โดนพ่อแท้ๆข่มขืนร่วม10ปี ชีวิตมืดมนเหลือเกิน

สมาชิกเวบไซต์พันทิปรายหนึ่ง โพสท์กะทู้ระบายเรื่องราวสุดมืดมนของชีวิต โดนพ่อแท้ๆข่มขืน ตั้งแต่ 7ขวบ จนสุดท้ายเก็บความลับมานานร่วม10 ปี จึงตัดสินใจบอกความจริงกับแม่ เรื่องราวรายละเอียด จขท.ได้เล่าไว้ดังนี้ 

คือว่าอย่างหัวข้อนั้นแหละค่ะเราเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งตอนแรกอยู่กับยายแล้วยายเลี้ยงไม่ไหวส่งมาอยู่กับพ่อแม่แท้ๆตอนนั้นแค่7ขวบ อยู่แรกๆเราก็ไม่กล้าดื้อเท่าไหร่เพราะไม่คุ้นเคยกับพ่อแม่เท่าไหร่ แต่ก็เป็นพ่อแม่เราจริงๆเพียงแค่ไม่ได้เลี้ยงเราตั้งแต่เด็กๆ 

มีอยู่วันหนึ่งกลางดึกเรารู้สึกตัวขึ้นมาแล้วรู้สึกว่าใครกำลังทำอะไรที่อวัยวะเพศเรา นั้นแหละค่ะ พ่อเราตกใจมากแต่ด้วยความที่เป็นเด็กก็แบบตกใจแล้วถีบออกไปแล้วรีบวิ่งออกมาจากห้อง คืนนั้นแม่ไปทำงานก่อนพ่อค่ะ พ่อแม่ทำงานตอนกลางคืน แล้วพ่อก็เหมือนจะทำอะไรไม่ถูกค่ะเลยรีบแต่งตัวแล้วออกไป เราตกใจมากเรากลัวไปหมด แต่เราไม่กล้าบอกแม่เราพยายามหลีกเลี่ยงที่จะใกล้พ่อ แต่ด้วยความเป็นเด็กพ่อต้องมีเล่เหลี่ยมมากกว่านั้นในความคิดของเราคือมีครั้งหนึ่งพ่อเอานมมาให้เรากินแล้วเรารู้สึกว่ามันรสชาติขมแปลกๆ แล้วเราก็แอบเห็นยาในกระเป๋ากางเกงพ่อแต่ไม่รู้ว่าคือยาอะไรน่าจะเป็นยานอนหลับ

หลายครั้งที่เราคุยกับตัวเองว่าจะบอกแม่ๆให้ได้แต่ก็ไม่ได้บอกจนพ่อทำแบบนี้กับเรามาเรื่อยๆเป็นการลักหลับมั้งค่ะทุกครั้งที่รู้สึกตัวเราจะขัดขืน แล้วก็มีโอกาสคุยกับพ่อเราก็บอกพ่อว่าทำไมถึงทำกับหนูแบบนี้เราร้องไห้ค่ะแล้วบอกว่าจะบอกแม่ พ่อว่าหยุดความคิดไปเลยถ้าบอกก็จะหมดอนาคต แม่ก็จะไม่ให้เรียนครอบครัวก็จะแตกแยก ชอบแบบไหนก็แล้วแต่คิดเอา

เราก็กังวลไม่กล้าบอกไม่กล้าพูดกับใครตอนนั้นเด็กมากๆแค่7-8ขวบ เราเก็บเรื่องเงียบมานานมากค่ะนับวันยิ่งรุนแรงขึ้นตอนแรกนอนห้องเดียวกัน3คนค่ะพ่อแม่เรา เวลาแม่ไปทำงานพ่อก็จะแอบทำหรือเวลาทุกคนหลับแล้ว เราได้แต่ระวังตัวเอาค่ะ ตอนนี้แยกห้องแล้วสบายใจขึ้นมาหน่อยแต่พ่อก็ยังพยายามเข้ามาจนได้ค่ะ

เรากลายเป้นคนไม่บริสุทธิ์ไปตั้งแต่7ขวบ เก็บกดเรื่องนี้มานานมาก ตอนเรารู้จักเว็บนี้เลยอยากมาระบายค่ะ เราเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมากๆเลยค่ะ เรื่องนี้บานปลายมาจนปลายปีล่าสุด ใช่ค่ะเกือบ10ปีแล้ว

ตอนนี้อายุเรา16แล้ว เราตัดสินใจบอกแม่ด้วยความทนไม่ไหวแล้วแรงกดดันในหลายๆเรื่องข้างนอกแล้วหันมาที่ครอบครัวเป็นแบบนี้ จริงๆเราเล่าไม่ได้ละเอียดมากนักค่ะ แต่ปัญหาภายในคือเยอะมากๆแต่แม่เรายังพอรับได้ให้อภัยได้ค่ะ แบบพ่อมีชู้มีกิ๊กแรกๆ และพ่อก็เหมือนจะติดยาเสพติดด้วยค่ะ แต่ตอนที่เราย้ายมาแม่บอกว่าพ่อไม่ติดแล้ว แต่ตอนนี้ไม่น่าจะติดจริงๆค่ะแต่ก็ยังไม่เลิกทำแบบนี้กับเรา พยายามลวนลามทางสายตาและคำพูดเคยแอบดูเราอาบน้ำแต่งตัว และก็หึงหวงเวลาที่เรามีผู้ชายมาใกล้มาจีบตรวจเช้คโทรศัพท์เราจนไม่มีพื้นที่ส่วนตัวค่ะ จนเรากล้าพอที่จะออกมาพูดกับแม่ เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นค่ะแต่เราได้พูดมันออกไปแล้ว แม่แทบจะไม่อยากเชื่อค่ะแต่พอได้คุยกันแล้วแม่อึ้งแม่พูดไม่ออกค่ะ

แม่ไม่รู้จะทำยังแม่ไม่รู้หนทางแม่ตันมากค่ะแม่บอกลูกสาวคนเดียวของแม่โดนพ่อแท้ๆทำแบบนี้  เราเองก็รู้สึกไม่ต่างกันค่ะปล่อยให้เรื่องนี้บานปลายมาเป็นเกือบ10ปี ยังถามตัวเองเลยค่ะว่าทนมาได้ยังใง ได้แต่ร้องไห้ค่ะไม่กล้าบอกใคร ตอนนั้นที่บอกแม่ไปแน่นอนคะว่าบ้านวุ่นวายมาก😖พ่อแม่ทะเลาะกัน จิตใจต่างๆนาๆดูแย่ลงไปหมด เหมือนเราเป็นตัวปัญหา

แต่ด้วยความรักแม่ก็พาเราออกมาจากพื้นที่ตรงนั้นแล้วค่ะทุกวันนี้ อยู่กับแม่ทำงานช่วยแม่และก็เรียน แล้วตอนนี้มีอีกอย่างคือเรามีแฟนค่ะ แบบว่ารักกันค่ะแล้วมีปันหาจะเล่าให้กันฟังทุกอย่างไม่มีอะไรปิดกั้น แต่บางทีแฟนก็สงสัยว่าเราผ่านชายไหนมารึ้เปล่าเอาเวลาไหนไปทั้งๆที่เราเรียบร้อยขนาดนี้ เราก็กลัวเขาจะรับไม่ได้ด้วย เราจะบอกเขาดีมั๊ยว่าชีวิตเราก่อนมาเจอเขาเป็นยังใง แต่เรากลัวว่าบอกออกไปแล้วจะไม่เหมือนเดิมแต่ก็ไม่อยากมีความลับต่อกันค่ะ ทำยังใงดี😣😣