เพราะความเชื่อแบบงมงาย ทำให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ เผาเด็กเพราะคิดว่าพ่อของเด็กทำของใส่

เพราะความเชื่อแบบงมงาย ทำให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้
เผาเด็กเพราะคิดว่าพ่อของเด็กทำของใส่

วันที่ ๑๐ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๓๘ เวลา ๐๗.๐๐ น. ภายในโรงเรียนบ้านลำโกน หมู่ ๗ ตำบลเปลือย อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ขณะที่เด็กชายบุญจันทร์ บุตรดี อายุ ๙ ขวบ กำลังนั่งเล่นอยู่กับเพื่อนภายในห้องเรียน นายปรีดา คำมณี ได้บุกเข้าไปใช้ไม้ตีด.ช.บุญจันทร์จนล้มคว่ำ เสร็จแล้วลากตัวด.ช.บุญจันทร์ไปที่กลางสนามของโรงเรียนหน้าอาคาร ๑ ด.ช.บุญจันทร์ได้ตะโกนร้องเรียกให้คนช่วย

แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วยเพราะมีแต่เด็กเล็ก ส่วนครู อาจารย์ ยังเพิ่งมาถึงโรงเรียนไม่กี่คนและอยู่ในห้องพักครู นายปรีดาบังคับให้ด.ช.บุญจันทร์นั่งคุกเข่าลงกับพื้น และขู่ตะคอกเด็กนักเรียนทั้งหมดห้ามส่งเสียงร้องไม่เช่นนั้นจะฆ่าให้หมด แล้วสั่งให้นักเรียนมาเข้าแถวดูการกระทำของตนที่สนาม

จากนั้นนายปรีดาได้ใช้ขวานฟันเข้าที่ท้ายทอยของด.ช.บุญจันทร์อย่างแรง ๑ ครั้ง จนกะโหลกแตก เลือดพุ่งกระฉูดเสียชีวิตคาที่ต่อหน้าเพื่อนนักเรียนที่ยืนในแถว นายปรีดายังไม่หยุดความโหดเหี้ยมเพียงแค่นี้ หยิบขวดน้ำมันราดไปที่ร่างของด.ช.บุญจันทร์แล้วจุดไฟเผาร่างเด็กจนไหม้เกรียม ท่ามกลางเสียงหวีดร้องด้วยความตกใจของเด็กนักเรียนที่เห็นเหตุการณ์ เมื่อหนำใจแล้ว นายปรีดาจึงได้หลบหนีไป

หลังจากนายปรีดาหลบหนีไปแล้ว เด็กนักเรียนได้รีบวิ่งไปบอกครูผู้หญิงในห้องพัก เมื่อครูทราบเหตุจึงแจ้งตำรวจในทันที และให้เด็กช่วยกันเอาน้ำมาดับไฟที่กำลังเผาร่างด.ช.บุญจันทร์เพื่อช่วยชีวิต แต่ด.ช.บุญจันทร์ได้ขาดใจตายไปแล้วจากคมขวานก่อนที่จะถูกเผาซ้ำ

เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุ ได้รีบหาข้อมูลของคนร้ายจนทราบว่าคือนายปรีดา คำมณี จึงออกติดตามล่าตัวนายปรีดาอย่างเร่งด่วน
เจ้าหน้าที่สามารถติดตามจับกุมนายปรีดาได้ขณะนั่งกินข้าวที่บ้านเพื่อนไม่ไกลจากที่เกิดเหตุ ก่อนที่นายปรีดาจะหลบหนีต่อไป นายปรีดาให้การรับสารภาพว่าทำไปเพราะแค้นที่พ่อของด.ช.บุญจันทร์เสกคุณไสยเข้าใส่ตนขณะที่ไปตัดอ้อยด้วยกัน ซึ่งตนได้บอกพ่อของด.ช.บุญจันทร์ให้เอาของออก แต่พ่อของด.ช.บุญจันทร์ไม่เอาของออกให้ จึงมาแก้แค้นเอาที่เด็กเพื่อแก้คุณไสย (พ่อของด.ช.บุญจันทร์เคยบอกกับนายปรีดาแล้วว่าไม่เคยทำคุณไสยใส่นายปรีดา และไม่มีความรู้ด้านนี้เลย แต่นายปรีดาไม่เชื่อ)

ก่อนเกิดเหตุ ๒ วัน ขณะที่ด.ช.บุญจันทร์กำลังตัดผม นายปรีดาได้เดินเข้าไปในร้านซึ่งเป็นช่วงจังหวะที่ช่างตัดผมเดินเข้าไปหลังร้าน นายปรีดาหยิบมีดโกนมาไล้ที่ใบหน้าและลำคอของด.ช.บุญจันทร์ ทำท่าจะเชือดคอหวังให้ตายอย่างทรมาน แต่โชคดีที่ช่างตัดผมออกมาเห็นเหตุการณ์เสียก่อน จึงเข้าช่วยเหลือได้ทัน ด.ช.บุญจันทร์จึงรอดมาได้ในครั้งนั้น

แต่สุดท้ายก็ต้องมาจบชีวิตอย่างน่าสลดภายในโรงเรียนต่อหน้าเพื่อนนักเรียนจำนวนมาก
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่าการกระทำของน.ช.ปรีดา เป็นการกระทำที่โหดเหี้ยมผิดมนุษย์ ฆ่าได้แม้กระทั่งเด็กที่ไม่มีทางสู้ต่อหน้าเด็กจำนวนมากอย่างไม่เกรงกลัวกฎหมาย จึงตัดสินให้ประหารชีวิต ศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาพิพากษายืน ผลของการถวายฎีกาทูลเกล้า ฯ ได้ถูกยก
วันที่ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๔๑

ได้ทำการประหารชีวิตน.ช.ปรีดาเมื่อเวลา ๑๘.๑๕ น. ใช้กระสุนปืนทั้งสิ้น ๑๐ นัด นายเชาวเรศน์ จารุบุณย์ เพชฌฆาตผู้ทำหน้าที่ประหารชีวิต