การผจญภัยของผม เก็บตกจากแมชการแข่งขันฟุตบอล ASEAN Cup 2014 ระหว่างทีมชาติไทย VS ทีมชาติมาเลเซีย

การผจญภัยของผม เก็บตกจากแมชการแข่งขันฟุตบอล ASEAN Cup 2014 ระหว่างทีมชาติไทย VS ทีมชาติมาเลเซีย เมื่อคืนนี้ ที่สนามบูกิต จาลีล กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย

ผมขออนุญาติใช้พื้นที่นี้เล่าเรื่องการผจญภัยของผมเมื่อคืน ที่สนามแข่งนะครับ หลายคนคงยังไม่ทราบว่า เมื่อคืนนี้มีคนไทยกลุ่มหนึ่ง ประมาณ 4 คนที่ไม่มีโอกาสไปนั่งเชียร์ร่วมกับพวกเราที่ชั้น 2 เนื่องจากหาทางขึ้นไม่เจอ และด้วยการที่ผมกว่าจะเดินทางมาถึง ก็เกือบจะแข่งแล้ว ซึ่งผมก็เป็นหนึ่งในคนไทยกลุ่มนี้ครับ เดินขึ้นเดินลงอยู่หลายรอบ ก็หาทางเข้าไม่เจอ และตากล้องของช่องที่มาด้วยก็ไม่มีบัตรสำหรับสื่อฯ ด้วย เลยเข้าไปโซนสื่อมวลชนไม่ได้ จะทิ้งให้เค้าอยู่คนเดียวก็ไม่ได้ด้วย ผมเลยเดินไปหาเจ้าหน้าที่ รปภ.ของมาเลฯ เพื่อถามว่าไทยโซนอยู่ตรงไหน เจ้าหน้าที่ก็พาผมไปไม่ถูกอีก เวรกรรม!! สุดท้ายเค้าก็เลยจัดโซน VIP สุดๆ ชั้น 1 ผมก็ถามว่า มาเลเซียโซยใช้มั้ย เค้าตอบ "ใช่" โอ้ว!! ผมต้องนั่งรวมกับกองเชียร์มาเลฯ นับพันคน พระเจ้า!!!!! ตอนแรกกลัวมาก เพราะถ้าหากเกิดอะไรขึ้นมานี่ พวกผมเละครับ ทีนี้ไม่มีทางเลือก ในสนามก็จะแข่งแล้ว สุดท้ายเข้าๆ เอาไงเอากันวะ

แต่...แค่การเข้าไปก็ยากแล้ว เนื่องจากตรงทางเข้ามาแฟนบอลชาวมาเลฯ ที่คิดว่าคงไม่มีตั๋ว มายืนรอกันหน้าประตูเป็นร้อย ตะโกนเสียงโหวกเหวกโวยวาย พร้อมจะพังรั้วสนามเข้าไปให้ได้ บางคนปีนรั้ว ลอดช่องเล็กๆ เข้าไป โคตรชุลมุนครับ ด้านเจ้าหน้าที่ประมา 6 คน บอกว่าเค้าจะพาเราฝ่าเข้าไป เค้ายืนล้อมพวกผม แน่น ลองนึกสภาพตอนที่ดารา หรือเซเลป ที่มีการ์ดรอบตัวแล้วพาเดินเข้าไป นั่นละครับมันคือแบบนั้นเลย กว่าจะพาผม 4 คนแหวกมาได้ใช้เวลานานมาก พออยู่ในสนามแล้ว มองไปรอบๆ ไม่มีคนไทยเลย มาเลล้วนๆ ใจไม่ดีละ รู้มั้ยว่าตอนเค้ายิงเข้าแต่ละลูกๆ อารมณ์เชียร์มันรุนแรงและกดดันสุดๆ เรา 4 คนได้แต่ปรบมือแล้วก็ยิ้มให้ 555+ สุดท้ายผมก็เลยต้องสร้างความสัมพันธ์ระหว่างผมกับชาวมาเลฯ ทักทายยิ้ม จับมือ พูดคุย ชมทีมเค้าว่าเก่ง สุดยอด ซึ่งมันทำให้บรรยากาศผ่อนคลายขึ้น พอเค้าเห็นพวกเราเป็นคนไทย ทีนี้กลายเป็นเดือนในหมู่ดาวเลยครับ ขอถ่ายรูปผมกันจนแทบไม่ได้นั่ง และแล้ววินาทีสำคัญก็มาถึง เมื่อประตูแรกของทีมชาติไทยปรากฎ ผมและเพื่อนๆ กระโดดขึ้นเฮแบบลืมตัวเลยครับ 5555+ คนมาเลฯ หัวเราะชอบใจใหญ่ แถมจับมือยินดีกับพวกผมด้วย จากที่กลัวๆ อยู่ความกลัวหายไปเลยครับ พอจบเกมเราชนะ ทุกคนเดินมาจับมือ โอบกอด ชื่นชม ทีมของพวกเราว่าสุดยอด สมควรได้แชมป์ ผมก็ชมว่า เกมวันนี้ ทั้งทีมมาเลฯ ทั้งกองเชียร์ของคุณมันสุดยอดที่สุด ผมชื่นชมสปีริต ของกองเชียร์ ที่มันช่างมหัศจรรย์สุดๆ ที่คนเรือนแสนสามารถทำในสิ่งเดียวกันได้ ชมเสร็จก็ถ่ายรูปอีกครั้ง ก่อนแยกย้ายกัน