รักสามเศร้าเราสามเพศ

ขอแนะนำตัวคร่าวๆก่อนนะครับ ผมชื่อB(นามสมมุติ)  อายุก็19 ปี ผมเป็นเกย์ครับผมชอบผู้ชาย ผู้หญิงก็มีบ้างครับแต่ผมจะชอบผู้หญิงที่น่ารักหรือจัดว่าสวยมากๆจริงๆ. แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นจะหนักไปทางผู้ชายซะมากกว่าครับ ผมเป็นคนอะเลิต เฟรนลี่ เห็นใครถูกใจใครก็พูดออกมาเลยส่วนมากจะเป็นตัวของตัวเองมาก ผมค่อนข้างจะรู้จักกับวัยรุ่นแถวๆบ้านเยอะมาก ซึ่งทุกคนจะรู้ว่าผมเป็นคนตลกเฮฮา แต่ตั้งแต่ผมเกิดมาผมไม่เคยมีแฟนเลยสักคน ผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร. แต่คนที่เข้าคุยก็มีนะครับ แต่เข้ามาแบบไม่จริงจัง คุยกันวันสองวันก็หายจนผมคิดว่าชาตินี้ตูต้องอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิตแน่ๆ ด้วยความคิดแบบนั้นทำให้ผมใช้ชีวิตไปวันๆตามประสาเด็กวัยรุ่นทั่วไป เที่ยวบ้าง ติดเพื่อนบ้าง ส่วนมากจะใช้เวลาอยู่กับเพื่อนๆมากกว่า จะไม่ค่อยคิดเรื่องฟงเรื่องแฟนเท่าไหร่  เอาละครับ เรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า ว่าทำไมผมถึงต้องเสียใจเเละเข็ดกับความรักมาจนถึงวันนี้  เรื่องทั้งหมดมันเกิดจากวันนั้นครับ. วันนั้นเป็นวันเกิดของเพื่อนรุ่นพี่ในกลุ่มครับ เราก็จัดงานเล็กๆสังสรรกันไม่กี่คน. พอเป่าเค้กเสร็จผมก็ไปนั่งกับพี่เจ้าของวันเกิด ผมก็นั่งกดมือถือเช็คเฟส. เช็คไลน์ตามปกติ  จนมีแชทเฟสเด้งเข้ามาซึ่งเป็นรุ่นพี่ผมเราเคยเรียนอยู่ รร. เดียวกันครับ.  พี่เค้าเป็นรุ่นพี่ผมสองปี ผมกับพี่เขาเราก็สนิทกันพอสมควรครับ เพราะน้องของพี่เขาเป็นเพื่อนกับผมตั้งแต่ ม.ต้น ผมกับพี่เค้าเวลาเจอกันก็หยอกล้อกันบ่อยครับแทบทุกครั้งที่ได้เจอเลยก็ว่าได้ ทำนองหยอกก็เชิงว่ามาๆน้องให้พี่หอมแก้มหน่อยเรียกกันว่าที่รักบ้าง เค้ากะตัวเองบ้าง.แต่ผมสาบานเลยครับว่าผมไม่คิดอะไรเลยจริงๆ  เออ.....   !!  ลืมบอกไปครับว่าพี่เขามีแฟนอยู่แล้วซึ่งผมก็รู้จักเธอดี ผมขอเเทนตัวเธอว่า พี่(N) และพี่ผู้ชายชื่อ(P) พี่เขาสองคนคบกันมานานมากครับ ถ้าจนถึงวันนี้ก็ 7ปีล่ะ. นอกเรื่องมาไกลมาก. มาต่อจากพี่Pทักแชทมา.             บทสนทนาของเราก็เริ่มขึ้นจากตอนนั้น 

พี่P : ทำอะไรอยู่? ทำไมยังไม่นอน?

ผม: ฟังเพลงอยู่ครับ พี่อ่ะ ?

พี่P : นั่งดูหนังกับเพื่อน ฟังเพลงอะไรฟังด้วยได้มั้ย ? 

ผม : ได้ดิ จะฟังเพลงอะไรล่ะ ?

พี่P : เพลงรักเกินเผื่อใจ 

ผม : ได้ๆ

จากนั้นผมก็เปิดเพลงกับมือถืออีกเครื่อง.  จากนั้นเราก็คุยกันต่อ.

ผม : แล้วนี่ไม่คุยโทรศัพท์กับพี่N หรอ?

พี่P : อ่อ คุยเสร็จแล้ว. หลับแล้วละ

ผม: อ่อครับบบ ^^

พี่P :  แล้วน้องไม่คุยกับแฟนหรอครับ ?

ผม: เห้ย ! แฟนอะไรไม่มี เคยเห็นอ่อว่ามี อยู่คนเดียวตลอด สบายๆ

#จากนั้นพี่เค้าก็เงียบไปสักพักใหญ่ๆ

ผม: นอนแล้วหรอ ? ไม่บอกเลยน่าเอาหินไปปาหลังคาบ้าน แต่ไงก็ฝันดีนะ.

พี่P : คบกับพี่มั้ย ? เป็นแฟนกับพี่นะ.  

#ผมสตั้นไปหลายๆวิ ช็อคมากๆ นาทีนั้นทำอะไรไม่ถูกแล้วเลยเรียกพี่เจ้าของวันเกิดมาให้ดูที่คุยกัน พี่เค้าก็ตกใจเพราะใช่เรารู้ว่าพี่เค้าเป็นผู้ชายแท้ๆ คบกับแฟนมาก็นานมากๆ แล้วจะมาขอเป็นแฟนกับผมมันดูแปลกๆ. จากนั้นความคิดผมก็เริ่มคืบคลานเข้ามา. ใช่ !  พี่P มันต้องแกล้งแน่ๆ เลยบอกให้พี่เจ้าของวันเกิดบอกพี่Pไปว่าอย่าแกล้งผมใจเสียหมดแล้ว. พี่เขาก็ตอบกลับมาว่าไม่ได้แกล้งคบจริงๆ. ถ้าไม่เชื่องั้นเอาเบอมา และพี่เจ้าของวันเกิดก็ให้เบอไป. และต่อจากนั้นพี่เค้าก็โทรมา. .........    

#แต่ตอนนี้ไม่ไหวล่ะง่วงมาก ไว้ค่อยจะมาเล่าให้ฟังใหม่ในกระทู้2นะครับ