บุญเพ็ง หีบเหล็ก

“บุญเพ็ง หีบเหล็ก” ผู้ซึ่งกลายเป็นตำนานฆาตกร ฆ่ายัดหีบแล้วถ่วงน้ำ คดีโหดสะเทือนขวัญที่สุดแล้วสำหรับคนไทยในสมัยรัชกาลที่ 6 พระนอกรีตทำเสน่ห์เมตตามหานิยม ลวงเศรษฐีนีมีเพศสัมพันธ์ ฉวยทรัพย์ ก่อนฆ่ายัดหีบเอาศพถ่วงน้ำ ถือได้ว่าเป็นเรื่องจริงสุดสยองขวัญที่นำมาทำเป็นหนังให้ได้ชมกันหลายต่อหลายครั้ง



เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นเมื่อเกือบหนึ่งศตวรรษมาแล้วหากแต่เรื่องราวจากสื่อ
ต่างๆ ได้ถูกถ่ายทอดออกมาจากการรับรู้รับฟังของแต่ละคน ใครรับฟังมาอย่างไรก็ถ่ายทอดไปตามนั้น เนื้อหาจึงตรงกันบ้างไม่ตรงบ้าง แต่เรื่องราวที่เราจะนำเสนอต่อจากนี้ เป็นข้อมูลของเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อครั้งอดีตจากแฟ้มอาชญากรรม ตำรวจสันติบาล



นายบุญเพ็งเกิดปีขาล ที่เมืองท่าอุเทน มณฑลอุดร บิดาเป็นชาวจีน มารดาเป็นชาวลาว ในสมัยนั้นยังไม่มีการใช้นามสกุล ที่เรียกกันว่า (บุญเพ็งหีบเหล็ก) เนื่องจากเป็นการเรียกตามพฤติกรรมการฆ่า เมื่ออายุได้ 15 ปีได้ย้ายเข้ามาอยู่ในพระนครกับตาสุก และยายเพียร มีอาชีพทำสวนผักแถวคลองบางจากในตอนแรก และย้ายไปอยู่แถววัดเทพศิรินทร์ในเวลาต่อมา



นายบุญเพ็งเป็นชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งที่เรียนเก่งมากชอบไปเรียนกับพระที่วัดเทวราชกุญชร ตอนหลังคบเพื่อนเที่ยวเตร่ ยายจึงไล่ไปเป็นสัปเหร่อที่วัดไผ่เคาะ บุญเพ็งจึงได้หาร่ำเรียนวิชาไสยศาสตร์มนตร์ดำ เมื่ออายุ 20 ปี ได้บวชเป็นภิกษุที่วัดเทวราชกุญชร แต่ประพฤติตนไม่ดีจึงถูกขับไล่ออกจากวัด และมาขอจำพรรษาที่วัดสุทัศน์เทพวราราม เป็นเวลาเก้าปีที่บุญเพ็งเป็นพระในพุทธศาสนา ตลอดระยะเวลาที่ครองผ้าเหลือง พระบุญเพ็งเป็นพระที่ปฏิบัติแต่กิจไม่พึงควร ล่วงอาบัติหลายประการ อาทิ ดื่มสุรา และเล่นการพนัน ก่อการไม่สงบร่วมกับพรรคพวกในวัด และได้ถูกจับสึกในที่สุด


หีบเหล็กที่ใช้ในการบรรจุศพ

กระทั่งปลายปี 2460 ชาวบ้านที่หากินด้วยการงมกุ้งได้พบหีบเหล็กใบหนึ่งจมอยู่ก้นคลองบางกอกน้อย มีศพผู้ชายเน่าเปื่อยอยู่ภายใน ศพถูกนำไปไว้ที่โรงพยาบาลศิริราช ทราบชื่อภายหลังว่าคือนายล้อม อาชีพค้าเพชรพลอย ระหว่างการสืบสวนคดีนี้กลับมีหีบอีกใบลอยขึ้นมาอย่างปริศนา ตอนเย็นของวันที่ 12 มกราคม 2461 มีผู้พบหีบเหล็กลอยน้ำอยู่ในแม่น้ำเจ้าพระยาตรงหน้าวัดไทรม้า จังหวัดนนทบุรี หีบถูกนำไปขึ้นฝั่งที่สถานีตำรวจเมืองนนท์ในขณะนั้น เมื่อฝาหีบถูกเปิดออก ผู้คนก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็น ศพผู้หญิงถูกมัดมือมัดเท้านั่งยองๆ มีมุ้งคลุมบนศพและมีอิฐถ่วงอยู่ด้วย 8 ก้อน



อำมาตย์เอก พระยานนทบุรี นครบาลจังหวัดนนทบุรี ได้ลงประกาศในหนังสือพิมพ์ กรุงเทพฯ เดลิเมล์ ประจำวันที่ 14 มกราคม 2461 เพื่อสืบหาญาติของหญิงสาวที่พบเป็นศพทันที เพียงวันเดียวเท่านั้นคดีก็ถูกคลี่คลายลงอย่างรวดเร็ว ทราบชื่อผู้ตายคือนางปริก ภรรยาของขุนสิทธิคดี หรือนายปลั่งมีฐานะร่ำรวย อาศัยอยู่ที่ตึกแถวถนนทหารบกทหารเรือในพระนครนั่นเอง



มารดาของนางปริกพยานปากสำคัญให้การว่า นางปริกหายไปเมื่อ 7 วันก่อน โดยก่อนออกจากบ้านในเช้าวันที่ 7 มกราคมนั้น มีจดหมายจากนายบุญเพ็งนัดให้นางปริกไปรับสร้อยที่ได้ขอยืมไว้ สงสัยว่านายบุญเพ็งคนนี้จะเป็นผู้ฆ่าและชิงสร้อยข้อมือทองคำหนักข้างละ 10 บาทจากนางปริก ต่อมาตำรวจได้จับกุมนายบุญเพ็งได้ที่บ้านนางบัว ตำบลถนนตรีทอง ซึ่งนายบุญเพ็งเพิ่งแต่งงานกับนางตาดลูกสาวของนางบัวในวันที่ 14 มกราคม วันเดียวกับที่หนังสือพิมพ์ลงประกาศเรื่องพบศพนางปริก นายบุญเพ็งกับนางปริกนั้นมีความสัมพันธ์กันอยู่ก่อนแล้วตั้งแต่ครั้งนายบุญเพ็งบวชอยู่ที่วัดสุทัศน์ ปรากฎว่าความคืบหน้าของคดีนางปริกได้โยงไปถึงคดีนายล้อมศพที่พบอยู่ในหีบจมน้ำใบแรก



นายบุญเพ็งรับสารภาพว่าได้ล่อลวงนายล้อมและนางปริก ไปปลิดชีพเพื่อชิงทรัพย์มาเป็นทุนแต่งงานกับนางตาด คดีฆ่านายล้อมมีผู้ร่วมกระทำผิดด้วยคือนายพันอายุ 19 ปี เป็นผู้เข้าไปมั่วสุมเล่นโป อยู่ในกุฏิของพระบุญเพ็ง เป็นผู้รู้เห็นเรื่องที่นายล้อมถูกฆ่า ตลอดจนร่วมกันนำหีบใส่ศพจ้างรถเจ๊กไปทิ้งลงน้ำ เป็นอันว่าคดีแรกนี้ฆ่ากันในกุฏิวัดสุทัศน์

ส่วนอันนี้ เป็นข้อความประกาศคนหายในใบประกาศของ พระยานนทบุรีครับ
อธิบายถึงศพ นางปริกตอนที่พบอยู่ในหีบที่วัดไทรม้า ในวันที่ 12 มกราคม 2461
(ก่อนที่จะเอาไปลง กรุงเทพ เดลิเมล์ ฉบับวันที่ 14 มกราคม 2461)
และจับนายบุญเพ็งได้ในที่สุด


คดีฆ่านางปริกนั้นมีจำเลยร่วมด้วยสองคน คือนายจรัลและสมีเจริญ ทั้งสองก่อคดีทั้งที่ยังบวชเป็นพระอยู่ที่วัดสุทัศน์ ได้ร่วมกันกับนายบุญเพ็งเอาหีบศพนางปริกที่นายบุญเพ็งสังหารไปถ่วงน้ำ คดีซ้อนคดีนี้สิ้นสุดลงในวันอังคารที่ 12 สิงหาคม 2462 ศาลพระราชอาญาตัดสินให้ประหารชีวิตนายบุญเพ็ง ในวันที่ 19 สิงหาคม 2462 นายบุญเพ็งถูกตัดหัวประหารชีวิตที่ลานประหารวัดภาษี






ภาพบรรยากาศจริง ณ ลานประหาร

สำหรับศพบุญเพ็ง หีบเหล็ก นั้นทำพิธีกรรมทางศาสนาที่วัดภาษี เขตวัฒนา ริมคลองแสนแสบ ปัจจุบัน มีศาลบุญเพ็ง ซึ่งบุคคลในวัดจะเรียกบุญเพ็งว่า “ลุงบุญเพ็ง” และยังเชื่อว่าหีบเหล็กที่ใส่ศพถูกฝังอยู่ใต้ศาลของบุญเพ็งที่วัดนั่นเอง.