เกาหลีใต้ กำลังมีปัญหาเกี่ยว"โสเภณีสูงวัย" ออกมาขายบริการทางเพศ เพื่อความอยู่รอด

 เกาหลีใต้ กำลังมีปัญหาเกี่ยวโสเภณีสูงวัย ออกมาขายบริการทางเพศเพื่อความอยู่รอด เนื่องจากถูกทอดทิ้ง และสวัสดิการน้อยไม่เพียงพอต่อค่าครองชีพ และยากจนมาก  โดยพงศ์ศรณ์ ภูมิวัฒน์ - เชษฐา

คำพูดของโสเภณีสูงวัยในเกาหลีใต้คนหนึ่งได้เปิดเผยว่า "ฉันอายมากที่ต้องทำงานนี้ ทุกวันนี้ก็ไม่เคยนอนหลับสนิทเพราะรู้สึกทุเรศตัวเอง" หญิงชราคนหนึ่งกล่าว เกาหลีใต้กำลังมีปัญหาเกี่ยวโสเภณีสูงวัย หรือเรียกว่า "แบคคัสเลดี้" โดยมีหญิงแก่จำนวนมากถูกบีบคั้นให้ขายบริการทางเพศเพื่อความอยู่รอด

ระหว่างเดินอยู่บนท้องถนนในเกาหลีใต้ อาจมีสตรีชรามาถามคุณว่า "อยากนอนกับฉันไหม?

การชอบหลับนอนกับคนแก่นั้นเป็นรสนิยมทางเพศของคนกลุ่มหนึ่ง แม้ไม่ใช่กระแสหลัก แต่ก็เยอะพอที่จะมีสื่อลามกประเภทดังกล่าวออกมาเป็นจำนวนมาก

ที่อังกฤษนั้นโสเภณีชื่อชีลา โวเจล-คูบ ยังขายตัวอยู่แม้อายุ 87 ปีแล้ว เธอมีรายได้กว่า 10,000 บาทต่อชั่วโมง และมีลูกค้าอาทิตย์ละราว 10 คน

ชีลาทำเพราะเธอชอบเซ็กซ์เป็นอย่างมาก เธอมีโปรไฟล์หาลูกค้าทางออนไลน์ และทั้งหมดนี้ถูกกฎหมาย

แต่เรื่องราวกลับต่างออกไปในเกาหลีใต้...

เกาหลีใต้กำลังมีปัญหาหญิงชราจำนวนมากออกเร่ขายตัว เฉพาะที่สวนสาธารณะจองเมียวนั้นประมาณว่ามีกว่า 400 คน

คนเรียกพวกเธอว่าแบคคัสเลดี้เป็นเพราะพวกเธอมักขายเครื่องดื่มชูกำลังยี่ห้อแบคคัสเป็นฉากหน้า และแอบเสนอเรื่องขายตัวตามมา

กว่า 45.6% ของประชากรอายุเกิน 65 ปีในเกาหลีใต้ตกอยู่ในภาวะยากจน และหากนับแค่หญิงม่ายตัวเลขจะพุ่งสูงขึ้นเป็น 76.6%

มีคนวิเคราะห์ว่าปัญหานี้เกิดจากสังคมเกาหลีใต้เป็นสังคมผู้ชายเป็นใหญ่ ผู้หญิงจำนวนมากไม่ได้รับการสั่งสอนให้ทำมาหาเลี้ยงชีพดีๆ หากเป็นโสด, สามีตาย, หรือถูกสามีทิ้ง แล้วไม่มีบุตรหลานเลี้ยงดู ยามแก่ชราจะลำบากมาก

สวัสดิการคนชราของเกาหลีใต้คือ 5,000 บาทต่อเดือน มันไม่เพียงพอต่อค่าครองชีพ และค่ายารักษาโรคของคนชราในประเทศเจริญแล้ว

เนื่องจากผู้ชายที่มีรสนิยมชอบคนแก่นั้นมีไม่มาก แต่ผู้หญิงแก่ยากจนมีเยอะ ราคาค่าบริการจึงมักออกมาน้อยนิดเมื่อเทียบกับค่าครองชีพ

"ฉันอับอายจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้น" โสเภณีชราคนหนึ่งกล่าว เธอมีชื่อว่า "คุณปาร์ค" มีอายุ 78 ปีขณะให้สัมภาษณ์ สามีของเธอเล่นพนันผลาญสมบัติทุกอย่างแล้วทอดทิ้งเธอตั้งแต่เธออายุยี่สิบต้นๆ เธอกัดฟันทำงานเป็นผู้ช่วยคนครัวเลี้ยงลูกสี่คนของเธอด้วยความยากลำบาก ไม่มีเงินพอจะให้พวกเขาเข้าโรงเรียนดีๆ ลงท้ายลูกทุกคนล้วนยากจน และต่างพากันทอดทิ้งเธอ

คุณปาร์คหัวเข่าไม่ดีเดินเหินไม่สะดวก ต้องยืนนิ่งๆ กว่าหกชั่วโมงต่อวัน หาลูกค้าได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่มีภาระต้องจ่ายค่ายารักษาโรคเกือบ 10,000 บาทต่อเดือน เธอบอกว่า "แม้ฉันกำลังรอความตาย แต่ฉันก็ต้องการยา ฉันไม่สามารถอยู่รอดได้หากไม่มีมัน"

หญิงชราอายุ 71 ปีอีกคนที่ปฏิเสธที่จะให้ชื่อเล่าว่า "ฉันมอบเงินแทบทั้งหมดให้แก่ลูกสองคน ฉันซื้อบ้านให้ลูกชาย และใช้จ่ายมากมายเพื่องานแต่งงานลูกสาว ...แต่พวกเขาทั้งสองไม่คุยกับฉันมาหลายปีแล้ว"  เธอพูดด้วยความขมขื่น "ฉันอายมากที่ต้องทำงานนี้ ทุกวันนี้ก็ไม่เคยนอนหลับสนิทเพราะรู้สึกทุเรศตัวเอง"

งานของโสเภณีชรายังเป็นตัวก่อโรคติดต่อ เพราะลูกค้าหลายคนเป็นชายแก่ที่ต้องฉีดยากระตุ้นให้อวัยวะเพศแข็ง แต่พวกแบคคัสเลดี้ไม่ค่อยมีเงินเปลี่ยนเข็ม

เนื่องจากโสเภณีเป็นเรื่องผิดกฎหมายในเกาหลีใต้ พวกแบคคัสเลดี้จึงถูกเพ่งเล็ง ปี 2015 มีการกวาดล้างครั้งใหญ่ หญิงชราหลายคนต้องถูกจับ เสียค่าปรับจำนวนมาก ...แต่นั่นไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไรเลย...

เรื่องนี้คงทำให้เราต้องมาทบทวนว่าสวัสดิการคนชราของเราเพียงพอหรือไม่? และมีการสนับสนุนให้คนรู้จักวางแผนการเงินหลังเกษียณขนาดไหน?

...แต่ปัญหามาจากแค่จำนวนสวัสดิการ หรือการสนับสนุนให้วางแผนการเงินจริงหรือ?...

เรื่องแบคคัสเลดี้เป็นสิ่งน่าตกใจ เพราะมันเกิดในสังคมเกาหลีใต้ซึ่งยึดถือหลักขงจื้อที่สอนให้มีความกตัญญูต่อบิดามารดา

แต่การแข่งขันเหยียบย่ำท่ามกลางสังคมทุนนิยมอันโหดร้าย ทำให้ปัจจุบันคำสอนเหล่านั้นถูกทอดทิ้งไปมาก

นิทานเกาหลีเรื่องหนึ่งเล่าว่า มีครอบครัวๆ หนึ่งประสบปัญหายากจน พ่อจึงตัดสินใจแบกย่าไปทิ้งไว้กลางเขา เพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย

เมื่อทิ้งย่าบนเขาเสร็จแล้ว พ่อจะทิ้งแคร่หามย่าด้วย แต่ลูกชายที่ตามมากลับห้ามไว้ พ่อถามว่าทำไมถึงห้าม?

ลูกชายตอบว่า "เก็บแคร่ไว้ ผมจะใช้หามพ่อมาทิ้งตอนที่พ่อแก่.."

ผมไม่ได้ชี้ว่าเราควรกตัญญูเพื่อหวังผลตอบแทนในวัยชรา แต่ความกตัญญูในตัวมันนั้นเป็นคุณธรรมสำคัญประการหนึ่งของมนุษย์ หากคุณต้องปล่อยให้คุณย่าคุณยายของตัวเองมาถอดเสื้อผ้าเพื่อความอยู่รอด มันก็นับเป็นเรื่องน่าเศร้าอย่างยิ่ง

สำนักข่าว Workpoint News ก็ได้รายงานว่า ในกทม. ก็มีผู้สูงวัยได้ออกมาทำอาชีพขายบริการเช่นกัน