้เห็นภาพผู้ชายที่คอยเฝ้ามอง แม่ค้าสาวอย่างบริสุทธิ์ใจ หากเป็นในยุคปัจจุบันก็คงจะไม่เห็นภาพของคนที่ไปนั่งคอยอยู่อย่างนั้น เพราะการสื่อสารที่ทันสมัย และผลไม้ที่แม่ค้าสาวมาซื้อก็คงจะขับรถกระบะไปซื้อตามห้างอย่างสะดวก..และคง จะมีมากกว่าลำใย แงะ ส้ม อีกทั้งอีกขนมที่มีมากมายในถุงพลาสติกที่ผสมสารกันบูด และสารเพิ่มเบาหวานอีกหลานขนานตามยุคสมัย

ขอพระองค์ ทรงพระเจิญ

กรุงเทพฯ เมืองหลวงไทย น่าเที่ยวที่สุดในอาซี่ยน...ยืนยัน

......

ฝั่งท่าเตียน

ภาพอดีตตรงท่าเตียน..เพิ่งรู้ว่ามีรถรางด้วย

คนไทยไม่ว่ายุคสมัยใด ก็มีความรักในองค์พระมหากษัตริย์เสมอมา

อดีตเมืองหลวง...ขอบคุณ ๓ ภาพข้างบนจากอินเตอร์เน็ต

ฟังทีไร ....ไพเราะจับใจทุกที..ศรคีรี ศรีประจวบ