เชื่อไหมว่าฉันคลอดลูกเองที่บ้าน

คุณแม่ท่านหนึ่งแชร์ประสบการณ์คลอดลูกเองที่บ้านให้กับคุณผู้อ่านของเรา อยากรู้ว่าการคลอดลูกเองเป็นอย่างไร ต้องทำอย่างไร เผื่อว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้กับคุณ อ่านต่อเลยค่ะ

เจ็บท้องเตือนตอนเช้า: การซ้อมหดรัดตัวของมดลูก

ตอนตีสี่ครึ่งของเช้าวันหนึ่งก่อนกำหนดคลอด 3 อาทิตย์ ฉันกรู้สึกปวดท้องจากการบีบตัวของมดลูกเป็นครั้งที่ 125 ถ้าฉันจำไม่ผิดนะคะ จู่ ๆ ฉันรู้สึกปวดท้องเหมือนท้องเสียอย่างรุนแรง…

ฉันก็รีบวิ่งไปห้องน้ำ นั่งอยู่นานมาก แต่ก็ไม่ถ่าย ฉันก็เลยตัดสินใจเดินออกมาจากห้องน้ำ ทันใดนั้นเอง จู่ ๆ ฉันก็ปวดท้องจี๊ดขึ้นมาทันที แต่มดลูกไม่ได้บีบตัวเหมือนครั้งก่อนที่ฉันเคยรู้สึก มันบีบตัวจนทำให้ฉันปวดท้องถี่ขึ้นทุก ๆ 5 นาที ฉันเลยรีบโทรศัพท์ไปที่โรงพยาบาลที่ฉันฝากท้อง เจ้าหน้าที่ได้ยินเสียงที่ฉันพยายามพูดระหว่างที่มดลูกบีบตัว เธอรีบตะโกนบอกฉันว่า “รีบลุกออกมาจากห้องน้ำเดี๋ยวนี้เลยค่ะ คุณกำลังจะคลอดลูกแล้ว”

คลอดลูก

เจ้าหน้าที่คอยบอกว่าฉันต้องเตรียมตัวอย่างไรบ้างเพื่อคลอดลูกฉุกเฉินที่บ้าน

“เตรียมผ้าขนหนูไว้เช็ดตัวลูกให้สะอาด จากนั้นเตรียมตัวคลอดในท่าที่คุณรู้สึกว่าสบายที่สุด (ท่าที่ฉันว่าสบายที่สุดคือ ท่าคุกเข่า” ให้แม่สามีมาช่วยรับเด็กที่คุณเบ่งคลอด (เพราะตอนนั้นสามีของฉันยังทำงานอยู่เลย) แล้วรอทีมแพทย์และรถพยาบาลไปที่บ้านนะคะ” เจ้าหน้าที่บอกฉัน

ฉันเลยตะโกนเรียกลูกชายคนโตที่ยังนอนอยู่ให้ช่วยเรียกคุณย่าที่กำลังนอนหลับในห้องติดกับลูกให้ที ฉันวานให้แม่สามีช่วยเตรียมผ้าขนหนูและเตรียมรอลูกที่จะออกมาลืมตาดูโลกในวินาทีไหนก็ได้ พ่อสามียังงัวเงียทำอะไรไม่ถูก แต่ท่านก็ถามว่า “ให้พ่อต้มน้ำให้ไหม (สำหรับชาหรือกาแฟยามเช้า คุณคงเข้าใจนะ)” แต่ฉันไม่มีเวลาคุยแล้วล่ะ ณ วินาทีนี้

ฉันคุกเข่าอยู่ปลายเตียง เพราะฉันไม่อยากให้ที่นอนเปรอะ (ฉันก็ยังคิดได้เน้อ) แม่สามีอาผ้าขนหนูมาปูรองพื้นที่ฉันคุกเขาไว้ให้หลายชั้น ทีมแพทย์ยังคงประสานกับฉันเพื่อบอกให้ฉันหายใจเข้าลึก ๆ และเบ่ง

หลังจากที่ฉันหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเบ่งเป็นชุด ๆ ผ่านไป 30 นาที น้องน้ำค้างก็ลืมตาออกมาดูโลก ฉันรู้สึกว่าทุกอย่างผ่านไปอย่างรวดเร็วและราบรื่น เมื่อลูกออกมาฉันรู้สึกปลื้มและตื้นตันใจเกินจะบรรยายเลยค่ะ หลังจากที่ฉันออกแรงเบ่งครั้งใหญ่ ลูกก็ออกมาพร้อมกับความรู้สึกโล่งสบายของฉันที่ได้รู้ว่าการเบ่งคลอดได้สิ้นสุดแล้ว

น้องน้ำค้างค่อนข้างตื่นตัวแต่ลูกไม่ร้องนะคะ ลูกลืมตาออกมามองรอบ ๆ เหมือนกับตั้งคำถามว่าเมื่อกี้นี้เกิดอะไรขึ้นกับหนูหรือคะ เมื่อลูกร้องไห้ฉันก็เอาลูกเข้าเต้าดูดนมฉันเสียเลย ลูกก็ดูดนมอย่างสบายใจ

เมื่อทีมแพทย์และพยาบาลมาถึงบ้านฉัน พยาบาลเก็บรกใส่ถุงพลาสติกเพื่อให้หมอตรวจดูว่ามีอะไรผิดปกติไหม และพาฉันกับลูกไปโรงพยาบาล ครั้นถึงโรงพยาบาลเจ้าหน้าที่ก็พาลูกไปทำความสะอาด ขณะที่คุณหมอเย็บปากช่องคลอดของฉัน (ฉันว่ามันเจ็บกว่าตอนคลอดลูกเสียอีกนะ) เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นลูกก็กลับมาอยู่ในอ้อมกอดของฉันอีกครั้ง

วันรุ่งขึ้นเมื่อหมอสูตินรีแพทย์ที่ฉันฝากท้องไว้มาตรวจ ฉันเลยแซวหมอว่า “หมอพลาดเป็นครั้งที่ 2 แล้วนะ ลูกคนนี้หมอก็ไม่ได้ทำคลอดให้ อย่างนี้ต้องลดราคาให้ฉันแล้วล่ะ” หมอเลยตอบแบบขำ ๆ ว่า “ถ้าทุกคนมาถึงโรงพยาบาลด้วยการคลอดที่ง่ายแบบนี้ สงสัยผมคงตกงานนะครับ” เจ้าหน้าที่ทุกคนที่โรงพยาบาลต่างทึ่งที่ฉันสามารถคลอดลูกเองที่บ้านได้อย่างง่ายดาย และยังคงพูดถึงเรื่องนี้จนเรียกว่าไม่มีใครในโรงพยาบาลไม่รู้จักฉัน