ผิดไหมที่จะรัก

สวัสดีครับผมเวย์ครับตอนนี้อายุ 27 ปีแล้วครับแต่อดีตเมื่อช่วงเวลาสั้นๆในเดือน กรกฎาคม ปี57 เป็นเดือนและปีที่ทำให้ผมมีความสุขมากและทุกข์มากผมยอมรับครับว่าผมเป็นเพศชายรักชายและผมคิดว่าก็เหมือนกับคู่รักชายรักหญิงละครับ ในตอนนั้นต้นเดือน ก.ค.57 ผมก็ได้ทำเหมือนเกย์หลายๆคนที่หวังจะเจอรักแท้ในโลกออนไลน์ ผมจึงได้โพสข้อความเชิงหาแฟน หาเพื่อน ในเวปโพสจังนี้ละครับ จนมีคนแอดมาคุยมาทักทายหลายๆคนแต่ละคนก็ถามเรื่องอะไรไปเรื่อยๆจนมาถามหน้าทีการงานผมก็บอกว่าตกงานบางคนก็หายไปบางคนคุยกันแค่ไม่กี่ชั่วโมงขอมามีอะไรกัน ผมก็คิดนะถึงผมจะเป็นเกย์แต่ก็ไม่อยากเอากับคนที่พึ่งรู้จักกันไม่กี่นาที ส่วนคนที่ถามหน้าทีการงานและหายไปก็ไม่ผิดที่เขาจะเลือกคนที่้เหมาะสมกับเขา ผมก็เริ่มท้อพอเวลาประมาณ 19.00 น.ก็มีคนนึงแอดมาเขาเป็นผู้ใหญ่พอสมควรเราก็ได้คุยได้ทักทายกันปกติจนมาถึงข้อความสำคัญเขาถามว่า

J.ทำงานอะไรอยู่ตอนนี้

W.ตอนนี้ตกงาน

ผมก็เริ่มคิดละว่าเขาอาจจะเงียบไปรึอาจจะไม่คุยต่อแต่แล้วก็ผิดจากที่คิด

J.ตกงานมากี่เดือนละ ละจบไรมาโทษนะ

W.จบ ปวส.ครับลาออกจากงานที่ รพ.เดือนเม.ย

J.มีอะไรให้ช่วยบอกได้นะ 

สักพักเขาก็บอกว่าเดี๋ยวทำงานต่อก่อนนะเดี๋ยวพี่ทักไปใหม่ ในใจผมก็คิดนะจะหายสองทุ่มละทำงานอะไรตอนนี้อาจจะเป็นเหมือนทุกครั้ง แต่เช้าวันต่อมาเขาก็ทักผมดีใจมาก รีบตอบกับเราก็คุยกันตลอดทั้งวันอาจจะตอบช้าเพราะเขาทำงานพอเที่ยงเขาก็โทรมาจนถึงเลิกงานเขาขับรถไปฟิตเนสก็โทรมาทำให้ผมเริ่มมีความหวัง พอประมาณสี่ทุ่มกว่าๆเขาก็บอกว่าพรุ่งนี้วันหยุดแวะไปหาได้ไหมเพราะเขาจะไปทำธุระต่อที่ชลบุรีเดี๋ยวไปขึ้นทางด่วนที่ลาดกระบัง ผมก็เลยตอบตกลงมาได้เพราะที่ห้องพี่สาวไม่อยู่ตอนนั้นผมพักกะพี่สาว เช้ามาเขาก็ทักทายปกติและเขาก็ถามว่าอยู่ที่ไหนพี่จะถึงเส้นเลี้ยวเขาร่มเกล้าแล้วผมก็บอกเส้นทางไปจนเขาขับรถมาจอดที่หน้าตึกเขาก็โทรมา 

J.ถึงแล้วอยู่ชั้นไหน

W.ชั้นห้าให้ลงไปรับไหม

J.ขึ้นไปเลยได้ใช่ปะเดี๋ยวพี่ขึ้นไปเองเหนื่อยลงมารับ

พอเขามาถึงผมเปิดประตู่คำแรกที่เขาพูดคือ น่ารักจังเลย ผมก็ยิ้ม เขาไม่ถึงกะหล่อมากเขาไม่ถึงกะขี้เหร่แต่ดูดีเราเลยคุยกันไปเรื่อยๆและเขาก็ถามว่าตกงานมีตังใช้ไหม ผมตอบไปไม่ เขาเลยบอกว่าเดี๋ยวจะเอาตังไว้ให้ใช้ในใจผมก็คิดว่าเอานะมาแบบนี้เราต้องเอาชีวิตดำรงอยู่ให้ได้ คิดว่าจะหลอกใช้ตังเขา หลังจากคุยกันไปสักพักเขาก็ขอกอดและเปิดมือถือให้ดูข้อความบางอย่าง

J.เนี่ยนะพี่บริจาคเลือดตลอดผลตรวจพี่ร่างกายแข็งแรงปลอดภัย

ผมก็คิดนะว่าเอามาให้ดูทำไหม

J.พี่ให้ดูเพราะพี่อยากให้รู้ว่าพี่จริงใจกะเรา

ผมก็เลยคิดว่าเอานะอย่างน้อยเขาก็ปลอดภัยและเราก็ได้นอนกอดกันเขาบอกว่าพี่ชอบปากเวย์มากเลย Sexy มากพี่ขอจูบได้ไหมหลังจากนั้นเราก็มีอะไรกัน ผมง่ายไปไหมที่ให้เขาง่ายๆเพราะคิดว่าเขาจะเอาตังให้เพราะตอนนั้นเหลือตังแค่120 บาทพี่สาวก็ไม่ค่อยมี หลังจากมีอะไรกันเสร็จเขาก็จะไปชลบุรีต่อและเขาก็เอาตังให้

J.เอาตังเก็บไว้ใช้

ผมดูเหมือนคนขายตัวเลยในตอนนั้น 

J.พี่มีเรื่องจะบอก พี่ไม่รู้ว่าเวย์จะรับได้ไหม พี่มีคนคุยๆอยู่นะแต่เป็นผู้หญิง ด้วยหน้าทีการงานและการเข้าสังคมพี่จึงคบกับเขาเวย์รับได้ไหม

ตอนนั้นผมถึงกับอึดและคิดอะไรไม่ออกผมตอบไปว่า

W.ครับผมรับได้

J.พี่อยากคบกับเราโดนไม่อยากผูกมัดด้วยการโกหกว่าพี่ยังโสด

แล้วก่อนหน้ายังไม่มีอะไรกันละมันคืออะไรว้า

หลังจากนั้นผมก็เลยได้ไปส่งเขาคิดรถ ผมก็คิดว่าเขาคงพูดไปงั้นๆละว่าจะคบกะเรา จนประมาณสี่ทุ่มเขากำลังจะกลับจากชลบุรีเขาก็โทรมาคุยหวานจนทำให้ทบอยากหยุดหายใจเขาชวนคุยตั้งแต่ชลบุรีจนถึงบางนาที่คอนโดเขา คืนนั้นทำให้ผมหลับฝันดีมากในใจก็ยังไม่คิดจะรักเขาชอบเขา แต่คิดว่าเขาจะช่วยเรื่องเงินเราได้ถึงจะเอาตัวเข้าแรก เขาก็ทักมาปกติทุกๆวันจนทำให้ผมใจอ่อนเริ่มชอบเขา พอวันศุกร์เขาก็มาหาเราก็ไปทานข้าวกันและมีอะไรกันเขาขอนอนด้วยทำให้ผมแทบหยุดหายใจในความขี้อ้อนของเขา และเช้าวันเสาร์เขาก็มารับไปเที่ยวทะเลทานอาหารทะเลด้วยกัน เกือบทุกๆอาทิตย์ที่เราไปทะเลด้วยกัน จนถึงวันที่ผมรักเขามากจนไม่อยากให้เขามีใคร เราก็ไปเที่ยวทะเลกันปกติ เขาก็คุยไลน์กับแฟนเขาปกติแต่ตอนนั้นผมรักเขาแล้วจึงทำให้ผมน้อยใจเขาถามคำผมตอบคำไม่เหมือนครั้งแรกที่ทำให้เขาหัวเหาะ พอใกล้ถึงคอนโดแฟนเขาก็โทรมาถาม ยิ่งทำให้ผมน้อยใจไม่คุยกับเขาเลย พอถึงเวลานอนเราก็นอนหันหลังให้กัน พอตอนเช้าเขาจะไปส่งตอนสายๆผมก็เลยตื่นเช้าก่อนและบอกกะเขาว่าจะกลับละไม่ต้องไปส่ง นั้นละเป็นวันที่เราห่างกันจนถึงทุกวันนี้ พอผมขึ้นแท็กซี่ก็ไลน์หาเขาระบายความในใจที่น้อยใจ เขาก็บอกว่าบอกตั้งแต่แรกแล้วว่าเขาคุยกับคนนี้รู้จักกันมาก่อนเวย์ตั้งนานไม่ได้ปิดบังอะไร ตอนนั้นผมได้แต่ขอโทดเขาเพื่ออยากให้เขากลับมา จากนั้นผมก็ไลน์ไปทักเขาก่อนเขาก็อ่านแต่ตอบน้อยลงมาก ทุกๆวันยิ่งน้อยลงจนทำให้ผมคิดได้ว่า ถ้าเขาจะรักผู้หญิงคนนั้นจริงๆคงไม่หาเศษหาเลยแบบนี้เขาแค่ต้องการหาความสุขที่แท้ใจไม่ใช่ไปทำให้เขาลำบากใจแบบนี้ หลังจากที่ผมจะผมโทรไปหลายสายเขาไม่รับสายผมก็ไลน์บอกว่า

W.ลาก่อนพี่แจ็คเวคงอยู่ไม่ได้ถ้าขาดพี่เวตายไปพี่จะเสียใจไหม 

J.เวจะทำแบบนั้นทำไหมทั้งๆที่เรายังไม่รู้จักกันนานมากพอจะมาทำอะไรบ้าแบบนั้นเดี๋ยวพี่จะโทรไป

หลังจากเขาโทรมาเราก็คุยกันได้พักหนึ่งเขาทำผมใจเย็น แล้วคุยไลน์ก็เหมือนเดิมผมพิมสิบคำเขาตอบหนึ่งคำ ผมก็ถามว่าพี่ไม่อยากคุยกะเวย์หรา

J.ช่วงนี้งานพี่ยุ่งมากและอีกอย่างพ่อแฟนพี่ไม่สบายมากพี่ต้องไปช่วยเขาดูแล

จนวันหนึ่งเขาบอกว่าเราพักเรื่องราวของเราก่อนนะพี่ขอเวลาสักพักละพี่จะติดต่อไป จนทุกวันนี้เวย์อยากจะบอกว่าเวย์ยังไม่มีใครยังรอพี่แจ็คเหมือนเดิมไม่ว่าพี่จะลืมเวย์แล้วก็ตามเวย์ยังรักและคิดถึงพี่มาก ถ้าพี่ได้อ่านพี่ติดต่อกลับหาเวย์ด้วยนะ ผิดไหมที่จะรักคนมีเจ้าของแต่ขอแค่ให้ได้คุยถึงไม่มาเจอกันก็ได้ขอแค่นี้จริงๆ