ความรักของเลสเบี้ยน...ความเจ็บปวดที่งดงาม

ฉันรักผู้หญิง นอนกับผู้หญิงทำให้ฉันมีความสุข การนอนกับผู้ชายมักจะแย่มากกว่าดีในประสบการณ์ที่ผ่านมา และแน่ๆ ฉันรู้ว่าฉันอยากอยู่กับผู้หญิง ใช้ชีวิตประจำวันกับผู้หญิง ได้กลิ่นผู้หญิง สัมผัสผิวของผู้หญิง และ รับฟังความคิดเห็น รวมถึงความรู้สึกทั้งหลายแหล่ของเธอ ฉันมีพื้นที่มากพอที่จะทำสิ่งเหล่านี้ แต่สำหรับผู้ชาย ฉันไม่มี ฉันคับแคบเกินกว่าแม้จะฟัง แลกเเปลี่ยนการสนทนา หรือ กินข้าวด้วย

คุณคิดว่าทำไมฉันถึงฝันแบบนี้ หรือคุณคิดว่ายังไง… กับเลสเบี้ยนที่ฝันถึงการนอนกับผู้ชาย แล้วรู้สึกตื่นเต้น….

border: 0px; font-family: Lato, sans-serif; margin: 0px 0px 24px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color:

ความรักแบบนี้ทรมานเหลือเกิน เรารักกับแฟนเรามานานจะครบ 3 ปี ในขณะที่เรียนมหาวิทยาลัย เราเป็นฝ่ายไปจีบเขาก่อนความรักของเราดำเนินไปเรื่อยๆจนกระทั่งแฟนเราเรียนจบ เราอ่อนกว่าแฟน 2 ปีเราจึงจบช้ากว่าแฟนเราหลังจากจบต้องไปรับราชการที่ต่างจังหวัดที่บ้านเกิดของเขาอยู่กับครอบครัวที่่บ้านเขามีหน้าตาพอสมควรที่บ้านรับราชการแล้วเขาก็เป็นพี่สาวคนโต

หลังจากที่เราห่างกันไกล มันเป็นความรู้สึกที่ทรมานมากจริงๆในเมื่อเรามองไม่เห็นทางที่เราสามารถจะอยู่ด้วยกันได้เลย เราจึงตัดสินใจที่จะเลิกกับเขายุติความสัมพันธ์ไว้แค่พี่น้องกัน ครอบครัวเขาเอ็นดูเรามาก และชื่นชมเราแม่ของแฟนเราเคยพูดเล่นๆกับเราว่าอยากให้เรามาเป็นลูกสะใภ้ แฟนเรามีน้องชายอายุอ่อนกว่าเราไม่กี่ปี ครอบครัวเขาเอ็นดูเรามากแต่ไม่ทราบความสัมพันธ์ของเรากับแฟน พอเขาจบเราจึงสร้างเรื่องว่าเรามีคนอื่น ไม่โทรหา เขาโทรมาเราก็ตัดสายทิ้ง เราทรมานมากกับความรู้สึกแบบนี้ วันนี้เขาคุยเฟสกับเราว่าเขาจะหมั้น

ครั้งแรกที่เราได้ยินเราอึ้งเลยโทรไปหาเขา เราถามเขาว่าทำไมถึงหมั้นรักผช.คนนั้นหรอ เขาก็ตอบเรามาว่าไม่รู้ ผู้ชายคนนี้เป็นพี่ชายเพื่อนสนิทแฟนเราซึ่งผช.คนนี้โทรมาหาแฟนเราหลายครั้งตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเขาจะเล่าให้เราฟังตลอด บางครั้งก็ให้เรารับสาย ฐานะที่บ้านฝ่ายช.โอเค เราเลยถามว่าไม่รู้ได้ไง แล้วแม่ว่าไง เขาบอกเราว่าแม่เขาให้เขาตัดสินใจเอง เราเลยถามเขาอีกครั้งว่าชอบผช.คนนั้นหรือเปล่า เขาก็ตอบไม่รู้ จนสุดท้ายเขาก็ตอบเราว่า เพราะเราไม่สนใจเขา ไม่โทรหา ไม่พูดกับเขาๆถึงจะหมั้น ด้วยความที่เราโมโหเลยตอบกลับไปว่า

ถ้าคิดได้แค่นี้ก็ชีวิตใครชีวิตมัน เราไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน รู้แต่เรารักเขาแต่เราไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้เราเคยขอร้องให้เขามาอยู่กทม.มาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ด้วยกันแต่เขาก็ทำไม่ได้ เขาเลือกที่จะอยู่ที่บ้าน เขาบอกว่าถ้าเราเป็นผช.เขาจะแต่งงานมีลูกอยู่กับเรา แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ในเมื่อเราทั้งคู่ต่างเป็นญ ตอนนี้เราได้แต่ทำใจยอมรับในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่ไม่ว่าจะนานแค่ไหนขอให้เขารับรู้ไว้ว่าเขาจะเป็นญคนสุดท้ายที่เราจะรัก