HIVฝันร้ายจากคนเจ้าชู้

เรื่องราวในชีวิตของดิฉัน เป็นฝันร้าย ที่อีกไม่นาน ก็คงจะจบลง พร้อมกับ ลมหายใจสุดท้ายของดิฉันเรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็นฝันร้ายในชีวิต ที่ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาพบกับ ชะตากรรมแบบนี้ เมื่อก่อนคิดว่าเรื่อง โรค เอดส์ เป็นเรื่องไกล ตัวแต่ในความเป็นจริง ชีวิต ดิฉัน และ ครอบครัว ดิฉัน ต้องมาพังพินาศ เพราะโรคนี้ ดิฉัน เอง คงเหลือเวลาอยู่ในโลกนี้ได้อีกไม่นาน ในช่วงเวลา สุดท้ายสุดที่อยากทำคือ ถ่ายทอด ฝันร้ายที่ ตนได้รับให้คนอื่นๆได้รับ รู้ข้อมูล เพื่อที่จะไม่ต้องมาพบ กับฝันร้าย แบบ ดิฉัน อีก

ขอเล่าย้อนหลังไป สักนิด ดิฉันเอง เป็นคนที่ค่อนข้างมี ฐานะ มีการศึกษา ที่ดี มีหน้ามีตาทางสังคม ดิฉันได้ รู้จักกับ สามีดิฉัน เมื่อ ห้าปีที่แล้วเรารู้จักกัน โดยบังเอิญ เขาเข้ามาจีบ ด้วยการที่เขาเป็นคน เจ้าชู้คารม ดี เขาก็จีบ ดิ ฉัน ติดได้คบเป็นแฟนกัน และ ได้แต่งงาน ใช้ชีวิตด้วยกัน ตอนที่ดิฉันรู้ตัวเองว่ารักเขา ตอนที่คบเป็นแฟนกันทั้งๆที่ ดิฉันก็รู้ว่าเขาเป็นคนเจ้าชู้ ใครหลายคนก็เคย เตือนว่าระวังอย่ารัก คนเจ้าชู้ แล้ว จะเสียใจ แต่ด้วยความรักที่ดิฉัน มีต่อเขา และคิดว่าจะทุ่มความ

รักให้เขามากๆ เพื่อจะให้เขารัก ดิฉันได้เป็น หนึ่งเดียวในใจเป็นความคิดแบบเด็กๆที่ความรักเข้าตา แม้แต่แม่ดิฉัน เตือนดิฉันก็ไม่ยอมฟังเคยมีผู้หญิงคนนึงที่เป็นแฟนเขาโทรมาบอกกับฉันเองว่าระวังจะเสียใจ แต่ดิฉัน เชื่อมั่นในความรัก และคิดว่าจะเปลี่ยนเขาได้ ส่วนเขาเองก็ กล้า สาบานต่อหน้าพระ ว่าจะไม่เจ้าชู้ จนดิฉัน ตัดสินใจแต่งงานกับเขา สามเดือนก่อนแต่งงานกันเขาทำตัวดีมาก ไม่เจ้าชู้ จนพอหลังแต่งงานผ่านไปสักระยะนึง ความจริงต่างๆ ก็เริ่มปรากฏ เขาเป็นอย่างที่ทุกคนเตือนจริงๆ อยู่กันไปสักพัก เขาก็เริ่ม ออกลายเจ้าชู้ อีก บางคืนไม่ยอมกลับบ้าน ดิฉันจับโกหกเขาได้ว่าไปมีอะไรกับหญิงอื่น แต่ก็ให้อภัยเขา ตอนนั้นดิฉัน น้ำตาไหลพรากได้แต่นึกถึงคำ หวังดี ที่ทุกคนเคยเตือน ตอนนี้มันเป็นจริงแล้ว เขาไม่ทำตามคำที่พูดไว้ ดิฉันก็ปลอบตนเอง คิดว่าจะมี ปาฏิหาริย์ทำให้เขากลับใจดิฉัน นอนร้องไห้ทุกคืน

แต่แล้วฝันร้ายก็เริ่มเข้ามาเยือน พ่อเขาประสบอุบัติเหตุ ต้องการเลือดด่วน เพราะต้องผ่าตัด เขาเองก็ไปที่ โรงพยาบาล เพื่อบริจาคเลือดให้พ่อ แต่หลังการตรวจเลือด ทางโรงพยาบาล ปฎิเสธ เลือดของเขา ตอนแรก ดิฉัน คิดว่า คงเป็น เพราะเขาดื่มสุรา มากทำให้คุณภาพ เลือดไม่ดี สามีดิฉัน ก็เข้าไปคุยกับแพทย์พอออกจากห้องหมอ ดิฉันสังเกตเห็นเขาหน้าซีด คอตกมือสั่น เดินออกมาจากห้อง ตาเขาแดงมีน้ำตาคลอ เขามาคุกเข่าร้องไห้ต่อหน้า ดิฉัน บอกเขาขอโทษ ดิฉันก็ตกใจ ไม่รู้ว้าเกิดอะไรขึ้น ปลอบใจเขานานมาก เขากุมมือดิฉันไว้แน่น เขาขอโทษ ดิฉันอีก สุดท้ายเขาก็ บอกดิฉันด้วย น้ำเสียงสั่นเครือว่า ที่หมอไม่รับเลือดของเขาเพราะเขามีเลือดเป็น บวก และมีเชื้อ HIV อยู่ในเลือด ดิฉันไม่เชื่อ ดิฉันให้ที่โรงพยาบาลอื่นตรวจเลือดซ้ำอีกครั้ง ผลก็ออกมาแบบ เดิมคือมีเชื้อ เอดส์ หมอแนะนำให้ดิฉันตรวจเลือดด้วยดิฉันจึงตัดสินใจ ให้ หมอตรวจเลือด ดิฉัน และก็ได้พบกับสิ่งที่ไม่คาดคิด หมอแสดงความเสียใจกับดิฉันอีกคน หมอ บอก ภรรยาคุณก็มีเชื้อ AIDS ด้วยมันเป็นประโยคที่ทิ่มเข้าไปกลางใจของดิฉัน ตัวเราชา หูอื้อไปหมด คิดว่าอยู่ในความฝัน มันไม่จริงมันต้องไม่จริง สามีดิฉัน เขากราบเท้าขอโทษที่เขานำโรคร้ายนี้มาติด ดิฉัน ดิฉันเหมือนตกนรกทั้งเป็น ได้แต่นอนร้องไห้ ไม่คิดว่า ตัวเองที่มีอนาคตจะต้องมาจบ ชีวิต แบบนี้สงสารที่สุดคือลูกที่อยู่ในท้องที่ เขาต้องมารับกรรมนี้ด้วย ดิฉันพูดไม่ออก ไม่มีคำพูด บางทีเครียด อยากฆ่าตัวตาย เพราะยอมรับสภาพที่เกิดขึ้นไม่ได้ ไม่คิดว่า คนที่มีอนาคต อย่างเราต้องมาเจอชะตากรรมแบบนี้ ทำไม ทำไม ทำไม ยิ่งคิดยิ่งร้องไห้ จนต้องกินยาระงับประสาท พอดิฉันเริ่มทำใจได้ ก็ได้แต่คิดทบทวนว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรา ทำไมต้องมาเจอสิ่งที่เลวร้ายอย่างนี้ ต้องมารับกรรมกับสิ่งไม่ได้ทำ แต่ สิ่งที่ดิฉันเสียใจ ที่สุดคือ พ่อแม่ และ ครอบครัวดิฉัน ที่มีหน้ามีตา ต้องมารับกรรมนี้ด้วย ต้องอับอายสังคม ที่ลูกสาวตัวเองต้องตาย เพราะโรคเอดส์ เขาต้องอับอายด้วย ดิฉัน ยังไม่กล้าบอกท่านเลย นอนคิด นอนร้องไห้ยิ่งคิดยิ่งฟุ้งซ่าน ได้แต่ร้องไห้

ดิฉันทบทวนสติครั้งสุดท้ายว่าเพราะอะไรทำไมเราต้องเจอชะตากรรมแบบนี้ สรุปที่ดิฉันเป็นอย่างนี้เพราะการที่ดิฉันรักคนเจ้าชู้และเชื่อมั่นในรักทำให้ต้องมาพบ ชะตากรรมแบบนี้ ทั้งๆที่ตอนนั้นก็มีคนมารักดิฉันหลายคน ดิฉันกลับไม่เลือก ดิฉันเลือกคนคนนี้ ทำไม ทำไม และ ทำไม ดิฉันเลยใช้เวลาช่วงสุดท้ายของชีวิต เขียนเรื่องนี้ขึ้น เพื่อเตือนสติให้คนอื่นได้อ่านหวังว่าจะเป็น อานิสงค์เป็นบุญที่ทำให้ดิฉันจากโลกนี้ไปอย่างสงบ ถ้าใครกำลังคบคนเจ้าชู้และ กำลังจะใช้ชีวิตกับ คนพวกนี้ ระวังให้ดี จะได้ไม่ต้องมาเจอชะตากรรมแบบดิฉัน ดิฉันมีเรื่องจะบอก เพียงเท่านี้

 ปล. ตอนที่คุณอ่านบทความนี้คิดว่าวิญญาณ ดิฉันคงจากไปอย่างสงบ

ราตรีรัตน์